Luke 23

¹I cała gromada ich powstała, i przyprowadzili go przed Piłata.

²I zaczęli go oskarżać, mówiąc: Znaleźliśmy tego człowieka psującego nasz naród i zabraniającego dawać podatek Cezarowi, i mówiącego, że sam jest Chrystusem, Królem.

³A Piłat zapytał go, mówiąc: Czy ty jesteś Królem Żydów? On zaś odpowiedział mu i rzekł: Ty powiadasz.

⁴A Piłat rzekł do arcykapłanów i do tłumów: Nie znajduję żadnej winy w tym człowieku.

⁵Ale oni byli bardziej nalegliwi, mówiąc: On wzbudza lud nauczając po całej Judei, począwszy od Galilei aż do tego miejsca.

⁶Gdy Piłat usłyszał to, zapytał czy człowiek był Galileuszaninem.

⁷I poznawszy, że należy do jurysdykcji Heroda, wysłał go do Heroda, który sam również był wówczas w Jerozolimie.

⁸Gdy Herod ujrzał Jezusa, bardzo się uradował, albowiem pragnął od dawna go zobaczyć, bo słyszał o nim; i miał nadzieję ujrzeć jakiś cud dokonany przez niego.

⁹I pytał go wieloma słowami; ale on nic mu nie odpowiadał.

¹⁰A arcykapłani i uczeni w Piśmie stali, zawzięcie go oskarżając.

¹¹A Herod ze swoimi żołnierzami lekceważył go i drwił z niego, i ubrawszy go w szatę wspaniałą, odesłał go do Piłata.

¹²I Herod i Piłat stali się przyjaciółmi jeden drugiego w owym dniu, albowiem przedtem byli w nieprzyjazni między sobą.

¹³A Piłat zwołał arcykapłanów i władców i lud,

¹⁴i rzekł do nich: Przyprowadziliście do mnie tego człowieka jako psującego lud; i oto ja badając go przed wami, nie znalazłem żadnej winy w tym człowieku w tych rzeczach, którymi go oskarżacie:

¹⁵ani też Herod, albowiem odesłał go do nas; i oto nic godnego śmierci nie uczynił on.

¹⁶Będę więc go karać i wypuzczę.

¹⁷Musiał bowiem wypuścić im na święto jednego więźnia.

¹⁸Ale oni wrzasnęli wszyscy razem, mówiąc: Precz z tym człowiekiem, i wypuść nam Barabasza! --

¹⁹człowieka, który za pewne buntowanie w mieście i za morderstwo został wrzucony do więzienia.

²⁰A Piłat znowu zwrócił się do nich, pragnąc wypuścić Jezusa;

²¹ale oni wrzaskiwali, mówiąc: Ukrzyżuj, ukrzyżuj go.

²²On zaś powiedział do nich po trzecie: Ależ cóż złego uczynił ten człowiek? Nie znalazłem w nim żadnej przyczyny śmierci; będę go więc karać i wypuszczę.

²³Ale oni nalegali głośnymi głosami, aby go ukrzyżowano. I ich głosy wzięły górę.

²⁴A Piłat wydał wyrok, aby się stało to, o co prosili.

²⁵I wypuścił tego, który za buntowanie i morderstwo był wrzucony do więzienia, o którego prosili; a Jezusa wydał ich woli.

²⁶I gdy go prowadzili, chwycili jednego Szymona z Cyreny, przychodzącego z pola, i włożyli nań krzyż, aby go niósł za Jezusem.

²⁷I szła za nim wielka gromada ludu i niewiast, które go opłakiwały i ubolewały nad nim.

²⁸Ale Jezus zwróciwszy się do nich, rzekł: Córki Jerozolimy, nie płaczcie nade mną, ale płaczcie nad sobą i nad waszymi dziećmi.

²⁹Albowiem oto nadchodzą dni, w których powiedzą: Błogosławione są niepłodne i łona, która nie nosiła, i piersi, które nie karmił.

³⁰Wówczas zaczną mówić do gór: Padnijcie na nas; i do pagórków: Pokryjcie nas.

³¹Albowiem jeśli w zielonym drewnie czynią to, to w suchym co się stanie?

³²A wszakże też i dwaj inni, złoczyńcy, prowadzeni byli z nim, aby być straceni.

³³I gdy przyszli na miejsce zwane Czaszką, tam go ukrzyżowali, i złoczyńców, jednego po prawej, drugiego po lewej stronie.

³⁴A Jezus rzekł: Ojcze, odpuść im, albowiem nie wiedzą, co czynią. I dzieląc jego szaty, losowali je.

³⁵A lud stał i widział. I władcy też drwili z niego, mówiąc: Innych zbawił, niech zbawi samego siebie, jeśli jest on Chrystusem Bożym, wybranym.

³⁶A i żołnierze drwili z niego, podchodząc i podając mu ocet,

³⁷i mówiąc: Jeśli ty jesteś Królem Żydów, zbaw samego siebie.

³⁸A była też i napis nad nim: TEN JEST KRÓLEM ŻYDÓW.

³⁹A jeden z wisielców, złoczyńców, szydzą z niego, powiedział: Czy ty nie jesteś Chrystusem? Zbaw samego siebie i nas.

⁴⁰Ale drugi, odpowiadając, go strofował, mówiąc: Czy ty nie boisz się Boga, kiedy jesteś w tym samym potępieniu?

⁴¹I my słusznie, albowiem godną nagrodę za nasze czyny otrzymujemy; ale ten człowiek nic złego nie uczynił.

⁴²I rzekł: Jezu, wspomni na mnie, gdy przyjdziesz w twoje królestwo.

⁴³A on rzekł do niego: Zaprawdę powiadam tobie: Dzisiaj będziesz ze mną w Raju.

⁴⁴A było około godziny szóstej, i ciemność zastąpiła całą ziemię aż do godziny dziewiątej,

⁴⁵a światło słoneczne przygasło; i zasłona świątyni rozdarła się pośród.

⁴⁶A Jezus, wołając głośnym głosem, rzekł: Ojcze, w ręce twoje powierzam ducha mojego; i powiedziawszy to, wydał ducha.

⁴⁷A gdy setnik ujrzał, co się stało, wychwałił Boga, mówiąc: Zaiste człowiek ten był sprawiedliwy.

⁴⁸A wszystkie gromady, które przyszły do tej widowiska, gdy ujrzały, co się stało, wróciły bijąc się w piersi.

⁴⁹A wszyscy jego znajomi i niewiasty, które przyszły z nim z Galilei, stały z daleka, widząc to.

⁵⁰I oto człowiek nazwany Józef, będący członkiem Sanhedrinu, człowiek dobry i sprawiedliwy,

⁵¹(który nie przystąpił do ich rady i czynu), z Arymatei, miasta Żydów, который oczekiwał królestwa Bożego:

⁵²Ten przyszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa.

⁵³I zdjąwszy je, owinął w płótno lniane, i położył je w grobie wyciętym w skale, gdzie nigdy nikt nie leżał.

⁵⁴A był to dzień Przygotowania, i sabat się zbliżał.

⁵⁵A niewiasty, które przyszły z nim z Galilei, podążyły za nim i ujrzały grób, i jak położone było jego ciało.

⁵⁶I wróciły, i przygotowały aromaty i maści. I w szabat odpoczęły, według przykazania.