Mark 15

¹I wczesnym rankiem arcykapłani ze starszyzną i uczonych w Piśmie oraz całą Sanhedryn, zwołali naradę, skrepowali Jezusa i zabrali go, przekazując Piłatowi.

²A Piłat zapytał go: Czy ty jesteś Królem Żydów? On zaś odpowiedział mu: Ty to mówisz.

³I arcykapłani wzniecali wiele oskarżeń przeciwko niemu.

⁴A Piłat znowu go pytał: Nic nie odpowiadasz? Spójrz, ile zarzutów ci stawiają.

⁵Lecz Jezus nie dał już żadnej odpowiedzi, tak iż Piłat był bardzo zdumiony.

⁶A na święto wypuszczał im jednego więźnia, którego prosili.

⁷A był tam jeden, zwany Barabaszem, uwięziony z buntownikami, którzy podczas zamieszek popełnili morderstwo.

⁸I tłum, podchodząc, prosił aby uczynił dla nich, jak zwykł czynił.

⁹A Piłat odpowiedział im mówiąc: Czy chcecie, abym wam uwolnił Króla Żydów?

¹⁰Bowiem wiedział, że arcykapłani przekazali go z zazdrości.

¹¹Lecz arcykapłani podburzyli tłum, aby prosił o uwolnienie Barabasza.

¹²A Piłat znowu odpowiedział im mówiąc: Co tedy mam uczynić temu, którego wy nazywacie Królem Żydów?

¹³A oni znowu krzyknęli: Na krzyż z nim!

¹⁴A Piłat powiedział do nich: Cóż bowiem zła uczynił? Ale oni jeszcze głośniej wołali: Na krzyż!

¹⁵A Piłat, chcąc uczynić woli tłumu, uwolnił im Barabasza, a Jezusa, gdy go wychłostał, wydał na ukrzyżowanie.

¹⁶A żołnierze zabrali go do dziedzińca, czyli do Pretoriumu, i zwołali całą straż.

¹⁷I oblekli go w purpurę, i uplótłszy wieniec z ciernia, włożyli mu na głowę.

¹⁸I zaczęli go pozdrawiać mówiąc: Pozdrowiony, Królu Żydów!

¹⁹I bili go trzciną po głowie i pluli na niego, i uginając kolana, oddawali mu hołd.

²⁰A gdy się niego naśmiali, zdjęli z niego purpurę i włożyli nań jego własne szaty. I wyprowadzili go na ukrzyżowanie.

²¹I zmuszili jednego przechodzącego, Szymona z Cyreny, ojca Aleksandra i Rufusa, przychodzącego z pola, aby niósł jego krzyż.

²²I przywiedli go na miejsce zwane Golgota, co się tłumaczy: Miejsce Czaszki.

²³I podawali mu wino zmieszane ze smugą miry, ale on go nie przyjął.

²⁴I ukrzyżowali go, i rozdzielili jego szaty, rzucając losy, kto co weźmie.

²⁵A była trzecia godzina, gdy go ukrzyżowali.

²⁶A napis przyczyny jego skazania brzmiał: KRÓL ŻYDÓW.

²⁷I z nim ukrzyżowali dwóch rozbójników, jednego po jego prawicy, a drugiego po lewicy.

²⁸[]

²⁹I ci, którzy przechodzili, bluźnili przeciwko niemu, kiwając głowami i mówiąc: Ha! ty, który niszczysz świątynię i w trzy dni ją odbudowujesz,

³⁰Zbawiaj się sam i zsiądź z krzyża.

³¹Także i arcykapłani z uczonych w Piśmie wyśmiewali się z niego między sobą mówiąc: Innych zbawił, siebie samego nie może zbawić.

³²Mesjasz, Król Izraela, niech teraz zsiądzie z krzyża, abyśmy widzieli i uwierzyli. I ci, którzy byli ukrzyżowani z nim, robili mu wymówki.

³³A gdy przyszła szósta godzina, mrok padł na całą ziemię aż do godziny dziewiątej.

³⁴A o godzinie dziewiątej Jezus zawołał głosem wielkim: Eloi, Eloi, lama sabachtani? to jest: Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił?

³⁵I alguns z przybyszy, słysząc to, mówili: Oto wołuje do Eliasza.

³⁶A jeden z nich biegł, zmoczył gąbkę w occie, wsadził ją na trzcinę i podawał mu do picia mówiąc: Czekajcie, zobaczymy czy przyjdzie Eliasz aby go zdjął.

³⁷A Jezus wydał ostatni, wielki okrzyk i wyzionął ducha.

³⁸I zasłona świątyni rozdarła się na dwoje, od góry do dołu.

³⁹A setnik, który stał naprzeciw niego, widząc w jaki sposób wyzionął ducha, powiedział: Zaprawdę, człowiek ten był Synem Boga.

⁴⁰I były tam kobiety patrujące z daleka: między nimi Maria Magdalena, i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józesa, i Salome,

⁴¹Które gdy był w Galilei, idziły za nim i służyły mu, i wiele innych kobiet, które przybyły z nim do Jerozolimy.

⁴²A gdy się wieczorem zrobiło, ponieważ był dzień przygotowania, czyli dzień poprzedzający szabat,

⁴³Przyszedł Józef z Arymatei, szanowany członek Sanhedrinu, który też czekał na królestwo Boże; i bez obawy wszedł do Piłata i prosił o ciało Jezusa.

⁴⁴A Piłat dziwił się, że już nie żyje; i wezwawszy setnika, pytał go czy od dawna nie żyje.

⁴⁵A gdy się o tym dowiedział od setnika, przyznał ciało Józefowi.

⁴⁶A on kupił płótno lniane, zdjął go i owinął w płótno, i położył go w grobie wyciętym w skale; i oturlił kamień do wejścia grobu.

⁴⁷A Maria Magdalena i Maria, matka Józesa, widziały gdzie go położono.