Jonah 4

¹Maar dit was Jona zeer mishaaglijk, en hij werd zeer toornig.

²En hij bad tot de HEERE en zeide: "Alstublieft, HEERE, was dit niet hetgeen ik zeide, toen ik nog in mijn eigen land was? Daarom haastte ik mij om naar Tarsis te vluchten; want ik kende dat Gij een genadig God zijt en barmhartig, langzaam tot toorn en groot van goedertierenheid, en dat Gij u beklaagt over het kwaad.

³En nu, HEERE, neem toch, bid ik U, mijn leven van mij af; want het is beter voor mij om te sterven dan om te leven."

⁴En de HEERE zeide: "Doet gij wel, dat gij toornig zijt?"

⁵En Jona ging uit de stad en zette zich ter Oostzijde der stad neder, en maakte zich daar een hut, en zat er onder in de schaduw, totdat hij zou zien, wat er met de stad zou geschieden.

⁶En de HEERE God bereidde een wijnstok, en deed die opgroeien over Jona, opdat zij een schaduw zou zijn over zijn hoofd, om zijn verdriet af te helpen. En Jona was zeer blijde om de wijnstok.

⁷Maar God bereidde een worm, toen het ochtend werd, op den volgenden dag, en die worm aanvrat de wijnstok, zodat zij verwelkte.

⁸En het geschiedde, toen de zon opging, dat God een hete Oostenwind bereidde; en de zon stak op Jona's hoofd, zodat hij flauwviel, en zich wenschte te sterven, en zeide: "Het is beter voor mij om te sterven dan om te leven."

⁹En God zeide tot Jona: "Doet gij wel, dat gij toornig zijt om de wijnstok?" En hij zeide: "Ik doe wel, dat ik toornig ben, zelfs tot de dood toe."

¹⁰En de HEERE zeide: "Gij hebt medelijden met de wijnstok, waarvoor gij niet gearbeid hebt, en dien gij niet groot gemaakt hebt; die in een nacht is opgegroeid, en in een nacht vergaan is.

¹¹En Ik zou geen medelijden moeten hebben met Ninivé, die grote stad, waarin meer dan honderdtwintigduizend menschen zijn, die niet weten, wat rechts of links is, en ook veel rundvee?"