Leviticus 24

¹Pan mówił do Mojżesza, mówiąc:

²„Rozkaż synom Izraela, aby przynieśli ci czysty olej z oliwek tłoczony na światło, aby zapaliła się lampa na stałe.

³Na zewnątrz zasłony Świadectwa, w Namiocie Zgromadzenia, Aaron będzie go porządkować od wieczora do rana przed Panem na stałe: będzie to rozporządzeniem na wieki w waszych rodzinach.

⁴On będzie porządkować lampy na czystym złotym świeczniku przed Panem na stałe.

⁵„Weźmiesz pszenną mąkę najczystszą i upieczesz z niej dwanaście placków: dwie dziesiąte części efy będą w jednym placku.

⁶Położysz je w dwóch rzędach, po sześć w rzędzie, na czystym złotym stole przed Panem.

⁷Położysz czysty kadzidło na każdym rzędzie, aby było dla chleba na pamiątkę, jako dar ognisty dla Pana.

⁸Co dzień sabatu będzie go porządkować przed Panem na stałe. Jest to na rzecz synów Izraela przymierzem wiecznym.

⁹Będzie dla Aarona i jego synów; będą go jeść w miejscu świętym: albowiem jest to dla niego przedmiot nadzwyczajnie święty spośród darów ognistych dla Pana, ustanowiony na wieki."

¹⁰Syn izraelskiej kobiety, którego ojcem był Egipcjanin, wyszedł pośród synów Izraela; syn izraelskiej kobiety i człowiek z Izraela wszcząli bójkę w obozie.

¹¹Syn izraelskiej kobiety bluźnął imię Pana i złorzekł; przyprowadzili go do Mojżesza. Imię matki jego było Szelemit, córka Dibriego, z pokolenia Dana.

¹²Umieścili go w straży, aż byłoby im wiadome, co Pan rozkaże.

¹³Pan mówił do Mojżesza, mówiąc:

¹⁴„Wyprowadź z obozu tego, który złorzekł; wszyscy, którzy go słyszeli, niech złożą ręce na jego głowę, a cała gmina niech go kamienuje.

¹⁵Do synów Izraela mówić będziesz, mówiąc: Ktokolwiek przeklinać będzie Boga swego, poniesie karę za swój grzech.

¹⁶Ktokolwiek bluźni imię Pana, śmiercia koniecznie ma umrzeć; cała gmina koniecznie go kamienuje: tak przychodzeń, jak tubylec, gdy bluźni imię Pana, śmiercia umrze.

¹⁷„Ktokolwiek śmiertelnie uderzy człowieka, śmiercia koniecznie ma umrzeć.

¹⁸Ktokolwiek śmiertelnie uderzy zwierzę, odpłaci za nie, życie za życie.

¹⁹Jeśli kto zadedykuje szkodę bliźniemu swemu; jako on uczynił, tak mu będzie uczyni:

²⁰złamanie za złamanie, oko za oko, ząb za ząb; jaką szkodę zadał bliźniemu, taką mu uczynią.

²¹Ktokolwiek zabije zwierzę, odpłaci za nie; a ktokolwiek zabije człowieka, śmiercia umrze.

²²Jedno prawo będzie dla was, dla przychodnia i dla tubylca: jam jest Pan, Bóg wasz."'

²³Mojżesz mówił do synów Izraela; wyprowadzili tedy tego, który złorzekł, poza obóz i kamienowali go kamieniami. Synowie Izraela uczynili, jak rozkazał Pan Mojżeszowi.