Luke 23

¹En zij allen gingen met hem naar Pilatus.

²En zij brachten tegen hem beschuldigingen in, zeggende: Deze man hebben wij bevonden dat hij onze natie verdorven maakt, en zich tegen het betalen van belastingen aan Caesar verzet, stellende dat hij zelf Christus, een koning, is.

³En Pilatus zeide tot hem: Zijt gij de Koning der Joden? En hij antwoordde hem: Gij zegt het.

⁴En Pilatus zeide tot de overpriesters en het volk: Ik bevind geen schuld in deze mens.

⁵Doch zij volhardden stellende: Hij wekt het volk op met zijn lering, stellende in geheel Judea, van Galilea af tot hier toe.

⁶Pilatus hoorde dit en vroeg: Is deze mens een Galileer?

⁷En toen hij vernam dat deze onder Herodes' gezag hoorde, zond hij hem naar Herodes, die ook in Jeruzalem aanwezig was.

⁸En Herodes verheugde zich zeer, daar hij al lange tijd verlangde hem te zien, want hij had veel van hem gehoord, en hoopte dat hij een of ander teken zou zien doen door hem.

⁹En hij stelde hem veel vragen, doch hij gaf hem geen antwoord.

¹⁰En de overpriesters en de schriftgeleerden stonden daar, stellende tegen hem met veel heftigheden.

¹¹En Herodes, met zijn krijgslieden, deed hem smaad aan en bespotte hem, en kleedde hem in een schitterend gewaad, en zond hem weder naar Pilatus.

¹²En Herodes en Pilatus werden in diezelfde dag vrienden met elkaar; want zij waren te voren met elkaar in onenigheid.

¹³En Pilatus riep de overpriesters en de oversten en het volk bijeen,

¹⁴En zeide tot hen: Gij hebt deze mens tot mij gebracht, stellende dat hij het volk verdorven maakt; en zie, ik heb hem voor u onderzocht, en bevind geen schuld in deze mens in de dingen waarvan gij hem beschuldigt;

¹⁵Ook Herodes niet, want hij heeft hem tot ons weder gezonden; en zie, niets wordt door hem gedaan wat des doods waardig is.

¹⁶Ik zal hem dan kastijden en loslaten.

¹⁷[]

¹⁸Maar zij riepen allen te gelijk: Weg met dezen, en geef ons Barabbas vrij!

¹⁹Deze was wegens een opstand, die in de stad was geschied, en wegens moord in de gevangenis geworpen.

²⁰En Pilatus sprak tot hen wederom, willende Jezus loslaten.

²¹Doch zij riepen uit, zeggende: Kruisig, kruisig hem!

²²En hij zeide tot hen de derde maal: Wat kwaad heeft deze dan gedaan? Ik bevind geen schuld aan hem, des doods waardig; ik zal hem dan kastijden en loslaten.

²³Maar zij volhardden met groot geschreeuw, stellende dat hij gekruisigd zou worden; en hun geschreeuw en dat van de overpriesters werd sterker.

²⁴En Pilatus verordende, dat hun begeerte geschieden zou,

²⁵Gaf hij hun dien los, die wegens opstand en moord in de gevangenis was geworpen, welke zij begeerden; en Jezus gaf hij over aan hun wil.

²⁶En toen zij hem wegleidden, grepen zij Simon van Cyrene, die uit het land kwam, en legden het kruis op hem, opdat hij het achter Jezus zou dragen.

²⁷En een grote menigte des volks volgde hem, en vrouwen die over hem weenden en jammerden.

²⁸Doch Jezus zich naar hen wendende, zeide: Dochteren van Jeruzalem, weent niet over mij; doch weent over uzelf en over uw kinderen.

²⁹Want zie, de dagen zullen komen, in welke men zeggen zal: Zalig zijn de onvruchtbare, en de baarmoeder, die niet geboren heeft, en de borsten, die niet gezoogd hebben.

³⁰Dan zullen zij beginnen tot de bergen te zeggen: Valt op ons; en tot de heuvelen: Bedekt ons.

³¹Want zo men deze dingen doet in het groene hout, wat zal in het droge geschieden?

³²En er werden ook twee anderen, boosdoeners, met hem weggevoerd, opdat zij ter dood gebracht werden.

³³En toen zij te die plaats kwamen, welke Golgotha genoemd wordt, gaven zij hem daar gal gemengd met azijn te drinken.

³⁴En Jezus zeide: Vader, vergeef hun, want zij weten niet wat zij doen. En zij verdeelden zijn kleding en wierpen het lot daarover.

³⁵En het volk stond daar aan te zien. Doch ook de oversten bespotten hem, zeggende: Hij heeft anderen behouden; laat hij zich zelven behouden, indien deze de Christus, de uitgekorene Gods is.

³⁶De krijgslieden ook bespotten hem, toegaande tot hem, en hem zuur wijn aanreikende,

³⁷En zeggende: Indien gij de Koning der Joden zijt, behoud jezelf.

³⁸En er was ook een opschrift over hem geschreven in Griekse, Romeinse en Hebreeuwse letters: DEZE IS DE KONING DER JODEN.

³⁹En een der misdadigers, die aan het kruis hing, lasterde hem, zeggende: Zijt gij niet de Christus? Behoud jezelf en ons.

⁴⁰Doch de ander antwoordde, hem betwistende: Vreest gij God ook niet, die onder dezelfde verdoemenis bent?

⁴¹En wij voorzeker terecht; want wij ontvangen het wat onze werken waardig zijn; doch deze heeft niets onbehoorlijks gedaan.

⁴²En hij zeide tot Jezus: Heer, gedenk aan mij, wanneer gij in uw koninkrijk komt.

⁴³En Jezus zeide tot hem: Voorwaar, ik zeg u, heden zult gij met mij in het paradijs zijn.

⁴⁴En het was nu omtrent de zesde ure; en er kwam donkerheid over het ganse land tot de negende ure.

⁴⁵En de zon werd verduisterd, en het voorhangsel van de tempel scheurde in het midden doormidden.

⁴⁶En Jezus riep met luider stem, zeggende: Vader, in uw handen beveel ik mijn geest. En dit gezegd hebbende, gaf Hij de geest.

⁴⁷En toen de hoofdman zag wat geschied was, prees hij God, zeggende: Waarlijk, deze mens was een rechtvaardige.

⁴⁸En al het volk, dat tot dit schouwspel bijeengekomen was, zag wat geschied was; en zij sloegen zich op de borsten en keerden weder.

⁴⁹Doch allen zijn bekenden en de vrouwen, die met hem uit Galilea waren gekomen, stonden van verre en bezagen deze dingen.

⁵⁰En zie, een man, genaamd Jozef, een raadslid, een goed en rechtvaarding man,

⁵¹(Die niet zijn raad en daad goedgekeurd had), uit Arimathea, een stad der Joden, die ook op het koninkrijk Gods wachtte:

⁵²Deze ging tot Pilatus en bad om het lichaam van Jezus.

⁵³En hij nam het af, en wikkelde het in een linnen laken, en legde het in een graf, in een gehouwen steen, waar nog niemand in gelegen had.

⁵⁴En het was de bereiding, en de sabbat brak aan.

⁵⁵En de vrouwen, die met hem uit Galilea gekomen waren, volgden na en zagen het graf en hoe zijn lichaam gelegd was.

⁵⁶En zij keerden weder, en bereidden specerijen en zalven; en op de sabbat rustten zij, naar de geboden.