Matthew 25

¹Wtedy Królestwo Niebieskie będzie podobne dziesięciu pannom, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca.

²Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych.

³Te, które były głupie, gdy wzięły swoje lampy, nie wzięły ze sobą oleju,

⁴lecz mądre wzięły olej w naczyniach wraz ze swoimi lampami.

⁵Gdy oblubieniec zwlekał, wszystkie usnęły i zasnęły.

⁶Ale o północy rozległ się okrzyk: „Oto oblubieniec przychodzi! Wyjdźcie na jego spotkanie!"

⁷Wtedy wszystkie te panny wstały i przyozdobiły swoje lampy.

⁸Głupie rzekły do mądrych: „Dajcie nam trochu waszego oleju, bo nasze lampy gasną."

⁹Ale mądre odpowiedziały, mówiąc: „Coż, jeśli nie będzie go wystarczająco dla nas i dla was? Raczej idźcie do tych, którzy go sprzedają, i kupcie dla siebie."

¹⁰Gdy poszły kupować, przyszedł oblubieniec, i te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, a drzwi zostały zamknięte.

¹¹Posteriormente przyszły także pozostałe panny, mówiąc: „Panie, Panie, otwórz nam."

¹²Lecz on odpowiedział: „Zaprawdę mówię wam, nie znam was."

¹³Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w który dzień ani w której godzinie przyjdzie Syn Człowieka.

¹⁴„Podobnie bowiem będzie z człowiekiem, który wyruszył w daleką stronę, wezwał swoich sług i powierzył im swoje dobra.

¹⁵Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, a trzecemu jeden; każdemu według jego zdolności. Następnie wyruszył w podróż.

¹⁶Natychmiast ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł i handlował nimi, i zyskał jeszcze pięć talentów.

¹⁷W podobny sposób ten, który otrzymał dwa, zyskał jeszcze dwa.

¹⁸Lecz ten, który otrzymał jeden, poszedł, wykopał dziurę w ziemi i ukrył pieniądze swojego pana.

¹⁹„Po długim czasie przyszedł pan tych sług i rozliczył się z nimi.

²⁰Przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów, i przyniósł jeszcze pięć talentów, mówiąc: „Panie, powierzyłeś mi pięć talentów. Oto, zyskałem jeszcze pięć talentów poza nimi."

²¹„Jego pan rzekł do niego: „Dobrze, dobry i wierny sługo. Byłeś wierny w kilku rzeczach, postanowię cię nad wieloma. Wejdź do radości swojego pana."

²²„Przyszedł także ten, który otrzymał dwa talenty, i rzekł: „Panie, powierzyłeś mi dwa talenty. Oto, zyskałem jeszcze dwa talenty poza nimi."

²³„Jego pan rzekł do niego: „Dobrze, dobry i wierny sługo. Byłeś wierny w kilku rzeczach, postanowię cię nad wieloma. Wejdź do radości swojego pana."

²⁴„Przyszedł także ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: „Panie, wiedziałem, że jesteś człowiekiem twardym, żniwujący tam, gdzie nie siałeś, i zbierający tam, gdzie nie rozrzucałeś.

²⁵Bałem się i poszedłem, ukryłem twój talent w ziemi. Oto, masz, co należy do ciebie."

²⁶„Lecz jego pan odpowiedział mu: „Złośliwy i leniwieńki sługo. Wiedziałeś, że żniwuję tam, gdzie nie siałem, i zbierام tam, gdzie nie rozrzucałem.

²⁷Powinienieś był więc oddać moje pieniądze bankierom, a przy moim przyjściu otrzymałbym je z procentem.

²⁸Weźcie więc talent od niego i dajcie go temu, który ma dziesięć talentów.

²⁹Albowiem każdemu, kto ma, będzie dane i będzie miał w obfitości; lecz od tego, który nie ma, i to, co ma, będzie mu zabrane.

³⁰Wyrzućcie tego niepożytecznego sługę w zewnętrzną ciemność, gdzie będzie płacz i zgrzytanie zębów."

³¹„Lecz gdy Syn Człowieka przyjdzie w swojej chwale i wszyscy święci aniołowie z nim, wówczas zasiądzie na tronie swojej chwały.

³²Przed nim zgromadzą się wszystkie narody, a on oddzieli je jedne od drugich, tak jak pasterz oddziela owce od kóz.

³³Postawi owce po swojej prawicy, a kozy po lewicy.

³⁴Wtedy Król powie tym po swojej prawicy: „Pójdźcie, błogosławieni mojego Ojca, weźcie w posiadanie Królestwo przygotowane dla was od założenia świata;

³⁵albowiem byłem głodny, a daliście mi jeść; byłem spragniony, a daliście mi pić; byłem obcym, a przyjęliście mnie;

³⁶byłem nagi, a odzialiście mnie; byłem chory, a odwiedziliście mnie; byłem więźniem, a przyszliście do mnie."

³⁷„Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą mu, mówiąc: „Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym i nakarmiliśmy cię; albo spragnionego i daliśmy ci pić?

³⁸Kiedy widzieliśmy cię obcym i przyjęliśmy cię; albo nagiego i odzialiśmy cię?

³⁹Kiedy widzieliśmy cię chorym lub więźniem i przyszliśmy do ciebie?"

⁴⁰„Król im odpowie: „Zaprawdę mówię wam, iżeli uczyniliście to jednemu z najmniejszych tych moich braci, mnie uczyniliście."

⁴¹Wtedy powie także tym po lewicy: „Odejdźcie ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, który został przygotowany dla diabła i jego aniołów;

⁴²albowiem byłem głodny, a nie daliście mi jeść; byłem spragniony, a nie daliście mi pić;

⁴³byłem obcym, a nie przyjęliście mnie; byłem nagi, a nie odzialiście mnie; byłem chory i więźniem, a nie odwiedziliście mnie."

⁴⁴„Wtedy odpowiedzą oni także, mówiąc: „Panie, kiedy widzieliśmy cię głodnym, albo spragnionego, albo obcym, albo nagiego, albo chorego, albo więźniem, i nie posłużyliśmy ci?"

⁴⁵„Wtedy odpowie im, mówiąc: „Zaprawdę mówię wam, iżeli tego nie uczyniliście jednemu z najmniejszych, mnie tego nie uczyniliście."

⁴⁶I pójdą ci w karę wieczną, ale sprawiedliwi w życie wieczne."