Luke 4

¹Jezus, pełen Ducha Świętego, powrócił znad Jordanu i był prowadzony przez Ducha na pustynię.

²Przez czterdzieści dni był kuszona przez diabła. Niczego nie jadł przez te dni. A gdy się skończyły, głodował.

³Diabeł powiedział do niego: "Jeśli jesteś Synem Bożym, rozkaż temu kamieniowi, aby się stał chlebem".

⁴Jezus mu odpowiedział: "Napisane jest: «Nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem Boga»".

⁵Diabeł, wprowadziwszy go na wysoką górę, pokazał mu wszystkie królestwa świata w jednej chwili.

⁶Powiedział do niego diabeł: "Tobie dam całą tę władzę i chwałę ich, albowiem mnie została wydana i daję ją, komu chcę.

⁷Jeśli więc mi się poklonisz, wszystko będzie twoje".

⁸Jezus mu odpowiedział: "Odejdź ode mnie, szatanie! Albowiem napisane jest: «Panu, Bogu twojemu, będziesz się kłaniał i jemu samemu służyć będziesz»".

⁹Prowadził go do Jerozolimy i postawił go na szczycie świątyni, i powiedział do niego: "Jeśli jesteś Synem Bożym, rzuć się stąd w dół,

¹⁰albowiem napisane jest: «Aniołom swoim rozkaże o tobie, aby cię strzegli»;

¹¹i «Na rękach będą cię nosić, abyś nie potknął się nogą o kamień»".

¹²Jezus mu odpowiedział: "Powiedziane jest: «Nie będziesz kusić Pana, Boga twojego»".

¹³A gdy diabeł skończył wszystkie kuszenia, odszedł od niego aż do czasu.

¹⁴Jezus powrócił w mocy Ducha do Galilei, a rozeszła się o nim wiadomość po całej okolicy dookoła.

¹⁵Nauczał w synagogach ich, i wszyscy go chwalili.

¹⁶Przyszedł do Nazaretu, gdzie był wychowany. Wszedł, według swego zwyczaju, w szabat do synagogi i wstał, aby czytać.

¹⁷Podano mu księgę proroka Izajasza. Otworzył księgę i znalazł miejsce, gdzie było napisane:

¹⁸"Duch Pański jest na mnie, ponieważ mnie namaścił, aby głosić ubogim dobrą nowinę; posłał mnie, aby uzdrawiać złamane sercem, aby głosić jeńcom uwolnienie i niewidomym przywrócenie wzroku, aby uwolnić uciśnionych,

¹⁹aby głosić łaskawą rocznicę Pana".

²⁰Zamknął księgę, oddał ją szafarzowi i usiadł. Oczy wszystkich w synagodze były zwrócone na niego.

²¹Rozpoczął mówić do nich: "Dzisiaj wypełniła się przed waszymi uszami ta księga".

²²Wszyscy świadczyli o nim i dziwili się słowom łaski, które wychodziły z jego ust. Mówili: "Czyż to nie syn Józefa?"

²³Powiedział do nich: "Zaiste powiecie mi przysłowie to: «Lekarzu, uzdraw sam siebie! Wszystko, co słyszeliśmy, że się działo w Kafarnaum, czyń również tutaj, w twoim mieście»".

²⁴Powiedział: "Zaprawdę, powiadam wam, żaden prorok nie jest mile widziany w swoim mieście.

²⁵Lecz prawdę wam mówię, było wiele wdów w Izraelu w dniach Eliasza, gdy niebo było zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, gdy wielki głód panował nad całą ziemią.

²⁶Do żadnej z nich Eliasz nie został posłany, tylko do Sarepty, w ziemię sydonską, do pewnej kobiety wdowy.

²⁷I wielu trędowatych było w Izraelu za czasów proroka Elizeusza, jednak żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Naaman, Syryk".

²⁸Wszyscy w synagodze zostali napełnieni gniewem, słysząc te rzeczy.

²⁹Wstali i wygnali go poza miasto, doprowadzili go na szczyt góry, na której było zbudowane ich miasto, aby go zrzucić ze skarpy.

³⁰Ale on, przechodząc pośród nich, odszedł.

³¹Przyszedł do Kafarnaum, miasta Galilei. Nauczał ich w szabat,

³²i zdumiewali się jego nauką, albowiem jego słowo było pełne mocy.

³³W synagodze był człowiek, który miał ducha złego, nieczystego demona, i wołał głośnym głosem:

³⁴"Ach! Co mamy wspólnego z tobą, Jezusie z Nazaretu? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kim jesteś: Świętym Bożym!"

³⁵Jezus mu zakazał, mówiąc: "Milcz i wyjdź z niego!" Demon rzucił człowieka na środek i wyszedł z niego, nie zadając mu żadnej szkody.

³⁶Zdumienie opanowało wszystkich, i mówili do siebie nawzajem: "Co to za słowo? Bo z mocą i władzą rozkazuje złym duchom i wychodzą!"

³⁷Rozeszła się o nim wiadomość po każdym miejscu w całej okolicy.

³⁸Wstał ze synagogi i wszedł do domu Szymona. A teściowa Szymona była opanowana gorączką wielką, i prosili go o nią.

³⁹Stanął nad nią i zakazał gorączce; i opuściła ją. Natychmiast wstała i im służyła.

⁴⁰Gdy słońce zachodziło, wszyscy ci, którzy mieli chorych na różne choroby, przynosili ich do niego; i kładł na każdego z nich ręce i uzdrawiał ich.

⁴¹Wychodzili też demony z wielu, wołając i mówiąc: "Ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym!" Ale im zakazywał, nie pozwalając im mówić, ponieważ wiedzieli, że jest Chrystusem.

⁴²A gdy weszło słońce, poszedł do miejsca pustynnego, a tłumy go szukały i przyszły do niego, i chciały go zatrzymać, żeby nie odchodził od nich.

⁴³Ale powiedział do nich: "Muszę głosić dobrą nowinę o Królestwie Bożym również innym miastom. Albowiem na to jestem posłany".

⁴⁴Głosił w synagogach Galilei.