Matthew 17

¹Po sześciu dniach Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana, jego brata, i wziął ich na wysoką górę, na osobności.

²I przemienił się przed nimi. Jego twarz zaświeciła się jak słońce, a jego szaty stały się białe jak światło.

³A oto ukazali im się Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z nim.

⁴Piotr odpowiedział i rzekł do Jezusa: "Panie, dobrze jest nam być tutaj. Jeśli chcesz, postavmy tu trzy namioty: jeden dla ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza".

⁵Gdy on jeszcze mówił, oto obłok jasny osłonił ich. A oto głos z obłoku mówił: "To jest mój ukochany Syn, w którym się podobam. Słuchajcie go".

⁶Kiedy uczniowie to usłyszeli, padli na twarze i bardzo się bali.

⁷Jezus przyszedł, dotknął ich i rzekł: "Wstańcie i nie bójcie się".

⁸Podnosząc oczy, nie widzieli nikogo oprócz samego Jezusa.

⁹Gdy schodzili z góry, Jezus rozkazał im, mówiąc: "Nie mówcie nikomu o tym, co widzieliście, dopóki Syn Człowieka nie zmartwychwstanie".

¹⁰Jego uczniowie pytali go, mówiąc: "Czemu więc uczeni w Piśmie mówią, że Eliasz musi przyjść najpierw?"

¹¹Jezus im odpowiedział: "Eliasz wprawdzie przyjdzie najpierw i przywróci wszystkie rzeczy,

¹²ale mówię wam, że Eliasz już przyszedł, a nie poznali go, lecz uczynili mu wszystko, co chcieli. Podobnie i Syn Człowieka będzie cierpieć przez nich".

¹³Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

¹⁴Gdy przyszli do tłumu, przystąpił do niego człowiek, padając przed nim na kolana, mówiąc:

¹⁵"Panie, zmiłuj się nad moim synem, gdyż jest epileptyczny i bardzo cierpi; często pada w ogień, a często w wodę.

¹⁶Przyprowadziłem go do twoich uczniów, ale nie mogli go uzdrowić".

¹⁷Jezus odpowiedział: "Pokolenie niedowierzające i przewrotne! Jak długo będę z wami? Jak długo będę znoszył was? Przynieście mi go tutaj".

¹⁸Jezus zbeształ go, demon wyszedł z niego, i chłopiec został uzdrowionym od tej godziny.

¹⁹Wtedy uczniowie przystąpili do Jezusa na osobności i powiedzieli: "Czemu my nie mogliśmy go wyrzucić?"

²⁰Rzekł im: "Ze względu na waszą niedowiarę. Bo zaprawdę mówię wam, jeśli macie wiarę jak ziarno gorczyce, powiecie tej górze: Przejdź stąd tam, a przejdzie; i nic nie będzie dla was niemożliwe.

²¹Lecz ten rodzaj nie wychodz oprócz modlitwy i postu".

²²Gdy przebywali w Galilei, Jezus rzekł do nich: "Syn Człowieka będzie wydany w ręce ludzi,

²³i zabią go, a trzeciego dnia zmartwychwstanie". I byli niezmierne zasmuceni.

²⁴Gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra ci, którzy zbierali didrachmy, i powiedzieli: "Czy wasz nauczyciel nie płaci didrachmy?"

²⁵Rzekł: "Tak". Gdy wszedł do domu, Jezus go uprzedził, mówiąc: "Co ci się zdaje, Szymonie? Od kogo królewicze ziemi pobierają cło lub podatek? Od swoich synów czy od obcych?"

²⁶Piotr rzekł do niego: "Od obcych". Jezus rzekł do niego: "Zatem synowie są zwolnieni.

²⁷Lecz żeby ich nie zgorszyć, idź nad morze, zarzuć wędzidło i schwytaj pierwszą rybę, która się pojawi. Otwórz jej paszczę, a znajdziesz statera. Weź go i daj im za mnie i za ciebie".