Joshua 8

¹Wtedy Pan powiedział do Jozuego: Nie lękaj się i nie trwóż się; weź ze sobą wszystkich ludzi wojennych i wyrusz przeciw Ai; bo oddaję w twoje ręce króla Ai i jego lud, jego miasto i jego ziemię:

²A uczyń Ai i jego królowi tak, jak uczyniłeś Jerychu i jego królowi: tylko łupy jego i bydło jego możesz sobie przywłaszczyć: ustaw zasadzkę, aby z ukrycia zaatakować miasto z tyłu.

³Jozue i wszyscy ludzie wojenny przygotowali się do ataku na Ai; Jozue wziął trzydzieści tysięcy ludzi wojennych i wysłał ich w nocy.

⁴I wydał im rozkaz, mówiąc: Pójdźcie i ustanowcie się w zasadzce z tyłu miasta; nie oddalajcie się zbyt daleko i bądźcie wszyscy gotowi:

⁵A ja i cały lud, który jest ze mną, zbliżymy się do miasta, a gdy wyjdą przeciw nam tak, jak przedtem, będziemy uciékać przed nimi;

⁶A oni będą nas ścigać, aż wywabimy ich z miasta; bo pomyślą: Uciekają przed nami tak jak przedtem; więc będziemy uciékać przed nimi;

⁷Wtedy wy powstańcie z zasadzki i zajmiecie miasto, bo Pan, Bóg twój, da je w twoje ręce.

⁸A gdy zajmiecie miasto, zapalcie je ogniem, tak jak Pan rozkazał: oto dałem ci rozkazy.

⁹Jozue wysłał ich; a oni ustanowili się w zasadzce między Betel a Ai, na zachodzie Ai: Jozue zaś pozostał z ludem tej nocy.

¹⁰A wczesnym rankiem Jozue wstał i ustawił lud w szereg, i on wraz z przywódcami Izraela wyruszyli przed lud do Ai.

¹¹I wszyscy ludzie wojenny, którzy byli z nim, wyruszyli i zbliżyli się do miasta, i ustanowili się na północnej stronie Ai naprzeciw miasta, a między nim a miastem była dolina.

¹²A wziąwszy około pięciu tysięcy ludzi, ustanowił ich w zasadzce na zachodzie Ai, między Betel a Ai.

¹³Tak cały lud znalazł się na swoich stanowiskach: armia na północnej stronie miasta i zasadzka na zachodzie; a Jozue tejże nocy zszedł do doliny.

¹⁴Gdy zaś król Ai zobaczył to, szybko wstał i wyruszył na wojnę przeciw Izraelowi, on i cały jego lud, na zbocze prowadzące do doliny; ale nie wiedział, że zasadzka czeka go z tyłu miasta.

¹⁵Wówczas Jozue i cały Izrael, udając, że są pokonani przed nim, uciekali przez pustynię.

¹⁶I cały lud w Ai został wezwany do ścigania ich; i ścigali Jozuego, oddalając się od miasta.

¹⁷Nie było człowieka w Ai i w Betel, który by nie wyszedł za Izraelem; i miasto pozostało otwarte i bezbronne, podczas gdy oni ścigali Izrael.

¹⁸A Pan powiedział do Jozuego: Wyciągnij swoją włócznię przeciw Ai; bo oddaję je w twoje ręce. I Jozue wyciągnął swoją włócznię, skierowaną w stronę miasta.

¹⁹Wtedy zasadzka szybko wyruszyła ze swojego miejsca, i widząc jego wysunięta rękę, wbiegli do miasta i zajęli je, i zapalili je natychmiast ogniem.

²⁰Wtedy ludzie z Ai, patrząc wstecz, zobaczyli dym miasta wznoszący się do nieba, i nie mogli uciec ani w tę, ani w inną stronę: a lud, który uciekł na pustynię, zwrócił się przeciw tym, którzy ścigali ich.

²¹I gdy Jozue i cały Izrael zobaczyli, że miasto zostało zajęte przez zasadzkę i że dym miasta wznosi się, zwrócili się i pokonali ludzi z Ai.

²²Wtedy druga część wojska wyszła z miasta przeciw nim, tak że byli atakowani z obu stron: i Izrael ich pokonał, tak że nie pozostał z nich żaden ocalały.

²³Króla zaś Ai pojmali i przyprowadzili do Jozuego.

²⁴A gdy wszyscy ludzie z Ai zostali pokonani na polu i na pustyni, gdzie ścigali ich, i gdy wszyscy ludzie zostali pokonani bez miłosierdzia, cały Izrael wrócił do Ai i pokonał bez miłosierdzia wszystkich, którzy byli w nim.

²⁵W tym dniu dwanaście tysięcy ludzi, mężczyzn i kobiet, wszystkich ludzi z Ai, zostało zabitych.

²⁶Bo Jozue nie cofnął swojej ręki z wyciągniętą włócznią, dopóki nie została dokonana całkowita zagłada ludu Ai.

²⁷Tylko bydło i łupy z tego miasta Izrael przywłaszczył sobie, jak Pan rozkazał Jozuemu.

²⁸I Jozue spalił Ai ogniem i uczynił je wieczną kupą gruzów, jaką jest do dnia dzisiejszego.

²⁹Króla zaś Ai powieszył na drzewie aż do wieczoru: a gdy słońce zachodziło, Jozue rozkazał zdjąć jego ciało z drzewa i rzucić je przy bramie miasta, i zasypać je wielką kupą kamieni, która tam jest do dnia dzisiejszego.

³⁰Wtedy Jozue wybudował ołtarz Panu, Bogu Izraela, na górze Ebal,

³¹Tak, jak rozkazał Mojżesz, sługa Pana, jak napisano w księdze prawa Mojżesza, ołtarz z nieociosanych kamieni, których nie dotknęło żelazne narzędzie: i na nim złożyli ofiary całopalne i ofiary pokojne Panu.

³²I napisał tam na kamieniach kopię prawa Mojżesza, na oczach synów Izraela.

³³I cały Izrael, zarówno tubylcy jak i obcokrajowcy mieszkający wśród nich, z ich starszyzną, przywódcami i sędziami, stanął wokół arki, przed kapłanami i Lewitami, którzy nosili arkę przymierza Pana; połowa z nich stała przed górą Garizim, a połowa przed górą Ebal, zgodnie z rozkazem błogosławieństwa dla synów Izraela, który wydał Mojżesz, sługa Pana.

³⁴A potem odczytał im wszystkie słowa prawa, błogosławieństwo i przekleństwo, zgodnie z tym, co napisano w księdze prawa;

³⁵Odczytując przed całym zgromadzeniem Izraela, wraz z kobietami, dziećmi i obcokrajowcami mieszkającymi między nimi, wszystkie słowa rokazów, które wydał Mojżesz.