Micah 6

¹Słuchajcie, błagam was, tego, co mówi Pan: Powstań, spieraj się z górami, i niech wzgórza słyszą twój głos.

²Słuchajcie, góry, sporu Pana, wy mocni - fundamenty ziemi! Albowiem spór Pan ma ze swoim ludem, i z Izraelem On się rozprawa.

³Ludu mój, co uczyniłem tobie? I czym cię nużyłem? Świadcz przeciwko Mnie.

⁴Bowiem wyprowadziłem cię z ziemi Egiptu, i z domu niewolnictwa cię wykupiłem, i wysłałem przed tobą Mojżesza, Aarona i Miriam.

⁵Ludu mój, pamiętaj, błagam cię, jaką radę dał Balak, król Moabu, i jaką odpowiedź mu dał Bileam, syn Beora, od Szittim do Gilgalu, aby poznać sprawiedliwe czyny Pana.

⁶Czym mam stanąć przed Panem? Czy mam się kłaniać Bogu Najwyższemu? Czy mam stanąć przed Nim z ofiarami całopalenia? Ze cielcami - synami roku?

⁷Czy radość Panu sprawiają tysiące baranów? Czy niezliczone strumienie oliwy? Czy mam oddać moje pierworodne za moje przestępstwo? Owoc mojego ciała za grzech mojej duszy?

⁸Oznajmił ci, człowieku, co jest dobre; a co wymaga od ciebie Pan, jeśli nie: czynić sprawiedliwość, miłować miłosierdzie, i pokornie chodzić z twoim Bogiem?

⁹Głos Pana do miasta woła, a mądrość lęka się Twojego imienia; słuchajcie berła i Tego, który je postanowił.

¹⁰Czy jeszcze w domu niegodziwego są skarby niegodziwości i omersza obmierzła?

¹¹Czy mogę uznać za czystą wagę niegodziwości i torbę kamieni oszukańczych?

¹²Których bogaci są pełni gwałtu, a jego mieszkańcy mówili kłamstwo, i ich język jest zwodniczy w ich ustach.

¹³I Ja również zacząłem cię uderzać, opustoszać z powodu twoich grzechów.

¹⁴Ty - ty jesz, a się nie nasycasz, i twoje wnętrze jest w twojej piersi, i ty unikasz, a nie wybawisz, a to, co wybawisz, mieczy oddaję.

¹⁵Ty - ty siejesz, a nie żniesz, ty - ty drieszesz masliny, a nie wylewasz oliwy, i wino młode - a nie pijesz wina.

¹⁶I strzeżone są ustawicznie prawa Omriego, i wszystkie dzieła domu Achaba, i wy chodzicie w ich radach, aby dać cię na pustoszenie, a jego mieszkańców na szyderstwo, i pohańbienie ludu mojego nosicie!