Luke 12

¹Intussen, toen velen duizenden der menigte zich verzameld hadden, zodat zij elkaar vertraden, begon Hij tot zijn discipelen te zeggen, vooreerst: Wacht u voor het zuurdesem der Farizeeën, dat is huichelarij.

²Maar er is niets bedekt, dat niet geopenbaard zal worden; en verborgen, dat niet bekend zal worden.

³Daarom wat gij in de duisternis gezegd hebt, zal in het licht gehoord worden; en wat gij in het oor in de binnenvertrekken gesproken hebt, zal op de daken afgekondigd worden.

⁴En Ik zeg u, mijn vrienden: Weest niet bevreesd voor dengenen die het lichaam doden, en daarna niets meer kunnen doen.

⁵Maar Ik zal u waarschuwen voor wien gij vrezen zult: Vreest Hem, die, nadat Hij gedood heeft, macht heeft in de hel te werpen; ja, Ik zeg u, vreest Hem.

⁶Worden niet vijf musschen voor twee penningen verkocht? En geen één van hen is vergeten voor God.

⁷Maar zelfs alle haren van uw hoofd zijn geteld. Weest niet bevreesd: gij zijt meer waard dan vele musschen.

⁸En Ik zeg u: Een ieder, die Mij voor de mensen belijden zal, hem zal ook de Zoon des mensen voor de engelen Gods belijden:

⁹maar die Mij voor de mensen loochenen zal, zal voor de engelen Gods geloochend worden.

¹⁰En een ieder, die een woord tegen de Zoon des mensen zeggen zal, het zal hem vergeven worden; maar aan wie tegen de Heilige Geest lasteren zal, zal het niet vergeven worden.

¹¹En wanneer zij u voor de synagogen en de overheden en de autoriteiten brengen, weest niet bezorgd hoe of wat gij antwoorden zult, of wat gij zeggen zult:

¹²want de Heilige Geest zal u in datzelfde uur onderwijzen wat gij zeggen zult.

¹³En iemand uit de menigte zeide tot Hem: Meester, zeg mijn broeder met mij het erfdeel te delen.

¹⁴Maar Hij zeide tot hem: Mens, wie heeft Mij tot rechter of deler over u gesteld?

¹⁵En Hij zeide tot hen: Ziet toe en wacht u voor alle hebzucht; want iemands leven bestaat niet in de overvloed der goederen, die hij bezit.

¹⁶En Hij sprak tot hen een gelijkenis, zeggende: De akker van een zekere rijke man droeg veel voort:

¹⁷en hij redeneert in zich zelf, zeggende: Wat zal ik doen, want ik heb geen plaats waar ik mijn vruchten zal bergen?

¹⁸En hij zei: Dit zal ik doen: ik zal mijn schuren afbreken en grotere bouwen; en daar zal ik al mijn graan en mijn goederen bergen.

¹⁹En ik zal tot mijn ziel zeggen: Ziel, gij hebt veel goederen opgelegd voor veel jaren; rust nu uit, eet, drink, wees vrolijk.

²⁰Maar God zeide tot hem: Gij dwaas! in deze nacht zal uw ziel van u geëist worden; en wie zal dan hebben wat gij bereid hebt?

²¹Alzo is het met die voor zich zelf schat vergadert, en niet rijk is voor God.

²²En Hij zeide tot zijn discipelen: Daarom zeg Ik u: Weest niet bezorgd voor uw leven, wat gij eten zult; noch voor uw lichaam, wat gij aantrekken zult.

²³Want het leven is meer dan het voedsel, en het lichaam meer dan de kleding.

²⁴Beschouwt de raven: zij zaaien niet, noch maaien; zij hebben geen voorraadkamer noch schuur; en God voedt hen: hoeveel meer zijt gij waard dan de vogelen!

²⁵En wie van u kan door bezorgdheid één el aan zijn lengte toevoegen?

²⁶Indien gij dan niet eens het minste kunt, waarom zijt gij bezorgd voor het overige?

²⁷Beschouwt de lelien, hoe zij groeien: zij vermoeiën zich niet, noch spinnen; doch Ik zeg u, zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid was niet gekleed als één van deze.

²⁸Maar indien God het gras des velds, dat heden is en morgen in de oven wordt geworpen, alzo kleedt, hoeveel te meer u, o gij van weinig geloof?

²⁹En gij zoekt niet wat gij eten zult, en wat gij drinken zult, en weest niet in onzekerheid.

³⁰Want al deze dingen zoeken de volken der wereld; en uw Vader weet, dat gij deze dingen nodig hebt.

³¹Doch zoekt zijn koninkrijk, en al deze dingen zullen u toegevoegd worden.

