Luke 12

¹Tymczasem, gdy zebrało się kilka tysięcy tłumu, tak że się nawzajem depłali, Jezus począł mówić najpierw do swoich uczniów: "Strzeżcie się zaczynu faryzeuszów, którym jest obłuda.

²Nie ma nic ukrytego, co by nie było objawione, ani tajemnego, co by nie było poznane.

³Przeto wszystko, co powiedzieliście w ciemności, będzie słychać w świetle; a co szepnęliście w izbach, będzie głoszone na dachach.

⁴Mówię wam, przyjaciele moi, nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, a potem nic więcej uczynić nie mogą.

⁵Powiem wam, kogoście się mają bać: bójcie się Tego, który ma władzę, aby po zabójstwie wrzucił do gehenny. Tak, powiadam wam, Jego się bójcie.

⁶Czy nie pięć wróbli sprzedaje się za dwa asariusze? Ani jeden z nich nie jest zapomniany przed Bogiem.

⁷Ale i włosy na waszej głowie wszystkie są policzone. Nie bójcie się więc; jesteście wy cenniejszym od wielu wróbli.

⁸Powiadam wam, każdego, kto mnie wyznaje przed ludźmi, Syn Człowieczy również go wyznać będzie przed aniołami Bożymi;

⁹lecz kto mnie zapiera przed ludźmi, będzie zaprzeczony przed aniołami Bożymi.

¹⁰Każdy, kto powie słowo przeciw Synowi Człowieczemu, będzie odpuszczony; ale kto bluźni na Ducha Świętego, nie będzie odpuszczony.

¹¹Gdy was będą prowadzić przed synagogi, przed władców i urzędników, nie martwcie się, jak albo co będziecie odpowiadać, czy co będziecie mówić;

¹²albowiem Duch Święty nauczy was w godzinie tej, co mówić macie."

¹³Jeden z tłumu rzekł do niego: "Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, aby się ze mną podzielił dziedzictwem."

¹⁴On zaś rzekł do niego: "Człowieku, kto mnie sędzią albo rozjemcą nad wami uczynił?"

¹⁵Rzekł do nich: "Pilnujcie się i strzeżcie chciwości; albowiem niemniej że kto bogaty jest w dostatek mienia, nie zależy życie jego od obfitości rzeczy, które posiada."

¹⁶Opowiedział im podobieństwo, mówiąc: "Pole pewnego bogatego człowieka dało obfity plon.

¹⁷I myślał sam w sobie, mówiąc: Co będę czynić, bo nie mam, gdzie złożyć plon mój?

¹⁸Rzekł: To będę czynić; rozbiorę spichlerze moje i większe wybuduję, i złożę tam wszelkie zboże moje i dobra moja.

¹⁹I powiem duszy mojej: Dusze, masz wiele dóbr złożonych na wiele lat; odpoczywaj, jedz, pij, wesól się.

²⁰Ale Bóg rzekł do niego: Głupcze! W tę noc duszę twoją żądać będą od ciebie; a które rzeczy przygotowałeś, kogoż będą?

²¹Tak się dzieje temu, który zbiera sobie skarby, a nie jest bogaty przed Bogiem."

²²Rzekł do uczniów swoich: "Przeto powiadam wam, nie martwcie się o życie wasze, co będziecie jeść, ani o ciało, czym się będziecie odziewać.

²³Życie jest więcej niż pożywienie, a ciało więcej niż odzież.

²⁴Wpatrujcie się w kruki: nie sieją, nie żną, nie mają spichlerza ani stodoły, a Bóg je karmí. O ile więcej jesteście wy cenni od ptaków!

²⁵Któryż z was, troszcząc się, może przyłożyć do wzrostu swojego choć łokieć jeden?

²⁶Jeśli więc ani do najmniejszych rzeczy nie jesteście zdolni, czemu się martwicie o pozostałe?

²⁷Wpatrujcie się w lilie, jak rosną; nie pracują ani nie prządą; a ja powiadam wam, że i Solomon cały w chwale swojej nie był przyodziany jako jedna z nich.

²⁸Jeśli zaś Bóg trawy polnej, która dziś jest i jutro do pieca wrzucona, tak przyodziewa, o ile więcej was, małowiernych!

²⁹I wy nie szukajcie, co będziecie jeść, ani co będziecie pić, i nie bądźcie w niepokoju.

³⁰Wszakże wszystkich tych rzeczy szukają poganie świata; a Ojciec wasz wie, że tych rzeczy potrzebujecie.

