Lamentations 5

¹Gedenk, O JHWH, wat ons is overkomen; aanschouw en zie onze schande.

²Ons erfdeel is aan vreemdelingen gekomen, onze huizen aan uitlanders.

³Wij zijn wezen geworden zonder vader, onze moeders zijn als weduwen.

⁴Ons water hebben wij voor geld gedronken, ons hout hebben wij voor een prijs gekocht.

⁵Wij worden vervolgd aan onze nek; wij hebben gearbeid en hebben geen rust gehad.

⁶Wij hebben onze hand aan Egypte gegeven, aan Assyrië, om verzadigd te worden van brood.

⁷Onze vaderen hebben gezondigd en zijn niet meer; wij dragen hun ongerechtigheden.

⁸Slaven hebben over ons geheerst; niemand bevrijdt ons uit hun hand.

⁹Met gevaar voor ons leven brengen wij ons brood binnen, vanwege het zwaard in de woestijn.

¹⁰Onze huid is verbrand als een oven, vanwege de grimmigheid van de honger.

¹¹De vrouwen in Sion hebben zij vernederd, de maagden in de steden van Juda.

¹²Vorsten hebben zij aan hun hand gehangen; de aangezichten der ouderlingen hebben zij niet geëerd.

¹³Jongemannen tot malen hebben zij genomen, en jongelingen zijn onder het hout bezweken.

¹⁴De ouderlingen hebben opgehouden van de poort, de jongemannen van hun gezang.

¹⁵Het vreugde van ons hart is gestild, ons dansen is in rouw herkeerd.

¹⁶De kroon is van ons hoofd gevallen; wee ons, want wij hebben gezondigd.

¹⁷Daarom is ons hart bedroefd, daarom zijn onze ogen donker geworden.

¹⁸Omdat de berg Sion verwoest is, hebben jakhalzen zich op hem bevonden.

¹⁹Gij, O JHWH, blijft in eeuwigheid; uw troon van geslacht tot geslacht.

²⁰Waarom vergeet Gij ons eeuwig? Waarom verlaat Gij ons voor altijd?

²¹Voer ons terug, O JHWH, tot U, dan zullen wij wederkeren; vernieuw onze dagen als in ouden tijd.

²²Of hebt Gij ons geheel verworpen? Zijt Gij zeer tegen ons toornig?