Leviticus 13

¹I Pan mówił do Mojżesza i do Aarona, mówiąc:

²Gdy człowiek będzie miał na skórze ciała swojego wybrzuszenie, lub strup, albo jasną plamę, i będzie to na skórze ciała jego zaraza trądu, tedy winien być przyprowadzony do kapłana Aarona, albo do jednego z jego synów, kapłanów:

³A kapłan niech się przejrzy na zarazę na skórze ciała; i jeśli włosy na zarazie białe się stały, a wygląd zaraży głębszy jest niż skóra ciała jego, jest to zaraza trądu; a kapłan niech się na niego przejrzy i uzna go za nieczystego.

⁴A jeśli jasna plama białą będzie na skórze ciała jego, a wygląd jej nie głębszy niż skóra, i włosy jej nie białe się stały, tedy kapłan niech zamknie tego, który ma zarazę, na siedem dni:

⁵A kapłan niech się na niego przejrzy dnia siódmego; a oto, jeśli w jego oczach zaraża się zatrzymuje, i zaraża się nie rozprzestrzeniła na skórze, tedy kapłan niech go zamknie na siedem dni więcej:

⁶A kapłan niech się na niego przejrzy znowu dnia siódmego; a oto, jeśli zaraża się przyćmiła, i zaraża się nie rozprzestrzeniła na skórze, tedy kapłan niech go uzna za czystego: to jest strup; a on niech umyje szaty swoje, i będzie czysty.

⁷Lecz jeśli strup rozprzestrzeni się na skórze, po tem, że się pokazał kapłanowi dla jego oczyszczenia, niech się znowu pokaże kapłanowi:

⁸A kapłan niech się przejrzy; a oto, jeśli strup rozprzestrzeni się na skórze, tedy kapłan niech go uzna za nieczystego: to jest trąd.

⁹Gdy zaraza trądu będzie w człowieku, tedy winien być przyprowadzony do kapłana;

¹⁰A kapłan niech się przejrzy; a oto, jeśli będzie białe wybrzuszenie na skórze, i włosy białe się stały, i będzie w wybrzuszeniu surowe, żywe mięso,

¹¹To jest stary trąd na skórze ciała jego; a kapłan niech go uzna za nieczystego; nie będzie go zamykać, albowiem jest nieczysty.

¹²A jeśli trąd rozprzestrzeni się na skórze, i trąd przykryje całą skórę tego, który ma zarazę, od głowy jego aż do nóg jego, o ile się kapłanowi jawić będzie;

¹³Tedy kapłan niech się przejrzy; a oto, jeśli trąd przykrył całe jego ciało, niech uzna czystym tego, który ma zarazę: całe się obróciło w białość; on jest czysty.

¹⁴Lecz gdy się w nim pokaże surowe, żywe mięso, będzie nieczysty.

¹⁵A kapłan niech się przejrzy na surowe mięso, i uzna go za nieczystego: surowe mięso jest niczyste: jest to trąd.

¹⁶Albo jeśli się surowe mięso zmieni znowu i obróci w białość, tedy niech przyjdzie do kapłana;

¹⁷A kapłan niech się na niego przejrzy; a oto, jeśli zaraża się obróciła w białość, tedy kapłan niech uzna czystym tego, który ma zarazę: on jest czysty.

¹⁸A gdy ciało będzie miało na skórze swojej czyraki, a będzie uzdrowiony,

¹⁹A na miejscu czyraka będzie białe wybrzuszenie, albo jasna, czerwonawobiała plama, tedy niech się pokaże kapłanowi;

²⁰A kapłan niech się przejrzy; a oto, jeśli wygląd jej będzie głębszy niż skóra, i włosy jej białe się stały, tedy kapłan niech go uzna za nieczystego: jest to zaraza trądu, wybiła się w czyryaku.

