Mark 1

¹Początek Ewangelii o Jezusie Mesjaszu, Synu Bożym,

²jak napisano u proroka Izajasza: „Oto posyłam posłańca mojego przed Tobą, który przygotuje Ci drogę"—

³„głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie Mu ścieżki".

⁴Pojawił się Jan Chrzciciel na pustyni, głosząc chrzest pokuty na odpuszczenie grzechów.

⁵Wszysta okolica judejska i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy wychodźili do niego. Wyznając swoje grzechy, przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan.

⁶Jan nosił ubranie z włosów wielbłądzie, z paskiem skórzanym wokół bioder, i spożywał szarańczę i miód dziki.

⁷I to była jego głosina: „Za mną przychodzi Ten, który jest ode mnie potężniejszy. Nie jestem godny, aby schylając się, rozwiązać rzemyczki Jego sandałów.

⁸Ja chrzczę was wodą, a On będzie was chrzścić Duchem Świętym".

⁹W tym czasie Jezus przybył z Nazaretu w Galilei i został ochrzczony przez Jana w Jordan.

¹⁰I zaraz, gdy wychodził z wody, zobaczył, że się niebiosa otwierają i Duch schodzi na Niego jak gołąb.

¹¹I głos rozległ się z nieba: „Ty jesteś moim umiłowanym Synem; Tobą się cieszę".

¹²Zaraz potem Duch wypędził Go na pustynię,

¹³gdzie przebywał czterdzieści dni, kuszony przez szatana. Był z dzikimi zwierzętami, a aniołowie służyli Mu.

¹⁴Po aresztowaniu Jana, Jezus udał się do Galilei, głosząc Ewangelię Bożą.

¹⁵„Czas się wypełnił"—powiedział—„i Królestwo Boże się zbliżyło. Czyńcie pokutę i wierzcie Ewangelii!"

¹⁶Idąc wzdłuż Morza Galilejskiego, zobaczył Szymona i jego brata Andrzeja, którzy rzucali sieci do morza, gdyż byli rybakami.

¹⁷Jezus powiedział do nich: „Pójdźcie za Mną, a uczynię, że będziecie łowcami ludzi".

¹⁸Natychmiast opuścili swoje sieci i poszli za Nim.

¹⁹Idąc trochę dalej, zobaczył Jakuba, syna Zebedeusza, i jego brata Jana, którzy w łodzi naprawiali sieci.

²⁰Zaraz ich powołał, a oni, opuściwszy swego ojca Zebedeusza w łodzi z pracownikami najtętymi, poszli za Nim.

²¹Przybyli do Kafarnaum, i gdy nadszedł szabat, Jezus wszedł do synagogi i rozpoczął nauczanie.

²²Ludzie byli zdumieni Jego nauką, gdyż nauczał ich z władzą, a nie jak uczeni w Prawie.

²³W tej chwili w synagodze znajdował się człowiek opanowany przez ducha nieczystego, który krzyknął:

²⁴„Co chcesz od nas, Jezusie z Nazaretu? Przyszedłeś nas zniszczyć? Wiem, kim jesteś—Świętym Bożym!"

²⁵„Milcz!"—powiedział do niego Jezus stanowczo.—„Wyjdź z niego!"

²⁶Duch nieczysty wstrząsnął człowiekiem i wyszedł z niego z wielkim krzykiem.

²⁷Wszyscy byli tak zdumieni, że pytali się nawzajem: „Co to jest? Nauka nowa, głoszona z władzą! Rozkazuje nawet duchom nieczystym, i Mu się posłuszają".

²⁸A wiadomość o Nim rozeszła się zaraz po całej okolicy Galilei.

²⁹Zaraz po wyjściu z synagogi poszli do domu Szymona i Andrzeja, razem z Jakubem i Janem.

³⁰Teściowa Szymona leżała rozpalona gorączką, i zaraz powiedzieli Mu o niej.

³¹Podszedł do niej, wziął ją za rękę i podniósł. Gorączka ją opuściła i zaczęła im służyć.

³²Wieczorem, po zachodzie słońca, przynosili do Niego wszystkich chorych i opanowanych przez demony.

³³Całe miasto zebrało się pod drzwiami.

³⁴Uzdrowił wielu, którzy byli dotkliwie chorzy na różne choroby. Wygonił także wielu demonów, ale nie pozwalał demonom mówić, bo wiedziały, kim On jest.

³⁵Wczesnym rankiem, gdy było jeszcze ciemno, Jezus wstał, wyszedł z domu i udał się na pustynię, gdzie się modlił.

³⁶Szymon i jego towarzysze poszli Go szukać,

³⁷i gdy Go znaleźli, powiedzieli Mu: „Wszyscy Cię szukają!"

³⁸Jezus im odpowiedział: „Chodźcie, by pójść do pobliskich wiosek, abym tam także głosił Ewangelię. Bo do tego właśnie przyszedłem".

³⁹I wędrował po całej Galilei, głosząc w ich synagogach i wygnaniając demony.

⁴⁰Przyszedł do Niego trędowaty, błagając Go na kolanach i mówiąc: „Jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić".

⁴¹Jezus, wzruszony współczuciem, wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział: „Chcę—bądź oczyzczony!"

⁴²Natychmiast trąd go opuścił i był oczyszczony.

⁴³Jezus surowo mu przykazał:

⁴⁴„Pilnuj, by nikomu o tym nie mówił. Ale idź, pokaż się kapłanowi i złóż ofiarę za oczyszczenie, którą rozkazał Mojżesz, na świadectwo dla nich".

⁴⁵Ale on, wyszedłszy, zaczął to głośno rozgłaszać i rozpowiadać, tak że Jezus nie mógł już jawnie wejść do miasta, ale przebywał na pustych miejscach. Jednak ludzie z wszędzie doń przychodzili.