Leviticus 10

¹A Nadab i Abihu, synowie Aarona, wziął każdy z nich swój kadzielnicę, i włożył do niej ogień, i położył na nim kadzidło, i ofiarował ogień obcy przed PANEM, którego im nie przykazał.

²I wyszedł ogień spod PANA, i pochłonął ich, i pomarli przed PANEM.

³Wówczas Mojżesz powiedział do Aarona: To jest to, co PAN mówił, mówiąc: W tych, którzy do Mnie przystępują, pokażę się święty, a przed całym ludem będę uwielbiony. I Aaron milczał.

⁴I wezwał Mojżesz Miszaela i Elzafana, synów Uzjela, stryjecznego brata Aarona, i powiedział do nich: Podejdźcie, wynoście braci waszych sprzed świątyni poza obóz.

⁵Więc podeszli, i niesli ich w ich szatach poza obóz, jak powiedział Mojżesz.

⁶I powiedział Mojżesz do Aarona i do Eleazara i do Itamara, jego synów: Nie odkrywajcie głów waszych, ani nie rozdzierajcie szat waszych, aby nie umrzeli i aby gniew nie przyszedł na wszystek lud; lecz bracia wasi, cały dom Izraela, niech opłakują spalenie, które PAN rozpalił.

⁷A wy nie będziecie wychodzić ze drzwi namiotu zgromadzenia, aby nie umrzeć, gdyż oliwa pomazania PANA jest na was. I uczynili według słowa Mojżesza.

⁸I mówił PAN do Aarona, mówiąc:

⁹Nie pij wina ani napoju mocnego ty i twoi synowie z tobą, gdy będziecie wchodzić do namiotu zgromadzenia, aby nie umrzeć; będzie to postanowieniem wiecznym przez wszystkie wasze pokolenia:

¹⁰Aby rozróżniać między świętym a zwykłym, i między nieczystym a czystym;

¹¹I aby nauczać synów Izraela wszystkich postanowień, które PAN wypowiedział im przez ręce Mojżesza.

¹²I powiedział Mojżesz do Aarona i do Eleazara i do Itamara, jego synów, którzy pozostali: Weźcie ofiarę z chleba, która pozostała z ofiar PANA spalanych ogniem, i jedźcie ją bez kwasu obok ołtarza, gdyż jest to rzecz nader święta:

¹³I jedźcie ją na miejscu świętym, gdyż to jest twój prawidłowy udział i prawidłowy udział synów twoich z ofiar PANA spalanych ogniem, tak bowiem mi rozkazano.

¹⁴A pierś machana i bark wyniesiony będziecie jeść na miejscu czystym, ty i synowie twoi, i córki twoje z tobą, gdyż są to twoje należności i należności synów twoich, które są dane z ofiar pokojnych synów Izraela.

¹⁵Bark wyniesiony i pierś machana będą przynosić z ofiar spalanych ogniem tłuszczu, aby machać tym jako ofiarę machania przed PANEM, i będzie to dla ciebie i dla synów twoich z tobą, jako postanowienie wieczne, jak PAN rozkazał.

¹⁶I szukał Mojżesz usilnie kozła ofiary za grzech, i oto był spalony; i rozgniewał się na Eleazara i Itamara, synów Aarona, którzy pozostali żywi, mówiąc:

¹⁷Dlaczego nie jedliście ofiary za grzech na miejscu świętym, skoro jest to rzecz nader święta, a Bóg dał wam ją, abyście nosili nieprawość zgromadzenia i czyniło zadośćuczynienie za nich przed PANEM?

¹⁸Oto krew jej nie była wniesiona do wewnątrz miejsca świętego; bez wątpienia byliście powinni jeść ją na miejscu świętym, jak mi rozkazałem.

¹⁹I powiedział Aaron do Mojżesza: Oto dzisiaj ofiarowali swoją ofiarę za grzech i swoją ofiarę całopalną przed PANEM, a takie rzeczy przydarzyły mi się; gdyż jaki bym dzisiaj jad ofiarę za grzech, czyż byłoby to miłe w oczach PANA?

²⁰A gdy to usłyszał Mojżesz, był zadowolony.