Matthew 8

¹Kiedy zaś zszedł z góry, następowało za nim wiele tłumów.

²I oto podszedł do niego trędowaty, oddając mu pokłon i mówiąc: "Panie, jeśli chcesz, możesz mnie oczyścić."

³Jezus wyciągnął rękę, dotknął go i powiedział: "Chcę, bądź oczyzczony." I natychmiast jego trąd został oczyzczony.

⁴Jezus powiedział do niego: "Patrz, nikomu się o tym nie mów, ale idź, pokażż się kapłanowi i złóż ofiarę, którą rozkazał Mojżesz, na świadectwo dla nich."

⁵Gdy wszedł do Kafarnaum, przystąpił do niego setnik i błagał go.

⁶Mówiąc: "Panie, mój sługa leży w domu sparaliżowany i okropnie się męczy."

⁷Jezus powiedział do niego: "Pójdę i uzdrowiję go."

⁸Setnik odpowiedział: "Panie, nie jestem godny, abyś wszedł pod mój dach. Tylko powiedz słowo, a mój sługa będzie uzdrowiony.

⁹Bo i ja jestem człowiekiem poddanym zwierzchności, mam pod sobą żołnierzy. Powiadam temu: Idź, a idzie; i drugiemu: Przyjdź, a przychodzi; i mojemu słudze: Zrób to, a robi."

¹⁰Gdy Jezus to usłyszał, zdumiewał się i powiedział do tych, którzy szli za nim: "Zaprawdę, powiadam wam, takiej wiary nie znalazłem nawet w Izraelu.

¹¹Powiadam wam zaś, że wielu przyjdzie ze wschodu i z zachodu, i zasiądą z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w Królestwie Niebieskim.

¹²Synowie zaś Królestwa będą wyrzuceni w ciemność zewnętrzną. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów."

¹³Jezus powiedział do setnika: "Idź, a niech się stanie ci według twojej wiary." I jego sługa uzdrowił się w tejże godzinie.

¹⁴Gdy Jezus wszedł do domu Piotra, ujrzał jego teściową leżącą w gorączce.

¹⁵Dotknął jej ręki, i gorączka ją opuściła. Wstała i służyła mu.

¹⁶Gdy zaś wiechor nastał, przynieśli do niego wielu opanowanych przez demony. I wyrzucił duchy słowem i uzdrowił wszystkich, którzy byli chorzy.

¹⁷Aby się wypełniło, co było powiedziane przez proroka Izajasza, mówiące: "On przyjął nasze niemoc i nosił nasze choroby."

¹⁸Gdy zaś Jezus widział wiele tłumów wokół siebie, rozkazał przejść na drugi brzeg.

¹⁹Uczony w Piśmie przystąpił i powiedział do niego: "Nauczycielu, pójdę za tobą, gdziekolwiek pójdziesz."

²⁰Jezus powiedział do niego: "Lisy mają nory i ptaki powietrzne gniazda, ale Syn Człowieka nie ma gdzie głowy położyć."

²¹Inny zaś z uczniów jego powiedział do niego: "Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać ojca mego."

²²Jezus zaś powiedział do niego: "Pójdź za mną, a pozwól umarłym grzebać swoich umarłych."

²³I wszedłszy do łodzi, podążali za nim uczniowie jego.

²⁴I oto na morzu powstała burza tak wielka, że łódź była zalewana falami, on zaś spał.

²⁵I przystąpili do niego uczniowie jego i obudzili go, mówiąc: "Panie, spasaj nas, ginemy!"

²⁶Powiedział do nich: "Dlaczego jesteście bojaźliwi, mało wiary?" Wtedy wstał, zgromił wiatr i morze, i nastała wielka cisza.

²⁷Ludzie zaś dziwowali się, mówiąc: "Jaki to jest, że wiatr i morze go słuchają?"

²⁸Gdy wszedł na drugi brzeg, do krainy Gergezeńczyków, spotkali go dwaj opanowani przez demony, wychodząc z grobów, bardzo dzicy, tak że nikt nie mógł przejść tamtędy.

²⁹I oto wołali, mówiąc: "Co mamy wspólnego z tobą, Jezu, Synu Boga? Czy przyszedłeś tu, aby nas mękować przed czasem?"

³⁰Daleko od nich paśło się stado wielu świń.

³¹Demony błagały go, mówiąc: "Jeśli nas wyrzucasz, pozwól nam pójść do stada świń."

³²Powiedział do nich: "Idźcie!" Wyszły i poszły do stada świń, i oto całe stado świń popędziło w dół ze skarpy do morza i zatonęło w wodach.

³³Ci zaś, którzy je paśli, uciekli i poszli do miasta, i opowiedzieli wszystko, także o tym, co się stało opanowanym przez demony.

³⁴I oto całe miasto wyszło naprzeciw Jezusowi. Gdy go ujrzeli, błagali, aby odszedł z ich granic.