Leviticus 7

¹Oto przepisy dotyczące ofiary za winy, która jest niezwykle święta:

²Ofiarę za winy należy zabić w miejscu, gdzie się zabija całopalenie, a jej krew należy spryskać na boki ołtarza.

³Cały jej tłuszcz należy złożyć w ofierze: tłuszcz z ogona i tłuszcz pokrywający wnętrzności,

⁴obie nerki z tłuszem przy nich blisko lędźwi oraz długi płat wątroby, który należy usunąć razem z nerkami.

⁵Kapłan będzie je palić na ołtarzu jako ofiarę pokarmową złożoną Panu. Jest to ofiara za winy.

⁶Każdy mężczyzna z rodziny kapłana może ją spożywać, ale musi być spożywana w miejscu świętym; jest niezwykle święta.

⁷To samo prawo stosuje się zarówno do ofiary za grzech, jak i do ofiary za winy: należą one do kapłana, który dokonuje odkupienia za ich pośrednictwem.

⁸Kapłan, który złoży całopalenie za kogokolwiek, może zatrzymać jego skórę dla siebie.

⁹Każda ofiara z ziarna upieczona w piecu lub gotowana w garnku lub na blasze należy do kapłana, który ją złoża,

¹⁰a każda ofiara z ziarna, niezależnie od tego, czy jest wymieszana z oliwą czy sucha, należy równo do wszystkich synów Aarona.

¹¹Oto przepisy dotyczące ofiary pojednania, którą każdy może złożyć Panu:

¹²Jeśli złoży ją jako wyrażenie dziękczynienia, to wraz z tą ofiarą dziękczynienia ma złożyć chleby plackowate bez drożdży wymieszane z oliwą, cienkie placki bez drożdży posmarowane oliwą i chleby plackowate z najczystszej mąki dokładnie wygniecione i wymieszane z oliwą.

¹³Wraz ze swoją ofiarą pojednania dziękczynienia ma złożyć ofiarę wraz z chlebami plackowatymi drożdżowymi.

¹⁴Ma przynieść po jednym z każdego rodzaju jako ofiarę, dar dla Pana; należy on do kapłana, który spryskuje krwią ofiary pojednania przeciwko ołtarzowi.

¹⁵Mięso z ich ofiary pojednania dziękczynienia musi być spożyte w dniu, w którym jest złożone; nie mogą zostawić z niego nic do następnego ranka.

¹⁶Jeśli jednak ich ofiara jest wynikiem ślubu lub jest ofiarą dobrowolną, to ofiara może być spożyta w dniu, w którym ją składają, ale wszystko, co zostanie, może być spożyte następnego dnia.

¹⁷Każde mięso z ofiary pozostałe do trzeciego dnia musi być spalone.

¹⁸Jeśli mięso z ofiary pojednania jest spożyte trzeciego dnia, ten, kto ją złożył, nie będzie uznany. Nie będzie mu to policzone, bo stało się nieczyste; ten, kto je je, poniesie odpowiedzialność.

¹⁹Mięso, które dotyka czegokolwiek rytualnie nieczyste, nie powinno być spożyte; musi być spalone. Co do innego mięsa, każdy rytualnie czysty może je spożywać.

²⁰Ale jeśli ktoś rytualnie nieczysty je mięso z ofiary pojednania należącej do Pana, musi być wytępiony ze swojego ludu.

²¹Każdy, kto dotyka czegokolwiek nieczyste – niezależnie od tego, czy jest to nieczystość człowieka czy niczyste zwierzę, czy jakiekolwiek niczyste stworzenie poruszające się po ziemi – a następnie je mięso z ofiary pojednania należącej do Pana, musi być wytępiony ze swojego ludu.

²²Pan powiedział do Mojżesza:

²³Powiedz Izraelitom: Nie jedzcie tłuszczu z bydła, owiec ani kóz.

²⁴Tłuszcz ze zwierzęcia martwego lub rozszarpanego przez dzikie zwierzęta może być użyty do innego celu, ale nie wolno go jść.

²⁵Każdy, kto je tłuszcz ze zwierzęcia, z którego ma być złożona ofiara pokarmowa dla Pana, musi być wytępiony ze swojego ludu.

²⁶A gdziekolwiek będziecie mieszkać, nie wolno wam pić krwi żadnego ptaka ani zwierzęcia.

²⁷Każdy, kto pije krew, musi być wytępiony ze swojego ludu.

²⁸Pan powiedział do Mojżesza:

²⁹Powiedz Izraelitom: Każdy, kto przynosi ofiarę pojednania dla Pana, ma przynieść część z niej jako swoją ofiarę dla Pana.

³⁰Własnymi rękami ma przynieść ofiarę pokarmową dla Pana; ma przynieść tłuszcz wraz z piersiami i machać piersiami przed Panem jako ofiarą machającą.

³¹Kapłan będzie palić tłuszcz na ołtarzu, ale piersi należą do Aarona i jego synów.

³²Prawe udo ze swoich ofiar pojednania masz dać kapłanowi jako dar.

³³Ten z synów Aarona, który oferuje krew i tłuszcz ofiary pojednania, będzie miał prawe udo jako swoją część.

³⁴Ze składów ofiar pojednania Izraelitów wziąłem piersi, które machają, i udo, które się przedstawia, i dałem je Aaronowi kapłanowi i jego synom jako ich udziały na zawsze od Izraelitów.

³⁵To jest część z ofiar pokarmowych złożonych dla Pana, które przypadły Aaronowi i jego synom w dniu, w którym zostali przedstawieni, aby służyli Panu jako kapłani.

³⁶W dniu ich namaszczenia Pan rozkazał, aby Izraelici dali im to jako ich udział na zawsze dla przyszłych pokoleń.

³⁷Oto przepisy dotyczące całopalenia, ofiary z ziarna, ofiary za grzech, ofiary za winy, ofiary poświęcenia i ofiary pojednania,

³⁸które Pan dał Mojżeszowi na górze Synaj na pustyni Synaju w dniu, w którym rozkazał Izraelitom przynosić swoje ofiary dla Pana.