Joshua 7

¹Synowie Izraela zaś popełnili przekroczenie w rzeczy poświęconej; albowiem Achan, syn Karmiego, syna Zabdiego, syna Zeraha, z pokolenia Judy, wziął z rzeczy poświęconej: i rozpalił się gniew Pana przeciwko synom Izraela.

²Jozue wysłał mężów z Jerycha do Ai, która leży obok Bet-Awen, na wschód od Betelu, i powiedział do nich: Pójdźcie i zwiadujcie ziemię. Mężowie poszli i zwiadowali Ai.

³Wrócili do Jozuego i powiedzieli mu: Nie niech idzie cały lud; niech pójdzie około dwa lub trzy tysiące mężów i uderzą na Ai; nie męcz całego ludu tam; bo ich jest mało.

⁴Poszło więc tam z ludu około trzy tysiące mężów: i uciekli przed mężami z Ai.

⁵Mężowie z Ai porazili z nich około trzydziestu sześciu mężów; i gonili ich od bramy aż do Szebarin, i porazili ich na zboczu; i serca ludu rozpłynęły się i stały się jak woda.

⁶Jozue rozdarł szaty swoje i padł na twarz swoją przed arką Pana aż do wieczora, on i starszyzna Izraela; i posypali prochami głowy swoje.

⁷Jozue powiedział: Biada, Panie, Boże mój! Przeczże w ogóle przeprowadziłeś lud ten przez Jordan, aby nas wydać w ręce Amorytów, aby nas wyniszczyć? o, gdybyśmy byli usatysfakcjonowani i mieszkali za Jordanem!

⁸O Panie, cóż mam powiedzieć, po tem jak Izrael zwrócił się plecami przed wrogami swymi!

⁹Bowiem Kananejczycy i wszyscy mieszkańcy ziemi usłyszą, i oblegli nas dokoła, i wymaże nasze imię z ziemi: a cóż Ty uczynisz dla wielkości imienia swojego?

¹⁰Pan powiedział do Jozuego: Podnieś się; czemu tak padłeś na twarz swoją?

¹¹Izrael zgrzeszył; i przeto przekroczył przymierze moje, które im nakazałem; i wszakże wziął z rzeczy poświęconej, i zakradł się także, i ukrył także; i włożył między rzeczy swe.

¹²Przeto synowie Izraela nie mogą się ostać przed wrogami swymi; zwracają się plecami przed wrogami swymi, bo stali się przeklęci: nie będę więcej z wami, jeśli nie zniszczycie rzeczy poświęconej spośród siebie.

¹³Powstań, poświęć lud i powiedz: Poświęćcie się do jutra; bo tak mówi Pan, Bóg Izraela: Rzecz poświęcona jest pośród ciebie, Izraelu; nie możesz się ostać przed wrogami swymi, dopóki nie usuniesz rzeczy poświęconej spośród siebie.

¹⁴Zatem rano będziecie przystawiani według pokoleń waszych; i będzie, że pokolenie, które Pan weźmie, przystawione będzie według rodzin; i rodzina, którą Pan weźmie, przystawiona będzie według domów; i dom, który Pan weźmie, przystawiony będzie człowiek po człowieku.

¹⁵Będzie, że ten, który będzie pojmany z rzeczą poświęconą, spalony będzie ogniem, on i wszystko, co ma; bo przełamał przymierze Pana, i co zaś popełnił szaleństwo w Izraelu.

¹⁶Jozue więc wstał wcześnie rano i przystawił Izraela według pokoleń jego; i pokolenie Judy zostało pojmane:

¹⁷i przystawił rodzinę Judy; i rodzina Zerachitów została pojmana: i przystawił rodzinę Zerachitów człowiek po człowieku; i Zabdi został pojmany:

¹⁸i przystawił dom jego człowiek po człowieku; i Achan, syn Karmiego, syna Zabdiego, syna Zeraha, z pokolenia Judy, został pojmany.

¹⁹Jozue powiedział do Achana: Synu mój, proszę, oddaj chwałę Panu, Bogu Izraela, i wyznaj Mu; i powiedz mi teraz, co uczyniłeś; nie ukrywaj przede mną.

²⁰Achan odpowiedział Jozuemu i powiedział: Naprawdę zgrzeszyłem przeciwko Panu, Bogu Izraela, i tak a tak uczyniłem:

²¹gdy ujrzałem między łupem piękny płaszcz babiloński, i dwieście syklów srebra, i klin złota ważący pięćdziesiąt syklów, pożądałem ich, i wziąłem ich; i oto, są ukryte w ziemi pośrodku namiotu mego, a srebro pod spodem.

²²Jozue tedy wysłał posłańców, i pobiegli do namiotu; i oto, było ukryte w namiocie jego, a srebro pod spodem.

²³Wzięli je spośrodku namiotu, i przynieśli je do Jozuego, i do wszystkich synów Izraela; i położyli je przed Panem.

²⁴Jozue zaś i cały Izrael z nim, wziął Achana, syna Zeraha, i srebro, i płaszcz, i klin złota, i synów jego, i córki jego, i wołów jego, i osły jego, i owce jego, i namiot jego, i wszystko, co miał; i przynieśli go na dolinę Achor.

²⁵Jozue powiedział: Czemu nas trapić będziesz? Pan cię trapić będzie w ten dzień. I wszyscy Izraelici rzucali weń kamieniami; i spalili je ogniem, i rzucali weń kamieniami.

²⁶Nasypali nad nim wielki stos kamieni, aż do dnia dzisiejszego; i Pan odwrócił się od zapalczywości gniewu swojego. Przeto nazwano to miejsce „Dolina Achor" aż do dnia dzisiejszego.