Leviticus 21

¹I Pan rzekł do Mojżesza: Mów do kapłanów, synów Aarona, i powiedz im: Żaden z nich niech się nie kurzy dla zmarłego wśród swojego ludu;

²chyba tylko dla swych najbliższych krewnych, dla matki i dla ojca, dla syna i dla córki, dla brata,

³i dla swojej siostry dziewicy, która mu jest bliska i nie miała męża; dla niej może się skurzyć.

⁴Nie powinien się kurzyć jako przełożony ludu, aby się nie sprofanować.

⁵Nie będą czynić łysiny na głowie swojej, ani golić końca swojej brody, ani żadnych nacięć w ciele swoim.

⁶Powinni być święci dla Boga swojego i nie profanować imienia Boga swojego; albowiem ofiary Pana złożone w ogniu, chleb Boga swojego, oni składają: przeto powinni być święci.

⁷Nie będą brać kobiety nierządnicy ani sprofanowanej, ani kobiety odrzuconej od męża swego: albowiem jest on święty dla Boga swojego.

⁸Ty go więc poświęć; albowiem on składa chleb Boga twojego: będzie on święty dla ciebie: albowiem Ja, Pan, który was poświęcam, jestem święty.

⁹A córka jakiegokolwiek kapłana, jeśli się sprofanuje, uprawiając nierząd, sprofanowuje swojego ojca: ma być spalona ogniem.

¹⁰A ten, który jest najwyższym kapłanem między braćmi swymi, na którego głowę wylano olej namaszczenia i który jest poświęcony do noszenia szat, niech nie rozpuszcza włosów głowy swojej ani nie rozdziera szat swoich;

¹¹ani niech nie wchodzi do żadnego zwłok, ani się nie kurzy dla swojego ojca ani dla swojej matki;

¹²ani niech nie wychodzi ze świątyni, ani nie profanuje świątyni Boga swojego; albowiem korona oleju namaszczenia Boga jego jest na nim: Ja jestem Pan.

¹³A on niech bierze żonę w jej dziewictwie.

¹⁴Wdowę lub rozwodnioną lub sprofanowaną, nierządnicę, tych nie będzie brać: ale dziewicę ze swojego ludu weźmie sobie za żonę.

¹⁵I nie profanować będzie swojego nasienia wśród swojego ludu: albowiem Ja jestem Pan, który go poświęcam.

¹⁶I Pan mówił do Mojżesza, mówiąc:

¹⁷Mów do Aarona, mówiąc: Ktokolwiek z twojego potomstwa przez ich pokolenia, kto ma wadę, niech się nie zbliża do składania chleba Boga swojego.

¹⁸Bo każdy człowiek, kto ma wadę, niech się nie zbliża: człowiek ślepy, lub kulawy, lub mający nos płaski, lub cokolwiek zbytecznego,

¹⁹lub człowiek o nodze złamanej, lub o ręce złamanej,

²⁰lub garbaty, lub karłowaty, lub mający wadę w oku, lub świerzbiący się, lub porażony gruźlicą, lub mający jądra złamane;

²¹żaden człowiek z nasienia Aarona kapłana, który ma wadę, nie będzie zbliżał się do składania ofiar Pana złożonych w ogniu: ma wadę; nie będzie zbliżał się do składania chleba Boga swojego.

²²Będzie jadł chleb Boga swojego, zarówno z najświętszych, jak i ze świętych:

²³tylko niech nie wchodzi do zasłony, ani nie zbliża się do ołtarza, bo ma wadę; aby nie profanował moich świątyń: albowiem Ja jestem Pan, który je poświęcam.

²⁴I Mojżesz mówił do Aarona i do jego synów i do wszystkich synów Izraela.