Luke 24

¹Lakini siku ya kwanza ya wiki, mapema asubuhi, wakaja mahali palipokuwa kile msaada wa Yesu umewekwa, wakibeba vidonge vya manukato waliokuwa wameandaa.

²Na wakakuta kwamba jiwe hilo lilikuwa limesongezwa mbali.

³Na wakaingilia ndani, lakini mwili wa Bwana Yesu haukuwepo mahali hapo.

⁴Na wakati wao walikuwa katika mshangao juu yake, wakaona wanaume wawili walivikwa mwambaa wa mwangaza wakayakumgombania:

⁵Na wakati nyuso zao zilikuwa zimepigwa ardhini kwa hofu, hao wakasema kwao, Kwa nini mnametafuta hai kati ya wafu?

⁶Yeye haipo hapa, amekufa upya: kumbuka maneno aliyokusema wakati alipokuwa bado Galilaya, akisema,

⁷Mwana wa Adamu atapeana mikononi mwa wenye dhambi, na kufa juu ya msalaba, na siku ya tatu ataleta upya maisha.

⁸Na maneno yake yakarudi akilini mwao,

⁹Na wakarudi mahali hapo na kuwaambia kila kitu hiki kwa waanafunzi kumi na mmoja na wengine wote.

¹⁰Sasa walikuwa Maria Magdalena, na Yohana, na Maria, mama wa Yakobo: na wanawake wengine walikuwa nao wakasema maneno haya kwa Mitume.

¹¹Lakini maneno haya yalionekana ujinga kwao, na hawakunamini.

¹²Lakini Petro akasimama akaenda mahali kile msaada umewekwa, akakitazama ndani akakuta hapana kitu kwa sisi ya kitambaa tu, akakwendea nyumbani kwake akishangaa sana juu ya kilichotendeka.

¹³Na tena, wawili wao, siku ile ile, walikuwa wanaenda mjini mdogo jina lake Emayo, ambao ulikuwa mahali karibu maili saba kutoka Yerusalemu.

¹⁴Na walikuwa wanazungumzana pamoja juu ya kila kitu kilichotendeka.

¹⁵Na wakati walikuwa wanazungumzana na kuuliza pamoja, Yesu mwenyewe akakuja karibu na akaenda nao.

¹⁶Lakini macho yao hayakubukaeni kumuona.

¹⁷Na akasema kwao, Maneno gani haya mnazozungumzia pamoja wakati mnapoenda?

¹⁸Kisha akasimama, akamtazama kwa huzuni, mmoja wao, jina lake Kleopas, akamwambia, Je, wewe ndiye mtu mmoja tu anayeishi Yerusalemu ambaye hajasikia habari za vitu vililovotendeka pale wakati huu?

¹⁹Na akasema kwao, Nini hayo? Na wakasema, Vile vya Yesu wa Nazareti, ambaye alikuwa nabii, mkuu sana katika matendo yake na maneno yake, mbele ya Mungu na kwa watu wote:

²⁰Na jinsi serikali wakuu na viongozi wetu walivyomkabidhi kufa juu ya msalaba.

²¹Lakini sisi tulikuwa tunatumaini kwamba yeye anguvu ya kuokoa Israeli. Kwa kuongeza kila hii, wale sasa wameyapita siku tatu tangu wakati wile vitu vile vilitendeka;

²²Na wanawake fulani kati yetu wakatudanganya, kwa kuwa walikuwa mapema mahali msaada huo umewekwa,

²³Na yalikonekana hapo; kisha wakaja wakisema kwamba walikuwa wameona fahirisi ya malaika walikosema kwamba aliyekuwa hai.

²⁴Na baadhi ya wale walikuwa nao wakakwendea mahali, wakakamatia kwamba ulivyo kama wanawake walivosema, lakini yeye hawakuniona.

²⁵Na akasema, Enyi wasingizaji! jinsi gani mlevu katika kusadika maneno waliyoyasema manabii.

²⁶Je, sikuwa ni lazima Kristu kuyapita vitu hivi, na kuingia katika utukufu wake?

²⁷Na akajeleza kwao kila kitu katika Maandishi, kutoka Musa na kutoka kwa manabii wote, yote iliyotaabika yeye.

²⁸Na wakakaribia mjini wawalikuwa wanakawendea, akajifanya kwamba alipokuwa anakwendea zaidi;

²⁹Lakini wakamkamata, wakisema, Usikwende, kwa kuwa jioni imekuja, siku iko karibu kumalizika. Na akaingia nao.

³⁰Na wakati alipokuwa ameketi nao meza, akachukua mkate, akasema maneno ya baraka na, kufanya kuigawana, akawapa.

³¹Na kisha macho yao yakafunguliwa, na wakamjua, lakini akakufa kwenye mtazamo wao.

³²Na wakasema kwa kila mmoja, Je, mioyo yetu haikufa moto ndani yetu wakati alipokuwa anazungumzia nasi njiani, akijeleza kwetu Maandishi Matakatifu?

³³Na saa ile ile wakasimama wakarudi Yerusalemu, mahali alipo kumi na mmoja na wengine walikutana.

³⁴Na wakasema kwao, Bwana amekufa upya sana, na Simoni amekumuona.

³⁵Na wakajeleza vitu vile vilitendeka njiani, na jinsi, alipotoa mkate, walimjua.

³⁶Na wakati walikuwa wanasema maneno haya, akakuwepo kati yao, akasema kwao, Amani ikiwa nyu!

³⁷Lakini walikuwa na hofu, wakifikiri kwamba walikuwa wanaona roho.

³⁸Na akasema kwao, Kwa nini mnashindwa, na kwa nini mioyo yenu imejaa machafuko?

³⁹Tazama; mikono yangu na miguu yangu: mimi mwenyewe; wekeni mikono yenyu juu yangu na kumbateni; kwa kuwa roho haina nyama na mifupa kama vile mnayoona ninavyo.

⁴⁰Na alipokuwa amejifanya hivi, akawaonyesha mikono yake na miguu yake.

⁴¹Na kwa kuwa, kwa furaha na miujiza, walikuwa bado katika mshangao, akasema kwao, Je, mnayo kitu cha kula hapa?

⁴²Na wakampa kigogo cha samaki kilichoambikiwa.

⁴³Na mbele ya macho yao akakula.

⁴⁴Na akasema kwao, Haya ndiyo maneno niliyoyasema kwenu wakati nilikuwa bado nini, jinsi ilivyokuwa ni lazima kila kitu kilicho katika maandishi ya Musa na manabii na Zaburi kuhusu mimi, kutendeka.

⁴⁵Kisha akafungulia akili zao Maandishi Matakatifu.

⁴⁶Na akasema kwao, Kwa hivyo katika Maandishi kwamba Kristu angeyapata kifo, na kuamka upya siku ya tatu;

⁴⁷Na kwamba malimu juu ya mabadiliko ya moyo na msamaha wa dhambi utapeanwa Yerusalemu kwanza na kwa mataifa yote katika jina lake.

⁴⁸Ninyi ni shahidi wa vitu hivi.

⁴⁹Na sasa nitatumia kwenu vile baba yangu alivyoahidi kumpatia, lakini msikwende kutoka mjini, mpaka ile nguvu itokae kumsama kuja kwenye ninyi.

⁵⁰Na akawakamatia hadi karibu Betanya, na akainua mikono yake, akawabika.

⁵¹Na wakati alipokuwa akifanya hivi, akakufa kwao na akainukwa angani.

⁵²Na wakamwabudu na wakarudi Yerusalemu na furaha kubwa.

⁵³Na walikuwa Hekalu wakati wote, wakitukuza Mungu.