Judges 1

¹I stało się po śmierci Jozuego, że synowie Izraela pytali Pana, mówiąc: Kto ma pierwej wyruszyć przeciwko nam do walki z Kananejczykami?

²I Pan powiedział: Juda niech wyruszy; oto przekazałem mu ziemię w ręce.

³I Juda powiedział do Simeona, brata swojego: Wejdź ze mną do mego udziału, abyśmy walczyli przeciwko Kananejczykom; a ja również pójdę z tobą do twojego udziału. I Symeon poszedł z nim.

⁴I Juda wyruszyła; i Pan wydał Kananejczyków i Perezytów w ręce ich; i porazili ich w Bezeku dziesięć tysięcy mężczyzn.

⁵I znaleźli Adonibezeka w Bezeku; i walczyli przeciwko niemu, i porazili Kananejczyków i Perezytów.

⁶Ale Adonibezek uciekł; i ścigali go, i złapali go, i obcięli mu kciuki i wielkie palce nóg.

⁷I Adonibezek powiedział: Siedemdziesięciu królów, którym obcięto kciuki i wielkie palce nóg, zbierało resztki spod mojego stołu; jak uczyniłem, tak Bóg mi zapłacił. I przywieźli go do Jeruzalemu, i tam umarł.

⁸I synowie Judy walczyli przeciwko Jerozolimie, i zdobyli ją, i porazili ją mieczem, i spalili miasto.

⁹A potem synowie Judy zeszli, aby walczyć z Kananejczykami, którzy mieszkali na górach, na południu i na nizinach.

¹⁰I Juda wyruszył przeciwko Kananejczykom, którzy mieszkali w Hebronie (nazwę Hebron przed tym czasem było Kiriat-Arba); i porazili Szeszaja, Chimana i Talmaja.

¹¹A stąd wyruszył przeciwko mieszkańcom Debiru. (Nazwę Debir przed tym czasem było Kiriat-Sefer.)

¹²I Kaleb powiedział: Ktokolwiek zdobędzie Kiriat-Sefer i je weźmie, temu dam moją córkę Aksa za żonę.

¹³I Otniel, syn Kenaza, młodszy brat Kaleba, zdobył je; i dał mu swoją córkę Aksę za żonę.

¹⁴I stało się, gdy przyszła do niego, że namówiła go, aby prosił jej ojca o pole; i zeszła z osiołka; i Kaleb powiedział do niej: Co byś miała?

¹⁵I ona powiedziała do niego: Pobłogosław mnie; gdyż dałeś mi ziemię południa, daj mi też źródła wód. I Kaleb dał jej górne źródła i dolne źródła.

¹⁶I synowie Kenitów, teścia Mojżesza, wyszli z miasta palm z synami Judy na pustynię Judy, która jest na południu Arad; i poszli i mieszkali z ludem.

¹⁷I Juda poszła z Simeonem, bratem swoim, i porazili Kananejczyków, którzy mieszkali w Sefat, i całkowicie ich zniszczyli. I nazwę miasta nazwano Horma.

¹⁸Również Juda zdobyła Gazę z jej granicami, Askalon z jego granicami i Ekron z jego granicami.

¹⁹I Pan był z Judą; i wygnał mieszkańców gór; albowiem nie mógł wygnać mieszkańców doliny, ponieważ mieli wozy żelazne.

²⁰I dali Hebron Kalebowi, jak powiedział Mojżesz; i wygnał stąd trzech synów Anaka.

²¹A synowie Benjamina nie wygnali Jebusytów, którzy mieszkali w Jerozolimie; ale Jebusyci mieszkają z synami Benjamina w Jerozolimie aż do dnia dzisiejszego.

²²I dom Józefa również wyruszył przeciwko Betel; i Pan był z nimi.

²³I dom Józefa wysłał zwiadowców do Betelu. (Nazwę miasta przed tym czasem było Luz.)

²⁴I stróżowie zobaczyli człowieka wychodzącego z miasta, i powiedzieli do niego: Pokaż nam, proszę, wejście do miasta, a my postąpimy wobec ciebie łaskawnie.

²⁵I pokazał im wejście do miasta; i porazili miasto mieczem; ale pustili człowieka i całą jego rodzinę.

²⁶I człowiek poszedł do ziemi Hetytów, i zbudował miasto, i nazwał je Luz, i to jest jego nazwa aż do dnia dzisiejszego.

²⁷I Manasses nie wygnali mieszkańców Bet-Szean i jego miast, ani Taanach i jego miast, ani mieszkańców Dor i jego miast, ani mieszkańców Ibleam i jego miast, ani mieszkańców Megiddo i jego miast; ale Kananejczycy chcieli mieszkać na tej ziemi.

²⁸A gdy Izrael stał się mocny, poddali Kananejczyków pracy przymusowej, ale nie wygnali ich całkowicie.

²⁹I Efraim nie wygnali Kananejczyków, którzy mieszkali w Gezer; ale Kananejczycy mieszkali w Gezer pośród nich.

³⁰Zebulun nie wygnali mieszkańców Kitron, ani mieszkańców Nahalol; ale Kananejczycy mieszkali pośród nich i poddani byli pracy przymusowej.

³¹Aser nie wygnali mieszkańców Akko, ani mieszkańców Sydonu, ani Ahlaba, ani Achzibu, ani Helby, ani Afik, ani Rehob;

³²ale Aszeryci mieszkali pośród Kananejczyków, mieszkańców ziemi; albowiem nie wygnali ich.

³³Naftali nie wygnali mieszkańców Bet-Szemesz, ani mieszkańców Bet-Anatu; ale mieszkał pośród Kananejczyków, mieszkańców ziemi; jednak mieszkańcy Bet-Szemesz i Bet-Anatu poddani byli pracy przymusowej.

³⁴I Amoryci zmuszali synów Dana do gór; albowiem nie chcieli pozwolić im zejść do doliny;

³⁵ale Amoryci chcieli mieszkać na górze Heres, w Ajalon i w Szaalbim; jednak ręka domu Józefa przeważyła, i stali się poddani pracy przymusowej.

³⁶I granica Amorytu była od zejścia Akrabbim, od skały i wyżej.