³¹Ale szukajcie Królestwa Bożego, a to wszystko będzie wam dodane.

³²Nie bój się, małe stado, bo się podobało Ojcu waszemu dać wam Królestwo.

³³Sprzedajcie, co posiadacie, i dajcie jałmużnę. Zróbcie sobie kasy, które się nie niszczą, skarb w niebiesiech, który się nie wyczerpuje, dokąd złodziej nie dochodzi i mól nie niszczy.

³⁴Albowiem gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.

³⁵Bądźcie ze spiętymi biodami i z lampami palonymi.

³⁶I wy bądźcie podobni ludziom, którzy czekają na pana swego, kiedy się wróci ze wesela, aby gdy przyjdzie i zatrąbi, natychmiast mu otworzyli.

³⁷Błogosławieni są słudzy owi, których pan, gdy przyjdzie, zastanie czuwających. Zaprawdę powiadam wam, że się opasać będzie i posadzi ich do stołu i przystąpi, aby im służył.

³⁸I jeśli przyjdzie w drugiej straży, albo w trzeciej straży, i tak ich zastanie, błogosławieni są oni.

³⁹A to wiedzcie, że gdyby gospodarz domu wiedział, w którą godzinę złodziej przyjdzie, to by czuwał i nie pozwolił by domu swojemu być okradzionym.

⁴⁰I wy bądźcie gotowi; albowiem w godzinie, w której się nie spodziewacie, Syn Człowieczy przyjdzie."

⁴¹Rzekł do niego Piotr: "Panie, do nas czy do wszystkich to podobieństwo mówisz?"

⁴²Rzekł Pan: "Któż jest tedy wiernym i roztropnym zarządcą, którego pan ustanowi nad służbą swoją, aby im w stosownym czasie dawał postanowienie?"

⁴³Błogosławiony jest sługa ów, którego pan, gdy przyjdzie, zastanie tak czynącego.

⁴⁴Zaprawdę powiadam wam, że go ustanowi nad wszystkim, co posiada.

⁴⁵Ale jeśli powie sługa ów w sercu swoim: Długo czeka pan mój, i począł będzie bić sługi i służące, i jeść i pić, i upijać się,

⁴⁶to przyjdzie pan sługi owego w dzień, w którym się go nie spodziewa, i o godzinie, której nie wie, i rozdzieli go, i da mu dział jego z niewierkami.

⁴⁷A sługa ów, który znał wolę pana swego, i się nie przygotował ani nie czynił woli jego, będzie wiele wymlátek.

⁴⁸Lecz ten, który nie znał, a uczynił rzeczy godne wymlátek, będzie mało wymlátek. Komuś więcej dane, więcej od niego żądane będzie; a komuś więcej powierzone, więcej od niego żądać będą.

⁴⁹"Ogień przyszedłem rzucić na ziemię, i coż chcę, jeśli by się już zapalił!

⁵⁰Ale chrztem trzeba mi być ochrzczonym, i jako się gnębiłem, aż by on dokonany był!

⁵¹Myślicie, że pokój przyszedłem dać na ziemię? Nie, powiadam wam, ale raczej podziały.

⁵²Albowiem od tego czasu pięciu w domu jednym będzie podzielonych: trzej przeciw dwóm i dwa przeciw trzem.

⁵³Ojciec przeciw synowi będzie podzielony, i syn przeciw ojcu; matka przeciw córce, i córka przeciw matce; teściowa przeciw synowej swojej, i synowa przeciw teściowej swojej."

⁵⁴Rzekł także do tłumu: "Gdy widzicie chmurę wznoszącą się od zachodu, natychmiast mówicie: Deszcz idzie; i tak się dzieje.

⁵⁵A gdy wieje wiatr południowy, mówicie: Będzie gorąco; i tak się dzieje.

⁵⁶Obłudnicy! Umiecie poznać oblicze nieba i ziemi; jak zaś ten czasu nie poznajecie?

⁵⁷I czemu sami nie sądzicie, co jest słuszne?

⁵⁸Albowiem gdy idziesz z przeciwnikiem swoim do magistrata, staraj się na drodze, aby się z nim pojednał, żeby cię nie pociągnął do sędziego, a sędzia cię nie oddał wykonawcy, a wykonawca cię nie wrzucił do więzienia.

⁵⁹Powiadam ci, nie wyjdziesz stamtąd, aż oddasz ostatnią groszy."