Matthew 17

¹A po sześciu dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana, brata jego, i wziął ich na górę wysoką, na osobności:

²i przemienił się przed nimi; i oblicze jego jaśniało jak słońce, a szaty jego stały się białe jako światło.

³I oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z nim.

⁴I Piotr odpowiedział i rzekł do Jezusa: Panie, dobrze jest nam być tutaj; jeśli chcesz, zbuduję tu trzy przybytki; jeden dla ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza.

⁵Gdy jeszcze mówił, oto chmura jasna osłoniła ich; i oto głos z chmury mówiący: Ten jest Syn mój umiłowany, w którym się zachwycam; słuchajcie go.

⁶A gdy uczniowie to usłyszeli, upadli na twarze i bardzo się bali.

⁷I przystąpił Jezus i dotknął ich, mówiąc: Wstańcie i nie bójcie się.

⁸A podnieśli oczy swoje i nie widzieli nikogo, oprócz samego Jezusa.

⁹I gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: Nie mówcie nikomu o widzeniu, aż Syn człowieczy zmartwychwstanie z martwych.

¹⁰I uczniowie jego pytali go, mówiąc: Czemu więc uczeni w Piśmie mówią, że Eliasz musi najpierw przyjść?

¹¹On zaś odpowiedział i rzekł: Eliasz wprawdzie przyjdzie i wszystkie rzeczy naprawić będzie:

¹²ale mówię wam, że Eliasz już przyszedł, i nie poznali go, lecz uczynili mu wszystko, co chcieli. Tak i Syn człowieczy będzie cierpieć z ich ręki.

¹³Wtedy uczniowie pojęli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

¹⁴A gdy przyszli do tłumu, przystąpił do niego człowiek, upadając przed nim na kolana, mówiąc:

¹⁵Panie, zlituj się nad synem moim; bo cierpi na padaczkę i bardzo źle się ma; bo często pada w ogień i często w wodę.

¹⁶I przyprowadziłem go do uczniów twoich, a nie mogli go uzdrowić.

¹⁷A Jezus odpowiedział i rzekł: O pokolenie niedowierzające i przewrotne, dokąd długo będę z wami? dokąd długo cię znosić będę? przynieś go tutaj do mnie.

¹⁸I zgromił go Jezus; i demon wyszedł z niego; i chłopiec był uzdrowiony od tej godziny.

¹⁹Wtedy uczniowie przystąpili do Jezusa osobno i powiedzieli: Czemu my nie mogliśmy go wyrzucić?

²⁰On zaś rzekł im: Z powodu wiary waszej małej; albowiem prawdziwie mówię wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jako ziarno gorczycy, powiecie górze tej: Przeniś się stąd tamtędy; a przeniesie się; i nic nie będzie dla was niemożliwe.

²¹Lecz rodzaj ten nie wybywa się inaczej, jak przez modlitwę i post.

²²A gdy przebywali w Galilei, Jezus rzekł do nich: Syn człowieczy będzie wydany w ręce ludzi;

²³i zabią go, a trzeciego dnia zmartwychwstanie. I bardzo się zasmucili.

²⁴A gdy przyszli do Kafarnaumu, przystąpili do Piotra ci, którzy zbierali podatek połówkowy, i powiedzieli: Czy nauczyciel wasz nie płaci podatku połówkowego?

²⁵Rzekł: Tak. A gdy wszedł do domu, Jezus wyprzedził go, mówiąc: Co myślisz, Szymonie? królowie ziemi od kogo pobierają cło lub podatek? od synów swoich, czy od obcych?

²⁶A gdy rzekł: Od obcych, Jezus rzekł do niego: Przeto synowie są wolni.

²⁷Lecz aby ich nie zgorszyli, idź do morza, zarzuć wędzidło, i pierwszą rybę, którą złowisz, weź; a gdy otworzysz jej paszczę, znajdziesz szekla: weź go i daj im za mnie i za ciebie.