²¹Lecz jeśli kapłan się na to przejrzy, a oto, nie będzie w nim białych włosów, i nie będzie niżej niż skóra, ale będzie przyćmiony; tedy kapłan niech go zamknie na siedem dni:

²²A jeśli rozprzestrzeni się na skórze, tedy kapłan niech go uzna za nieczystego: jest to zaraza.

²³Lecz jeśli jasna plama stanie na swoim miejscu, i nie rozprzestrzeni się, to jest blizna czyraka; a kapłan niech go uzna za czystego.

²⁴Albo gdy ciało będzie miało na skórze swojej oparzenie od ognia, a surowe mięso oparzenia będzie jasną, czerwonawobiałą, albo białą plamą;

²⁵Tedy kapłan niech się na to przejrzy; a oto, jeśli włosy na jasnej plamie białe się stały, a wygląd jej głębszy będzie niż skóra; jest to trąd, wybiła się w oparzeniu; a kapłan niech go uzna za nieczystego: jest to zaraza trądu.

²⁶Lecz jeśli kapłan się na to przejrzy, a oto, nie będzie w jasnej plamie białych włosów, i nie będzie niżej niż skóra, ale będzie przyćmiony; tedy kapłan niech go zamknie na siedem dni:

²⁷A kapłan niech się na niego przejrzy dnia siódmego: jeśli rozprzestrzeni się na skórze, tedy kapłan niech go uzna za nieczystego: jest to zaraza trądu.

²⁸A jeśli jasna plama stanie na swoim miejscu, i nie rozprzestrzeni się na skórze, ale będzie przyćmiona; jest to wybrzuszenie oparzenia; a kapłan niech go uzna za czystego: albowiem jest to blizna oparzenia.

²⁹A gdy człowiek albo kobieta będzie miała zarazę na głowie albo na brodzie,

³⁰Tedy kapłan niech się przejrzy na zarazę; a oto, jeśli wygląd jej będzie głębszy niż skóra, a będą w niej cienkie włosy żółte, tedy kapłan niech go uzna za nieczystego: jest to łojotok, jest to trąd głowy albo brody.

³¹A jeśli kapłan się na zarazę łojotoku przejrzy, a oto, wygląd jej nie będzie głębszy niż skóra, i nie będzie w niej czarnego włosu, tedy kapłan niech zamknie tego, który ma zarazę łojotoku, na siedem dni:

³²A dnia siódmego kapłan niech się przejrzy na zarazę; a oto, jeśli łojotok nie rozprzestrzeni się, i nie będzie w nim żółtego włosu, i wygląd łojotoku nie będzie głębszy niż skóra,

³³Tedy on niech się ogoli, lecz łojotoku nie niech goli; a kapłan niech zamknie tego, który ma łojotok, na siedem dni więcej:

³⁴A dnia siódmego kapłan niech się przejrzy na łojotok; a oto, jeśli łojotok nie rozprzestrzeni się na skórze, i wygląd jego nie będzie głębszy niż skóra; tedy kapłan niech go uzna za czystego; a on niech umyje szaty swoje, i będzie czysty.

³⁵Lecz jeśli łojotok rozprzestrzeni się na skórze po jego oczyszczeniu,

³⁶Tedy kapłan niech się na niego przejrzy; a oto, jeśli łojotok rozprzestrzeni się na skórze, kapłan nie szukaj żółtego włosu; on jest nieczysty.

³⁷Lecz jeśli w jego oczach łojotok stoi, i czarny włos wyrosła w nim; łojotok jest uzdrowiony, on jest czysty; a kapłan niech go uzna za czystego.

³⁸A gdy człowiek albo kobieta będzie miała na skórze ciała jasne plamy, nawet białe jasne plamy;

³⁹Tedy kapłan niech się przejrzy; a oto, jeśli jasne plamy na skórze ciała ich będą matowobiałe, jest to liszaj, wybiła się na skórze; on jest czysty.

⁴⁰A jeśli człowiekowi włosy wypadną z głowy, jest łysawy; przecież jest czysty.

