Mark 15

¹I natychmiast rano arcykapłani wraz ze starszyzną i uczonych w Piśmie, czyli całą Radą, zebrali się na naradę, związali Jezusa, zawieźli Go i wydali Piłatowi.

²I Piłat zapytał Go: Czy Ty jesteś Królem Żydów? A On odpowiadając mu powiedział: Ty to mówisz.

³I arcykapłani oskarżali Go o wiele rzeczy.

⁴I Piłat znowu Go pytał, mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Popatrz, ile rzeczy Ci stawiają do winy.

⁵Lecz Jezus więcej nic nie odpowiedział, tak że Piłat się dziwił.

⁶Na święto zaś zwykł im wypuszczać jednego więźnia, którego prosili.

⁷A był jeden zwany Barabbas, więziony wraz z buntownikami, którzy podczas buntu popełnili morderstwo.

⁸I tłum przystąpił i począł prosić, aby czynił tak, jak zawsze im czynił.

⁹I Piłat odpowiedział im, mówiąc: Chcecie, abym wam wypuścił Króla Żydów?

¹⁰Bowiem poznał, że z zawiści arcykapłani Go wydali.

¹¹Lecz arcykapłani pobudzili tłum, aby raczej Barabbasa im wypuścił.

¹²I Piłat znowu odpowiedział i rzekł do nich: Co więc uczynić mam Temu, którego wy nazywacie Królem Żydów?

¹³A oni wołali znowu: Ukrzyżuj Go!

¹⁴I Piłat powiedział do nich: Cóż bowiem złego uczynił? A oni wołali tym bardziej: Ukrzyżuj Go!

¹⁵I Piłat, chcąc zadowolić tłum, wypuścił im Barabbasa, a Jezusa, gdy Go smagał, wydał do ukrzyżowania.

¹⁶A żołnierze zawieźli Go wewnątrz dziedzińca, czyli do Pretorium, i zwołali całą kohortę.

¹⁷I przyodziali Go purpurą, i splótłszy koronę z ciernia, włożyli Mu ją na głowę.

¹⁸I począli Go pozdrawiać: Zdrowaś, Królu Żydów!

¹⁹I uderzali Go trzciną w głowę, i pluali na Niego, i uklęknąwszy, klękali Mu.

²⁰I gdy się z Niego naśmiewali, ściągnęli mu purpurę i przeodziali Go w jego odzież. I wywiedli Go, aby Go ukrzyżować.

²¹I przymusili pewnego przechodnia, Szymona z Cyreny, przychodzącego z pola, ojca Aleksandra i Rufusa, aby niósł Jego krzyż.

²²I przywiedli Go na miejsce zwane Golgota, czyli Miejsce Czaszki.

²³I niosą Mu wino zmieszane z mirrą; lecz On go nie przyjął.

²⁴I ukrzyżowali Go, i dzielili się Jego ubraniem, rzucając losy, kto co weźmie.

²⁵A była godzina trzecia, gdy Go ukrzyżowali.

²⁶I napis z oskarżeniem Jego był napisany: KRÓL ŻYDÓW.

²⁷I wraz z Nim ukrzyżowali dwóch zbójów, jednego po Jego prawej, a drugiego po lewej stronie.

²⁸I wypełniło się pismo, które mówi: I z przestępcami był policzony.

²⁹I ci, co przechodzili obok, bluźnili Mu, kiwając głowami i mówiąc: Ha! Ty, który niszczyłeś świątynię i w trzy dni ją budujesz,

³⁰ratuj się i zstąp z krzyża.

³¹Podobnie i arcykapłani między sobą, z uczonych w Piśmie, szydzili, mówiąc: Innych ratował, siebie samego nie może ratować.

³²Niech teraz Chrystus, Król Izraela, zstąpi z krzyża, abyśmy widzieli i uwierzyli. I ci, którzy byli z Nim ukrzyżowani, znieważali Go.

³³A gdy nadeszła godzina szósta, powstała ciemność na całej ziemi aż do godziny dziewiątej.

³⁴I o godzinie dziewiątej Jezus zawołał głosem wielkim: Eloi, Eloi, lama sabachtani? co tłumaczy się: Boże mój, Boże mój, czemu mnie opuściłeś?

³⁵A niektórzy ze stojących tam, gdy to słyszeli, mówili: Oto woła Eliasza.

³⁶A pewien przybiegł, namoczył gąbkę w occie, i włożywszy ją na trzcinę, dał Mu pić, mówiąc: Czekajcie, zobaczmy, czy Eliasz przyjdzie, aby Go zdjął.

³⁷A Jezus, wydawszy głos wielki, wydał ducha.

³⁸I zasłona świątyni rozdarła się na dwoje od góry aż do dołu.

³⁹A setnik, który stał naprzeciw Niego, widząc, że w ten sposób wydał ducha, rzekł: Zaprawdę, Ten człowiek był Synem Bożym.

⁴⁰Były tam również i niewiasty, patrzące z daleka; między nimi była Maria Magdalena, i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józesa, i Salome,

⁴¹które, gdy On był w Galilei, następowały za Nim i służyły Mu; i wiele innych niewiast, które przyszły z Nim do Jerozolimy.

⁴²A gdy była już godzina późna, ponieważ był dzień Przygotowania, to jest dzień przed szabatem,

⁴³przybył Józef z Arymatei, dostojny radca, który sam również oczekiwał Królestwa Bożego; i śmiało wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa.

⁴⁴A Piłat dziwił się, czy już umarł; i zawoławszy setnika, zapytał go, czy już dawno umarł.

⁴⁵I gdy się dowiedział od setnika, pozwolił Józefowi wziąć ciało.

⁴⁶I kupiwszy płótno lniane, zdjął Go, owiniął w płótno i położył w grobie, który był wydrążony w skale; i przetoczył kamień do wejścia grobu.

⁴⁷A Maria Magdalena i Maria, matka Józesa, widziały, gdzie Go położono.