Luke 11

¹En het gebeurde dat hij op een zekere plaats in gebed was, en toen hij uitgespoken had, zei een van zijn discipelen tot hem: Heer, leer ons bidden, gelijk ook Johannes zijn discipelen heeft geleerd.

²En hij zeide tot hen: Wanneer gij bidt, zegt: Vader, laat uw naam geheiligd worden en uw koninkrijk kome.

³Geef ons dagelijks ons dagelijks brood.

⁴En vergeef ons onze zonden, want ook wij vergeven allen, die ons schuldig zijn. En leid ons niet in verzoeking.

⁵En hij zeide tot hen: Wie van u zou een vriend hebben, en zou tot hem gaan te middernacht en tot hem zeggen: Vriend, leen mij drie broden;

⁶Omdat mijn vriend op reis tot mij is gekomen, en ik heb niets, wat ik hem voorzetten kan;

⁷En hij van binnen zou antwoorden en zeggen: Maak mij geen moeite; de deur is nu gesloten en mijn kinderen liggen bij mij in bed; ik kan niet opstaan en u iets geven?

⁸Ik zeg u: Hoewel hij niet zal opstaan en hem iets geven, omdat hij zijn vriend is, zal hij toch om zijn hardnekkig aandringen opstaan en hem geven, wat hij nodig heeft.

⁹En ik zeg u: Vraagt, en u zal gegeven worden; zoekt, en gij zult vinden; klopt aan, en u zal geopend worden.

¹⁰Want een ieder, die vraagt, ontvangt; en wie zoekt, vindt; en wie aanklopt, hem zal geopend worden.

¹¹Welke vader onder u zou, wanneer zijn zoon brood vraagt, hem een steen geven? of wanneer hij een vis vraagt, hem in plaats van een vis een slang geven?

¹²Of wanneer hij een ei vraagt, hem een schorpioen geven?

¹³Zo dan gij, hoewel gij boos zijt, weet aan uw kinderen goede gaven te geven, hoeveel te meer zal uw Vader uit de hemel de Heilige Geest geven aan hen, die Hem daarom bidden?

¹⁴En hij dreef een duivel uit, die stom was. En het geschiedde, dat toen de duivel was uitgevaren, de stomme sprak, en het volk verwonderde zich.

¹⁵Maar sommigen onder hen zeiden: Hij drijft de duivelen uit door Beëlzebul, de overste der duivelen.

¹⁶En anderen, hem te beproeven, vraagden van hem een teken uit de hemel.

¹⁷Maar hij, hun gedachten kennende, zeide tot hen: Elk koninkrijk, dat tegen zich zelf verdeeld is, zal woest gemaakt worden; en een huis tegen zichzelf verdeeld, zal te niet gaan.

¹⁸Zo dan Satan ook tegen zichzelf verdeeld is, hoe zal zijn koninkrijk bestaan? omdat gij zegt, dat ik de duivelen door Beëlzebul uitdrij.

¹⁹En indien ik de duivelen door Beëlzebul uitdrij, door wie drijven uw zonen hen uit? Daarom zullen zij uw rechters zijn.

²⁰Maar indien ik de duivelen door Gods vinger uitdrij, dan is het koninkrijk Gods tot u gekomen.

²¹Wanneer de sterke man gewapend zijn huis bewaart, is zijn eigendom in vrede.

²²Maar wanneer een sterkere dan hij over hem komt en hem overwint, neemt hij al zijn wapenrusting, waarop hij vertrouwde, af en deelt zijn buit uit.

²³Wie niet met mij is, is tegen mij; en wie met mij niet vergadert, verstrooit.

²⁴Wanneer de onreine geest uit een mens is uitgegaan, wandelt hij door droge plaatsen, zoekende rust; en omdat hij die niet vindt, zegt hij: Ik zal wederkeren in mijn huis, vanwaar ik uitging.

²⁵En als hij komt, vindt hij het schoongeveegd en versierd.

²⁶Dan gaat hij heen en neemt zeven andere geesten met zich, bozer dan zichzelf, en zij gaan naar binnen en nemen hun woning daar; en het laatste van die mens wordt erger dan het eerste.

²⁷En het geschiedde, dat toen hij dit zeide, een zekere vrouw uit het volk haar stem verhief en tot hem zeide: Zalig de buik, die u gedragen heeft, en de borsten, die gij gezogen hebt!

