Judges 18

¹W owe czasy nie było króla w Izraelu: i w owe czasy pokolenie Danytów szukało sobie dziedzictwa, aby się tam osiedlić; albowiem aż do owego dnia nie przypadło im dziedzictwo pośród pokoleń Izraela.

²I wysłali synowie Danu z rodu swojego pięciu mężów ze swoich granic, męże dzielni, z Sorei i z Esztaol, aby zwiedzili kraj i go zbadali; i powiedzieli do nich: Idźcie, zbadajcie kraj. Którzy gdy przyszli na górę Efraima, do domu Micheasza, zatrzymali się tam na noc.

³Gdy byli koło domu Micheasza, poznali głos młodzieńca, Lewity: i odwrócili się tam, i powiedzieli do niego: Kto cię tu przywiódł? i co robisz w tym miejscu? i co tu masz?

⁴I powiedział im: Tak a tak obchodzi się ze mną Micheas, i najął mnie, i jestem jego kapłanem.

⁵I powiedzieli do niego: Pytaj się, prosimy cię, Boga, abyśmy wiedzieli, czy droga nasza, którą idziemy, będzie szczęśliwa.

⁶I powiedział im kapłan: Idźcie w pokoju: przed Panem jest droga wasza, którą idźcie.

⁷Tedy pięciu mężów odeszło, i przyszli do Lajsz, i zobaczyli lud, który tam mieszkał, jak mieszkał beztrośko, na kształt Sydończyków, spokojnie i bezpiecznie; i nie było żadnego sędziego w ziemi, który by ich mogł zawstydzić w czym; i byli daleko od Sydończyków, i nie mieli żadnego interesu z żadnym człowiekiem.

⁸I przyszli do swoich braci w Sorę i w Esztaol: i powiedzieli do nich bracia ich: Co mówicie?

⁹I powiedzieli: Wstańcie, byśmy poszli na nich: albowiem widzieliśmy krajinę, a oto jest bardzo dobra: i wy jeszcze zwlekać będziecie? nie bądźcie leniwi, aby pójść i wziąć w posiadanie krajinę.

¹⁰Gdy pójdziecie, przyjdziecie do ludu bezpiecznego i do ziemi przestronnej: albowiem Bóg dał ją wam w ręce; miejsce, gdzie nie ma niedostatku niczego, co jest na ziemi.

¹¹I wyszło stamtąd z pokolenia Danitów, z Sorei i z Esztaol, sześćset mężów uzbrojonych w broń wojną.

¹²I poszli w górę, i rozbili obóz w Kirjat Jearim na Judzie: przeto nazwali owo miejsce Mahaneh-Dan aż do dzisiaj; oto za Kirjat Jearim.

¹³I szli stamtąd na górę Efraima, i przyszli do domu Micheasza.

¹⁴Tedy odpowiedzieli pięciu mężów, którzy szli zwiedzać krajinę Lajsz, i powiedzieli do braci swoich: Czy wiecie, że w tych domach są efo i terafi, i obraz rzeźbiony, i obraz odlany? teraz tedy zastanówcie się, co macie czynić.

¹⁵I odwrócili się tam, i przyszli do domu młodzieńca Lewity, nawet do domu Micheasza, i pozdrowili go.

¹⁶A sześćset mężów uzbrojonych w broń wojną z synów Danowych stało przy wejściu bramy.

¹⁷I pięciu mężów, którzy szli zwiedzać kraj, weszli tam, i wzięli obraz rzeźbiony i efo i terafi, i obraz odlany: i kapłan stał przy wejściu bramy z sześcioma setkami mężów uzbrojonych w broń wojną.

¹⁸I ci wszedłszy do domu Micheasza, wzięli obraz heblowany, efo i terafi, i obraz odlany. I powiedział do nich kapłan: Co robicie?

¹⁹I powiedzieli do niego: Milcz, włóż rękę na usta i pójdź z nami, i bądź nam ojcem i kapłanem: czy lepiej ci być kapłanem domu jednego człowieka, czy że być kapłanem pokolenia i rodu w Izraelu?

²⁰I wesele się stało sercu kapłana, i wziął efo i terafi, i obraz rzeźbiony, i szedł pośród ludu.

²¹I odwrócili się i odeszli, i postawili małe dzieci i bydło i imienie przed sobą.

²²Gdy zaś byli dość daleko od domu Micheasza, mężowie, którzy w domach koło domu Micheasza mieszkali, wołali, i dogonili synów Danowych.

²³I wołali do synów Danowych. A ci odwrócili się, i powiedzieli do Micheasza: Co ci jest, że wołasz?

²⁴I powiedział: Bogów moich, które sobie uczyniłem, i kapłana zabraliście, i poszliście: i coż mi zostało? i co mi jeszcze możecie mówić: Co ci jest?

²⁵I powiedzieli do niego synowie Danów: Niech się głos twój nie słyszy między nami, aby się na ciebie nie rzucili mężowie złośliwi, i nie stracił duszy swojej i duszy domu swojego.

²⁶I poszli synowie Danów swoją drogą: a Micheas, widząc, że byli silniejsi od niego, wrócił się i poszedł do domu swojego.

²⁷A oni wzięli rzeczy, które uczynił Micheas, i kapłana, który miał, i przyszli do Lajsz, do ludu spokojnego i bezpiecznego: i porazili go mieczem, i miasto spalili ogniem.

²⁸I nie było nikogo, kto by ich wybawił, bo było daleko od Sydonu, i nie mieli żadnego interesu z żadnym człowiekiem; a miasto leżało w dolinie, która jest u Bet-Rehob. I zbudowali miasto, i mieszkali w nim.

²⁹I nazwali imię miasta Dan, na imię Dana, ojca swojego, który się rodził Izraelowi: a pierwej imię miasta było Lajsz.

³⁰I postawili synowie Danów obraz rzeźbiony: i Jonathan, syn Gerszona, syna Manassesa, on i synowie jego byli kapłanami pokolenia Danowego aż do dnia niewoli ziemi.

³¹I postanowili sobie obraz rzeźbiony Micheasza, który uczynił, przez wszystek czas, kiedy dom Boży był w Szilo.