Joshua 11

¹Stało się, gdy Jabin, król Chazoru, usłyszał o tym, że wysłał do Jobaba, króla Madonu, i do króla Szimronu, i do króla Akszafu,

²i do królów, którzy byli na północy, w kraju górskim, i w Arabii na południe od Kinerotu, i na równinie, i na wysokościach Dor na zachodzie,

³do Kananejczyków na wschodzie i na zachodzie, i do Amorytów, i do Chetytów, i do Perizytów, i do Jebuzytów w kraju górskim, i do Chiwwitów pod Hermonem w ziemi Micpa.

⁴Wyruszyli oni ze wszystkimi swoimi wojskami razem z nimi, liczni lud, jak piasek na brzegu morza w wielkości, z końmi i rydwanami bardzo licznym.

⁵Wszyscy ci królowie spotkali się razem; przyszli i rozbili obóz razem nad wodami Merom, aby walczyć z Izraelem.

⁶Pan powiedział do Jozuego: Nie bój się ich; bo jutro o tej porze dam ich wszystkich zabitych przed Izraelem: połamiesz im ścięgna nóg, i spaliszz ich rydwany ogniem.

⁷Jozue więc przyszedł i wszystek lud wojenny z nim przeciwko nim nad wodami Merom nagle, i upadł na nich.

⁸Pan wydał ich w rękę Izraela, a oni porazili ich i ścigali ich aż do wielkiego Sydonu, i do Misrefot Maim, i do doliny Micpa na wschód; i bili ich, aż nie pozostawili nikomu żywego.

⁹Jozue uczynił im tak, jak Pan nakazał mu: połamał im ścięgna nóg koni, i spalił ich rydwany ogniem.

¹⁰Jozue zawrócił w tym czasie, i wziął Chazor, i poraził jego króla mieczem; bo Chazor był przedtem głową wszystkich tych królestw.

¹¹Porazili wszystkie dusze, które były w nim, ostrzem miecza, całkowicie je niszcząc; nie pozostało nikogo, kto by oddychał: i spalił Chazor ogniem.

¹²Wszystkie miasta tych królów, i wszystkich ich królów wziął Jozue, i poraził ich ostrzem miecza, i całkowicie je zniszczył; tak jak nakazał Mojżeszowi, słudze Pana.

¹³Ale co do miast, które stały na swoich wzniesieniach, Izrael nie spalił żadnych z nich, oprócz samego Chazoru; ten spalił Jozue.

¹⁴Wszystkie łupy tych miast i bydło, synowie Izraela wzięli sobie na plendrę; ale każdego człowieka porazili ostrzem miecza, aż ich zniszczyli, ani nie pozostawili nikomu, kto by oddychał.

¹⁵Jak Pan nakazał Mojżeszowi, swemu słudze, tak Mojżesz nakazał Jozuemu: i tak uczynił Jozue; nie pozostawił nic z tego, co Pan nakazał Mojżeszowi.

¹⁶I wziął Jozue całą tę ziemię, kraj górski, i cały Południe, i całą ziemię Goszenu, i równinę, i Arabię, i kraj górski Izraela, i równinę tego samego;

¹⁷od góry Chalak, która się wznosi ku Seirowi, aż do Baal Gad w dolinie Libanu pod górą Hermon: i wszystkich ich królów wziął, i poraził ich, i wydał ich na śmierć.

¹⁸Jozue prowadził wojnę przez długi czas ze wszystkimi tymi królami.

¹⁹Nie było żadnego miasta, które uczyniłoby pokój z synami Izraela, oprócz Chiwwitów, mieszkańców Gibeonu: wszystko wzięli bitwą.

²⁰Albowiem od Pana było to, że zatwardził ich serca, aby przyszli przeciwko Izraelowi w bitwę, aby je całkowicie zniszczył, aby nie mieli litości, ale aby je zniszczył, jak Pan nakazał Mojżeszowi.

²¹Jozue przyszedł w tym czasie, i wytępił Anaków z kraju górskiego, z Hebronu, z Debiru, z Anab, i ze wszystkiego kraju górskiego Judy, i ze wszystkiego kraju górskiego Izraela: Jozue całkowicie je zniszczył z ich miastami.

²²Nie pozostało żadnych Anaków w ziemi synów Izraela: tylko w Gazie, w Gat, i w Aszdodzie, pozostali algunos.

²³I wziął Jozue całą tę ziemię, według wszystkiego, co Pan mówił Mojżeszowi; i Jozue dał ją na dziedzictwo Izraelowi, według ich podziałów wedle ich pokoleń. I ziemia miała spokój od wojny.