Judges 13

¹De kinderen van Israël deden wederom dat wat kwaad was in de ogen des HEREN; en de HEER gaf hen in de hand der Filistijnen veertig jaren.

²Er was een zeker man uit Zora, uit het geslacht der Danieten, wiens naam was Manoach; en zijn vrouw was onvruchtbaar en droeg niet.

³De engel des HEREN verscheen der vrouw en zeide tot haar: Zie nu, gij zijt onvruchtbaar en draagt niet; maar gij zult zwanger worden en een zoon baren.

⁴Nu dan, bewaar jezelf en drink geen wijn noch sterk drank, en eet geen onrein ding:

⁵want zie, gij zult zwanger worden en een zoon baren; en geen scheermes zal op zijn hoofd komen; want het kind zal een Nazireen Gods zijn van de moederschoot af: en hij zal beginnen Israël te bevrijden uit de hand der Filistijnen.

⁶Toen kwam de vrouw en zeide het haar man, zeggende: Een man Gods is tot mij gekomen, en zijn aangezicht was als het aangezicht van de engel Gods, zeer vreselijk; en ik heb hem niet gevraagd vanwaar hij was, noch deelde hij mij zijn naam mede:

⁷maar hij zeide tot mij: Zie, gij zult zwanger worden en een zoon baren; en drink nu geen wijn noch sterk drank, en eet geen onrein ding; want het kind zal een Nazireen Gods zijn van de moederschoot af tot aan de dag zijns doods.

⁸Toen bad Manoach tot de HEER en zeide: Och Heere, laat toch de man Gods, dien Gij gezonden hebt, wederom tot ons komen, en onderwijze ons wat wij doen zullen met het kind dat geboren zal worden.

⁹God hoorde de stem van Manoach; en de engel Gods kwam wederom tot de vrouw, als zij in het veld zat; maar haar man Manoach was niet bij haar.

¹⁰De vrouw haastte zich en liep en zeide het haar man, zeggende: Zie, de man is mij verschenen, die tot mij is gekomen op die dag.

¹¹Manoach maakte zich op en ging achter zijn vrouw aan, en kwam tot de man, en zeide tot hem: Zijt gij de man, die tot de vrouw gesproken hebt? En hij zeide: Ik ben het.

¹²Manoach zeide: Laat nu uw woorden geschieden; wat zal de orde van het kind zijn, en wat zullen wij doen aan hem?

¹³De engel des HEREN zeide tot Manoach: Van alles, wat ik tot de vrouw gezegd heb, zij zich in acht.

¹⁴Zij mag niet eten van alles, wat van de wijnstok komt, en zij zal geen wijn noch sterk drank drinken, en geen onrein ding eten; alles wat ik haar bevolen heb, zal zij onderhouden.

¹⁵Manoach zeide tot de engel des HEREN: Wij bidden u, houd ons aan, opdat wij u een geitebokje gereed maken.

¹⁶De engel des HEREN zeide tot Manoach: Hoewel gij mij aanhoudt, ik zal niet van uw brood eten; en indien gij een brandoffer bereidt, brengt het ter HEER. Want Manoach wist niet dat het de engel des HEREN was.

¹⁷Manoach zeide tot de engel des HEREN: Wat is uw naam, opdat wij u eer zullen bewijzen, wanneer uw woord geschied is?

¹⁸De engel des HEREN zeide tot hem: Waarom vraagt gij naar mijn naam, die wonderlijk is?

¹⁹Zo nam Manoach de geitebokje met het spijsoffer, en offerde het op de rots ter HEER: en hij deed wonderlijk, en Manoach en zijn vrouw zagen toe.

²⁰Want het geschiedde, toen de vlam van het altaar naar de hemel opging, dat de engel des HEREN in de vlam des altaars omhoog voer; en Manoach en zijn vrouw zagen toe en vielen op hun aangezicht ter aarde.

²¹En de engel des HEREN verscheen niet meer aan Manoach en aan zijn vrouw. Toen bemerkte Manoach, dat het de engel des HEREN was.

²²Manoach zeide tot zijn vrouw: Wij zullen stellig sterven, omdat wij God gezien hebben.

²³Maar zijn vrouw zeide tot hem: Zou de HEER ons doden willen, Hij zou geen brandoffer en spijsoffer uit onze hand aangenomen hebben, noch zou Hij ons dit alles laten zien, noch zou Hij op deze tijd zulk gelijk hebben gehoord.

²⁴De vrouw baarde een zoon en noemde zijn naam Simson; en de jongen groeide, en de HEER zegende hem.

²⁵En de Geest des HEREN begon hem te bewegen in het leger van Dan, tussen Zora en Estaol.