Luke 19

¹Hij ging Jericho binnen en trok er doorheen.

²En zie, daar was een man, genaamd Zacheus, die een hoofdbelastingontvanger was, en hij was rijk.

³En hij zocht Jezus te zien, wie Hij was, en kon het niet vanwege de menigte, omdat hij klein van gestalte was.

⁴Daarom liep hij vooruit en klom in een morienboom om Hem te zien, want Hij zou daar voorbijgaan.

⁵En toen Jezus ter plaatse kwam, keek Hij op en zag hem, en zei tot hem: Zacheus, daal haastig af, want heden moet Ik in uw huis logeren.

⁶En hij daalde haastig af en ontving Hem met blijdschap.

⁷En toen zij dit zagen, morelden zij allen, zeggende: Hij is ingegaan om herberging te nemen bij een zondaar.

⁸En Zacheus stond op en zei tot de Heer: Zie, Heer, de helft van mijn goederen geef ik aan de armen, en indien ik iemand in iets benadeeld heb, geef ik het viervoudig terug.

⁹En Jezus zei tot hem: Heden is het heil in dit huis gekomen, omdat ook hij een zoon van Abraham is.

¹⁰Want de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken, wat verloren was.

¹¹Terwijl zij dit hoorden, sprak Hij verder en vertelde een gelijkenis, omdat Hij dicht bij Jeruzalem was, en zij meenden dat het Koninkrijk van God onmiddellijk zou worden geopenbaard.

¹²Hij zei dan: Een zekere voorname man reisde naar een ver land om daar zich een koninkrijk te verschaffen en dan weder te keren.

¹³En hij riep tien zijner knechten en gaf hun tien mina's, en zei tot hen: Handelt tot Ik kom.

¹⁴Maar zijn burgers hatten hem, en zonden een gezantschap hem achterna, zeggende: Wij willen niet, dat deze over ons koning zij.

¹⁵En het geschiedde, dat hij, als hij het koninkrijk had verkregen, weder kwam, en liet die knechten, aan welke hij het geld gegeven had, tot zich roepen, opdat hij zou weten, wat zij door handel verdiend hadden.

¹⁶Toen kwam de eerste, zeggende: Heer, uw mina heeft tien mina's verdiend.

¹⁷En hij zei tot hem: Goed, gij goede knecht! Omdat gij in het geringe trouw geweest zijt, zult gij gezag hebben over tien steden.

¹⁸En de tweede kwam, zeggende: Heer, uw mina heeft vijf mina's verdiend.

¹⁹En hij zei ook tot dezen: En gij zult over vijf steden zijn.

²⁰En een ander kwam, zeggende: Heer, zie hier uw mina, die ik in een doek verborgen heb gehouden.

²¹Want ik vreesde u, omdat gij een streng man zijt; gij neemt op, wat gij niet hebt neergelegd, en gij oogst, wat gij niet hebt gezaaid.

²²En hij zei tot hem: Uit uw eigen mond zal ik u richten, gij booze knecht! Gij wist, dat ik een streng man ben, die opneem wat hij niet heeft neergelegd, en oogst wat hij niet heeft gezaaid.

²³Waarom hebt gij mijn geld dan niet bij de bankier gelegd? En ik zou het bij mijn komst met rente hebben opgeëist.

²⁴En hij zei tot de bijnastanden: Neemt de mina van hem weg, en geeft haar aan dien, die de tien mina's heeft.

²⁵En zij zeiden tot hem: Heer, hij heeft al tien mina's!

²⁶Zeg ik u: aan iedereen, die heeft, zal gegeven worden; maar van hem, die niet heeft, zal zelfs, wat hij heeft, worden afgenomen.

²⁷Doch brengt deze mijn vijanden, die niet wilden, dat ik over hen koning zou zijn, hier heen, en doet hen voor mijn aangezicht dood.

²⁸En als Hij dit gezegd had, ging Hij vooruit, opwarts naar Jeruzalem.

²⁹En het geschiedde, als Hij dicht bij Bethfage en Bethanië kwam, aan den berg, die Olivet heet, zond Hij twee zijner jongeren.

³⁰Zeggende: Gaat heen naar het dorp daartegenover, en als gij daarin ingaat, zult gij een veulen gebonden vinden, waarop nog nooit iemand heeft gezeten. Maaakt het los en brengt het.

³¹En indien iemand u vraagt: Waarom maaakt gij het los? zult gij alzo zeggen: Omdat de Heer het noodig heeft.

³²En zij, die gezonden waren, gingen heen en vonden het alzo, gelijk Hij hun gezegd had.

³³Terwijl zij het veulen losmaakten, zeiden de eigenaren daarvan tot hen: Waarom maaakt gij het veulen los?

³⁴En zij zeiden: De Heer heeft het noodig.

³⁵En zij brachten het tot Jezus, en zij wierpen hun klederen op het veulen, en zetten Jezus daarop.

³⁶En als Hij ging, spreidde men zijn klederen op den weg.

³⁷En als Hij nu dicht bij de afdaling van den Olijfberg kwam, begon de hele menigte zijner jongeren met blijdschap God luid te prijzen vanwege alle machtige werken, die zij gezien hadden.

³⁸Zeggende: Gezegend zij de Koning, die in den naam des Heeren komt! Vrede in den hemel, en heerlijkheid in den hoogste!

³⁹En sommigen der Farizeeën uit de menigte zeiden tot Him: Meester, bestraft uw jongeren!

⁴⁰En Hij antwoordde en zei: Ik zeg u, dat, zo dezen zwijgen, de stenen zullen uitroepen.

⁴¹En als Hij naderde, zag Hij de stad en weende over haar.

⁴²Zeggende: O dat gij, gij zelfs ook, in deze uw dag geweten hadt, wat tot uw vrede dient! Maar nu is het voor uw ogen verborgen.

⁴³Want er zullen dagen over u komen, en uw vijanden zullen u van alle zijden omsingelen en in het nauw brengen.

⁴⁴En zij zullen u en uw kinderen, die in u zijn, ter aarde smijten, en zij zullen in u geen steen op den andere laten, omdat gij den tijd uwer heimoeting niet hebt gekend.

⁴⁵En Hij ging de tempel in, en begon uit te drijven, die daarin verkochten en kochten.

⁴⁶Zeggende tot hen: Er is geschreven: Mijn huis is een gebedshuis, maar gij hebt het gemaakt tot een moordkuil!

⁴⁷En Hij onderwees alle dagen in de tempel. Maar de voornaamste priesters en de schriftgeleerden en de voornaamsten des volks zochten Hem om te brengen.

⁴⁸En zij konden niet vinden, wat zij zouden doen; want al het volk hing aan Zijn woorden.