⁴¹A jeśli włosy wypadną mu z przodu głowy, jest lysawy na czole; przecież jest czysty.

⁴²Lecz jeśli będzie na łysej głowie, albo na łysym czole, czerwonawobiała zaraza; jest to trąd wyrabiający się na łysej głowie, albo na łysym czole jego.

⁴³Tedy kapłan niech się na niego przejrzy; a oto, jeśli wybrzuszenie zaraży będzie czerwonawobiałe na łysej głowie jego, albo na łysym czole jego, jak wygląd trądu na skórze ciała;

⁴⁴On jest człowiekiem trądowatym, jest nieczysty; kapłan tedy niech go koniecznie uzna za nieczystego; zaraza jego jest na głowie jego.

⁴⁵A trądowaty, w którym jest zaraza, szaty jego niech będą podarte, a włosy na głowie jego niech będą rozpuszczone, i usta swoje niech zakryje, i niech wołać będzie: Nieczysty, nieczysty.

⁴⁶Wszystkie dni, w które zaraza będzie w nim, będzie nieczysty; nieczysty jest; niech siedzi sam; poza obozem będzie mieszkanie jego.

⁴⁷Szata także, w której będzie zaraza trądu, czyli to będzie szata wełniana, czyli lniana;

⁴⁸Czyli w osnowie, czy w wątku; z lnu, czy z wełny; czy w skórze, czy w czymkolwiek, co ze skóry jest;

⁴⁹Jeśli zaraza będzie zielonawa, albo czerwonawa w szacie, czy w skórze, czy w osnowie, czy w wątku, czy w czymkolwiek ze skóry; jest to zaraza trądu, i niech się pokaże kapłanowi.

⁵⁰A kapłan niech się przejrzy na zarazę, i niech zamknie to, które ma zarazę, na siedem dni:

⁵¹A niech się przejrzy na zarazę dnia siódmego: jeśli rozprzestrzeni się zaraza w szacie, czy w osnowie, czy w wątku, czy w skórze, cokolwiek ze skóry jest; zaraza jest trąd gnijący; jest nieczysty.

⁵²A on niech spali szatę, czy osnowę, czy wątek, w wełnie czy w lnie, czy cokolwiek ze skóry, w którym jest zaraza; albowiem jest to trąd gnijący; wszystko niech się spali w ogniu.

⁵³A jeśli kapłan się przejrzy, a oto, nie rozprzestrzeni się zaraza w szacie, czy w osnowie, czy w wątku, czy w czymkolwiek ze skóry;

⁵⁴Tedy kapłan niech rozkaze umyć to, w którym jest zaraza, a niech je zamknie na siedem dni więcej:

⁵⁵A kapłan niech się przejrzy po umyciu zaraży; a oto, jeśli zaraża nie zmieniła koloru swojego, i zaraza nie rozprzestrzeniła się, jest nieczysty; spalisz go w ogniu: jest to gnijące, obojętnie czy wewnątrz, czy na zewnątrz będzie zniszczenie.

⁵⁶A jeśli kapłan się przejrzy, a oto, przyćmiała się zaraza po umyciu jej, tedy niech ją wyrwie ze szaty, albo ze skóry, albo z osnowy, albo z wątku:

⁵⁷A jeśli się jeszcze pokaże w szacie, czy w osnowie, czy w wątku, czy w czymkolwiek ze skóry, to się wyrabia; spalisz to, w którym jest zaraza, ogniem.

⁵⁸A szata, czy osnowa, czy wątek, czy cokolwiek ze skóry, które umyjesz, jeśli się od nich odłączy zaraza, tedy umyte będzie drugi raz, i będzie czyste.

⁵⁹To jest prawo zaraży trądu w szacie wełnianej, albo lnianej, czy w osnowie, czy w wątku, czy w czymkolwiek ze skóry, do wydania wyroku, że jest czyste, albo że jest niczyste.