Mark 9

¹I powiedział do nich: "Zaprawdę, powiadam wam, niektórzy spośród stojących tutaj nie zaznają śmierci, zanim nie zobaczą królestwa Bożego przyjścia w mocy."

²Po sześciu dniach Jezus wziął ze sobą Piotra, Jakuba i Jana, i wznióś się z nimi na wysoki górę, gdzie byli sami. I tam przemienił się przed nimi.

³Jego szaty stały się błyszczące białe, białsze niż każdy tulejący na świecie mógłby je wybielić.

⁴I ukazali się przed nimi Eliasz i Mojżesz, rozmawiali z Jezusem.

⁵Piotr powiedział do Jezusa: "Rabbi, dobrze nam tu być. Ustaw nam trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza."

⁶(Nie wiedział bowiem, co mówić, bo byli przejarani strachem.)

⁷Wtedy pojawiła się chmura i zakryła ich, i głos z chmury powiedział: "To jest mój Syn, którego kocham. Słuchajcie Go!"

⁸Nagle, gdy się rozejrzeli, nie widzieli już z sobą nikogo oprócz Jezusa.

⁹Gdy schodzili z góry, Jezus nakazał im, by nikomu nie mówili o tym, co widzieli, dopóki Syn Człowieka nie zmartwychwstanie.

¹⁰Zachowali to w sobie, dyskutując, co oznacza zmartwychwstanie.

¹¹I pytali Go: "Dlaczego uczeni w Prawie mówią, że Eliasz musi przyjść najpierw?"

¹²Jezus odpowiedział: "Wprawdzie Eliasz przychodzi najpierw i przywraca wszystko. Lecz jak napisano o Synu Człowieka, aby wiele wycierpiał i będzie wzgardzony?

¹³Powiadam wam jednak, że Eliasz już przyszedł, i uczynili mu wszystko, co chcieli, tak jak jest napisane o nim."

¹⁴Gdy przyszli do pozostałych uczniów, zobaczyli wielki tłum wokół nich i uczonych w Prawie, którzy się z nimi sprzeczali.

¹⁵Skoro cały lud zobaczył Jezusa, przerażeni z uniesienia pobiegli, aby Go pozdrowić.

¹⁶"O co się z nimi sprzeczacie?" zapytał.

¹⁷Pewien człowiek z tłumu odpowiedział: "Nauczycielu, przyprowadziłem Ci mego syna, którym owładnął duch, który go pozbawił mowy.

¹⁸Gdziekolwiek go przejmie, rzuca go na ziemię. Pieni się w ustach, zgrzyta zębami i drętwieje. Poprosiłem Twoich uczniów, aby wygnali ducha, lecz nie potrafili."

¹⁹"O pokolenie niewiernych," odpowiedział Jezus, "jak długo mam być z wami? Jak długo mam was znosić? Przynieście mi chłopca."

²⁰Przynieśli go. Gdy duch zobaczył Jezusa, natychmiast rzucił chłopcem w konwulsje. Upadł na ziemię i walił się, pienią się w ustach.

²¹Jezus zapytał ojca chłopca: "Jak długo z nim tak jest?" "Od dzieciństwa," odpowiedział.

²²"Często rzucał go w ogień lub wodę, aby go zabić. Lecz jeśli możesz coś zrobić, zlituj się nad nami i pomóż nam."

²³"Jeśli możesz?" powiedział Jezus. "Wszystko jest możliwe dla tego, kto wierzy."

²⁴Natychmiast ojciec chłopca zawołał: "Wierzę! Pomóż mi w mojej niedowiarze!"

²⁵Gdy Jezus zobaczył, że tłum biegnie na miejsce, zmroczył ducha nieczystego. "Ty duchu głuchy i niemy," powiedział, "rozkazuję ci, wyjdź z niego i już nigdy nie wchodź w niego."

²⁶Duch krzyknął, gwałtownie nim wstrząsnął i wyszedł. Chłopiec wyglądał tak jak trup, że wielu mówiło: "Nie żyje."

²⁷Lecz Jezus wziął go za rękę i podniósł do stania, i stanął.

²⁸Gdy Jezus wszedł do domu, uczniowie zapytali Go na osobności: "Dlaczego my nie mogliśmy go wygnać?"

²⁹Odpowiedział: "Ten rodzaj może wyjść tylko przez modlitwę."

³⁰Opuścili to miejsce i przeszli przez Galileę. Jezus nie chciał, by ktokolwiek o tym wiedział,

³¹albowiem uczył swoich uczniów. Mówił im: "Syn Człowieka będzie wydany w ręce ludzi. Zabią Go, i po trzech dniach zmartwychwstanie."

³²Lecz oni nie rozumieli, co to znaczy, i bali się Go o to pytać.

³³Przyszli do Kafarnaum. Gdy był w domu, zapytał ich: "O czym się sprzeczaliście po drodze?"

³⁴Milczeli, bo po drodze sprzeczali się, kto jest największy.

³⁵Usiadłszy, Jezus wezwał Dwanaścioro i powiedział do nich: "Jeśli ktoś chce być pierwszy, niech będzie ostatni ze wszystkich i sługą wszystkich."

³⁶Wziął małe dziecko, które postawił pośród nich. Wziąwszy dziecko w ramiona, powiedział do nich:

³⁷"Kto przyjmie jedno z takich małych dzieci w moim imieniu, mnie przyjmuje; a kto mnie przyjmuje, nie mnie przyjmuje, ale Tego, który mnie posłał."

³⁸"Nauczycielu," powiedział Jan, "widzieliśmy kogoś wypędzającego demony w Twoim imieniu, i kazaliśmy mu przestać, bo nie jest jednym z nas."

³⁹"Nie zabraniajcie mu," powiedział Jezus. "Bowiem nikt, kto czyni cuda w moim imieniu, nie będzie mógł wnet mówić źle o mnie,

⁴⁰albowiem kto nie jest przeciw nam, jest z nami.

⁴¹Zaprawdę, powiadam wam, każdy, kto da wam napić kielicha wody w moim imieniu, bo jesteście uczestnikami Mesjasza, na pewno nie utraci swojej nagrody.

⁴²"A jeśli ktoś spowoduje upadek jednego z tych małych, którzy wierzą we mnie, lepiej byłoby dla niego, gdyby zawiązano mu na szyi ogromny młyn i wrzucono do morza.

⁴³Jeśli twoja ręka cię grzeszy, odetnij ją. Lepiej jest dla ciebie wejść do życia kaleką niż z dwiema rękami pójść do piekła, gdzie ogień nigdy nie gaśnie.

⁴⁴

⁴⁵A jeśli twoja noga cię grzeszy, odetnij ją. Lepiej jest dla ciebie wejść do życia chromiąc niż mając dwie stopy być wrzuconym do piekła.

⁴⁶

⁴⁷A jeśli twoje oko cię grzeszy, wyłup je. Lepiej jest dla ciebie wejść do królestwa Bożego z jednym okiem niż mając dwa oczy być wrzuconym do piekła,

⁴⁸gdzie "robaki, które je jedzą, nie umierają, a ogień nie gaśnie."

⁴⁹Każdy bowiem będzie osolony ogniem.

⁵⁰"Sól jest dobra, lecz jeśli sól utraci swój smak, czym ją osolisz? Macie w sobie sól i żyjcie w pokoju między sobą."