³²Weest niet bevreesd, kleine kudde; want het behaagde uw Vader u het koninkrijk te geven.

³³Verkoopt wat gij hebt en geeft aalmoezen; maakts u geldbeurzen, die niet versleten, een schat in de hemelen, die niet te niet gaat, waar geen dief nadert, noch mot vergiftigt.

³⁴Want waar uw schat is, daar zal ook uw hart zijn.

³⁵Uw lenden zij omgord, en uw lampen brandende;

³⁶en gij zijt gelijk mannen, die op hun Heer wachten, wanneer Hij uit de bruiloft zal wederkomen; opdat, wanneer Hij komt en klopt, zij hem aanstonds mogen opendoen.

³⁷Zalig zijn die knechten, welke de Heer, wanneer Hij komt, wakend zal bevinden: voorwaar, Ik zeg u, dat Hij zich omgorden zal, en hen aan tafel zal doen zitten, en zal voorbijgaan en hen bedienen.

³⁸En al komt Hij in de tweede wacht, en al in de derde, en bevind hen alzoo, zalig zijn die knechten.

³⁹En weet dit: indien de huisvader geweten had in welk uur de dief zou komen, zou hij wakker gebleven zijn, en zou zijn huis niet hebben laten doorgegraven.

⁴⁰Zijt gij ook bereide; want in het uur, dat gij niet meent, komt de Zoon des mensen.

⁴¹En Petrus zeide: Heer, zegt Gij deze gelijkenis tot ons, of ook tot allen?

⁴²En de Heer zeide: Wie is dan de getrouwe en voorzichtige huisbeheerder, welken zijn heer over zijn huisgezin zal stellen, om hun het voedsel op zijn tijd te geven?

⁴³Zalig is die knecht, welken zijn heer, wanneer Hij komt, alzoo handelende zal bevinden.

⁴⁴Voorwaar, Ik zeg u, dat Hij hem over al zijn goederen zal stellen.

⁴⁵Maar indien die knecht in zijn hart zeggen zal: Mijn heer verzuimt te komen; en zal beginnen de knechten en de dienstmaagden te slaan, en te eten en te drinken en dronken te worden;

⁴⁶zo zal de heer van die knecht komen in een dag, dien hij niet verwacht, en in een uur, dat hij niet weet, en zal hem middendoor klieven, en hem zijn deel stellen met de ongetrouwen.

⁴⁷En die knecht, die de wil van zijn heer gekend heeft, en zich niet bereid, noch naar zijn wil gedaan heeft, zal met vele slagen geslagen worden;

⁴⁸maar die niet gekend heeft, en dingen gedaan heeft, waardig der slagen, zal met weinige slagen geslagen worden. En aan wien veel gegeven is, van hem zal veel gevorderd worden; en aan wien veel toevertrouwd is, zal men veel van hem verlangen.

⁴⁹Ik ben gekomen om vuur op de aarde te werpen; en wat begeer Ik, indien het reeds ontstoken ware?

⁵⁰Maar Ik heb een doop om mij te dopen; en hoe ben Ik beklemmerd, totdat zij volbrachtis!

⁵¹Meent gij, dat Ik gekomen ben vrede op de aarde te geven? Neen, zeg Ik u, maar veeleer verdeeldheid:

⁵²want voortaan zullen vijf in één huis verdeeld zijn, drie tegen twee, en twee tegen drie.

⁵³Zij zullen verdeeld worden, vader tegen zoon, en zoon tegen vader; moeder tegen dochter, en dochter tegen moeder; schoonmoeder tegen schoondochter, en schoondochter tegen schoonmoeder.

⁵⁴En Hij zeide ook tot de menigte: Wanneer gij een wolk van het westen ziet opkomen, zegt gij aanstonds: Een bui komt; en het geschiedt alzo.

⁵⁵En wanneer gij een zuidenwind blazen ziet, zegt gij: Het zal heet worden; en het geschiedt.

⁵⁶Gij huichelaars! gij kunt het aangezicht des aardschen hemels voorzeggen; maar hoe voorzegt gij deze tijd niet?

⁵⁷En waarom oordeelt gij ook niet uit u zelf, wat recht is?

⁵⁸Want als gij met uw wederpartij naar de overheid gaat, geeft gij zich moeite op de weg, hem af te komen; opdat hij u niet voor den rechter sleep, en de rechter u aan de gerechtsdienaor overgeve, en de gerechtsdienaor u in de gevangenis werpe.

⁵⁹Ik zeg u: gij zult waarlijk niet van daar uitkomen, totdat gij ook de laatste scherf betaald hebt.