Jonah 2

¹Z wnętrza ryby modlił się Jonasz do Pana, Boga swojego.

²Powiedział: „W niedoli mojej wołałem do Pana, a On mnie wysłuchał. Z głębi krainy umarłych wołałem o pomoc, a Ty usłyszałeś mój krzyk.

³Wrzuciłeś mnie w przepaść, w samo serce morza, a prądy mnie otaczały; wszystkie Twoje fale i wały zalały mnie.

⁴Powiedziałem: «Wygnany jestem z Twojego oblicza; jednak jeszcze będę patrzać na świętą świątynię Twoją».

⁵Wody rozszalałe groziły mi, otchłań mnie otaczała; trzcina morska oplatała moją głowę.

⁶Do korzeni gór upadłem; ziemia zamykała mnie na zawsze. Lecz Ty, Panie, Boże mój, wyprowadziłeś moje życie z jamy.

⁷Gdy moje życie gasnęło, wspomniałem na Ciebie, Panie, a moja modlitwa wzniosła się do Ciebie, do Twojej świętej świątyni.

⁸Ci, którzy trzymają się daremnych bożków, odwracają się od miłości Boga dla nich.

⁹Lecz ja, z okrzykami wdzięczności, będę składać Ci ofiary. Co sobie przyrzekłem, spełnię. Powiem: «Zbawienie pochodzi od Pana»."

¹⁰A Pan rozkazał rybie, i wyrzuciła ona Jonasza na suchą ziemię.