Matthew 24

¹En Jezus ging uit en verliet de tempel; en zijn discipelen kwamen tot hem om hem de gebouwen van de tempel aan te wijzen.

²En Jezus zeide tot hen: Ziet gij niet al deze dingen? Voorwaar, ik zeg u, Er zal hier geen steen op een ander blijven, die niet zal worden afgebroken.

³En toen hij op de Olijfberg zat, kwamen zijn discipelen in het bijzonder tot hem, zeggende: Zeg ons, wanneer zullen deze dingen geschieden? En wat zal het teken van uw komst zijn, en van het einde der wereld?

⁴En Jezus antwoordde en zeide tot hen: Ziet toe, dat niemand u verleid.

⁵Want velen zullen in mijn naam komen, zeggende: Ik ben Christus; en zullen velen verleiden.

⁶En gij zult horen van oorlogen en geruchten van oorlogen; ziet toe, dat gij niet ontsteld wordt; want dit alles moet geschieden, maar het einde is nog niet.

⁷Want een volk zal tegen een volk opstaan, en een koninkrijk tegen een koninkrijk; en er zullen hongersnoden, pestilentie en aardbevingen zijn op verscheidene plaatsen.

⁸Dit alles is het begin der weeen.

⁹Dan zullen zij u ter ellende overgeven, en zullen u doden; en gij zult van alle volken gehaat worden om mijns naams wille.

¹⁰En dan zullen velen zich ergeren, en zullen elkaar verraden, en zullen elkaar haten.

¹¹En vele valse profeten zullen opstaan, en zullen velen verleiden.

¹²En omdat de ongerechtigheid zal toenemen, zal de liefde van velen koud worden.

¹³Maar wie tot het einde toe zal volharden, die zal behouden worden.

¹⁴En dit evangelie des koninkrijks zal geopenbaard worden in de gehele wereld, tot een getuigenis voor alle volken; en dan zal het einde komen.

¹⁵Wanneer gij dan zult zien de gruwel der verwoesting, waarvan door de profeet Daniël gesproken is, staande op de heilige plaats (wie leest, let op),

¹⁶Dan laten zij, die in Judea zijn, naar de bergen vluchten;

¹⁷Laat hem, die op het dak is, niet afkomen om iets uit zijn huis te halen;

¹⁸En laat hem, die op het veld is, niet omkeren om zijn klederen te halen.

¹⁹En wee den vrouwen, die zwanger zijn, en den zogenden in die dagen!

²⁰Bidt dan, dat uw vlucht niet in de winter, noch op de sabbatdag geschied;

²¹Want dan zal grote verdrukking zijn, zoodanig als er van het begin der wereld tot nu toe niet is geweest, en ook niet zal zijn.

²²En indien die dagen niet verkort zouden worden, zou geen vlees behouden worden; maar um der uitverkorenen wille zullen die dagen verkort worden.

²³Wanneer dan iemand tot u zeggen zal: Zie, hier is Christus, of daar; geloof het niet.

²⁴Want er zullen valse Christussen en valse profeten opstaan, en zullen groote tekenen en wonderen doen; zodat, zoo het mogelijk ware, ook de uitverkorenen zouden verleid worden.

²⁵Zie, ik heb het u te voren gezegd.

²⁶Daarom, zoo zij tot u zeggen zullen: Zie, hij is in de woestijn; gaat niet uit; zie, hij is in de binnenkamers; gelooft het niet.

²⁷Want gelijk de bliksem uitkomt van het oosten, en schijnt tot het westen toe; alzo zal ook de komst des Mensenzoons zijn.

²⁸Want waar het lijk is, daar zullen de arenden bijeenkomen.

²⁹Aanstonds na de verdrukking van die dagen zal de zon verduisterd worden, en de maan zal haar licht niet geven, en de sterren zullen uit den hemel vallen, en de krachten der hemelen zullen geschokt worden.

³⁰En dan zal verschijnen het teken des Mensenzoons aan den hemel; en dan zullen al de geslachten der aarde treuren, en zullen den Mensenzoon zien komende in de wolken des hemels met macht en groote heerlijkheid.

³¹En hij zal zijn engelen uitzenden met een groot geluid der trompet, en zij zullen zijn uitverkorenen vergaderen van de vier winden, van het ene uiterste des hemels tot het andere.

³²Leert nu een gelijkenis van de vijgeboom: wanneer zijn takken al teder geworden zijn, en hij bladeren uitschiet, zoo weet gij, dat de zomer nabij is;

³³Evenzo ook, wanneer gij al deze dingen ziet, weet, dat het nabij is, ja aan de deuren.

³⁴Voorwaar, ik zeg u, Dit geslacht zal niet voorbijgaan, totdat al deze dingen geschied zijn.

³⁵Hemel en aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan.

³⁶Maar van dien dag en uur kent niemand, ook niet de engelen des hemels, alleen mijn Vader.

³⁷Maar gelijk het was in de dagen van Noe, alzo zal ook de komst des Mensenzoons zijn.

³⁸Want gelijk zij in de dagen voor de zondvloed waren, etende en drinkende, huwende en ter huwelijk gevende, tot den dag, in welken Noe in de ark ging,

³⁹En zij niet geweten hebben, totdat de zondvloed kwam, en hen allen wegnam; alzo zal ook de komst des Mensenzoons zijn.

⁴⁰Dan zullen twee op het veld zijn; een zal aangenomen worden, en een zal gelaten worden.

⁴¹Twee zullen malen aan de molen; een zal aangenomen worden, en een zal gelaten worden.

⁴²Waakt dan; want gij weet niet, in welk uur uw Heer zal komen.

⁴³Maar dit weet, dat, zoo de huisheere geweten had, in welke wacht de dief zou komen, hij zou waken en zou zijn huis niet hebben laten inbreken.

⁴⁴Daarom zijt ook gij bereid; want in een uur, daar gij niet naar denkt, zal de Mensenzoon komen.

⁴⁵Wie is dan de getrouwe en wijze knecht, dien zijn heer over zijn huisgezin gesteld heeft, om hun het voedsel te geven op zijn tijd?

⁴⁶Welzalig is die knecht, dien zijn heer, wanneer hij komt, aldus bezig zal vinden.

⁴⁷Voorwaar, ik zeg u, dat hij hem over al zijn goederen zal stellen.

⁴⁸Maar zou die slechte knecht in zijn hart zeggen: Mijn heer vertoeft nog lang;

⁴⁹En zou aanvangen zijn medekechten te slaan, en zou eten en drinken met de dronkaards;

⁵⁰Zo zal de heer van dien knecht komen op een dag, daar hij niet naar uitkijkt, en in een uur, dat hij niet weet,

⁵¹En zal hem in stukken houwen, en hem zijn deel geven met de huichelaars; daar zal zijn het huilen en het tandenknarsen.