²⁸Maar hij zeide: Ja, zalig zijn veeleer zij, die het woord Gods horen en bewaren!

²⁹En toen veel volks toeliep, begon hij te zeggen: Dit geslacht is een boos geslacht; het zoekt een teken; en geen teken zal hem gegeven worden dan het teken van Jona.

³⁰Want gelijk Jona een teken was voor de Nineviten, zo zal ook de Zoon des menschen voor dit geslacht een teken zijn.

³¹De koningin van het zuiden zal opstaan in het oordeel met de mannen van dit geslacht en hen veroordelen; want zij kwam uit de einden der aarde, om de wijsheid van Salomo te horen, en zie, meer dan Salomo is hier.

³²De mannen van Ninevé zullen opstaan in het oordeel met dit geslacht en het veroordelen; want zij berouwden zich op de prediking van Jona, en zie, meer dan Jona is hier.

³³Niemand steekt een licht aan en stelt het op een verborgen plaats, noch onder een maat, maar op een kandelaar, opdat zij, die ingaan, het licht zien.

³⁴Het licht des lichaams is het oog; derhalve, wanneer uw oog goed is, zal uw ganse lichaam vol licht zijn; maar wanneer het boos is, zal uw lichaam vol duisternis zijn.

³⁵Ziet dan toe, dat het licht, dat in u is, niet duisternis zij.

³⁶Zo dan uw ganse lichaam vol licht is, zonder eenig deel der duisternis, het zal geheel verlicht zijn, gelijk wanneer de lamp u met haar glans verlicht.

³⁷En terwijl hij sprak, verzocht hem een Farizeeër, dat hij bij hem zou eten; en hij ging naar binnen en zette zich te tafel.

³⁸En de Farizeeër, ziende het, verwonderde zich, dat hij zich niet eerst had gewassen vóór de maaltijd.

³⁹En de Heer zeide tot hem: Gij Farizeeërs maakt het uitwendige van den beker en van de schotel rein; maar uw inwendige is vol rovery en boosheid.

⁴⁰Gij dwazen! heeft die het uitwendige gemaakt, niet ook het inwendige gemaakt?

⁴¹Doch geeft het inwendige als aalmoes, en zie, dan is u alles rein.

⁴²Maar wee u, Farizeeërs! want gij geeft tiende van de munt en van de ruta en van allerlei groente, en gaat voorbij het oordeel en de liefde Gods; doch dit behoort gij te doen en gene niet na te laten.

⁴³Wee u, Farizeeërs! want gij houdt van de eerste stoelen in de synagogen en van de groetingen op de markten.

⁴⁴Wee u! want gij zijt als de onzichtbare graven, waarop de menschen wandelen, zonder het te weten.

⁴⁵En een der wetgeleerden antwoordde en zeide tot hem: Meester, zeggende dit, smaadt gij ook ons.

⁴⁶En hij zeide: Wee ook u, wetgeleerden! want gij belast de menschen met lasten, moeilijk te dragen, en gij zelf raakt dezelve met een van uw vingers niet aan.

⁴⁷Wee u! want gij bouwt de grafsteden der profeten, en uw vaders hebben hen gedood.

⁴⁸Zo getuigt gij en keurt goed de werken uwer vaders; want zij hebben hen gedood, en gij bouwt hun grafsteden.

⁴⁹Daarom heeft ook de wijsheid Gods gezegd: Ik zal profeten en apostelen tot hen zenden, en sommigen van hen zullen zij doden en vervolgen;

⁵⁰Opdat aan dit geslacht het bloed aller profeten, dat gegroten is van de grondlegging der wereld, worde verrekend;

⁵¹Van het bloed van Abel tot het bloed van Zacharias, die tusschen het altaar en het huis Gods om het leven werd gebracht. Ja, Ik zeg u, het zal worden verrekend aan dit geslacht.

⁵²Wee u, wetgeleerden! want gij hebt de sleutel der kennis weggenomen; gij zelf zijt niet ingegaan, en die ingaan willen, hebt gij in den weg gestaan.

⁵³En toen hij van daar uitging, begonnen de Schriftgeleerden en de Farizeeërs hem verschrikkelijk te bedrukken en hem veel dingen te ondervragen;

⁵⁴En loerden op hem, om iets uit zijn mond te beteugelen.