Nahum 3

¹Biada miastu krwi! Ono wszystko pełne jest kłamstwa i grabieży. Łup nie odchodzi.

²Głos bicza, głos grzechotu kół, konie się wspinające, rydwany się toczące,

³jeźdźcy wskakujący, i miecz błyskający, i włócznia błyszcząca, i mnóstwo zabitych, i wielki stos trupów, i nie ma końca ciałom. Potkykają się na ciałach,

⁴z powodu mnóstwa rozpusty nęcącej rozpustnika, pani czarów, która sprzedaje narody poprzez swoją rozpustę i rodziny poprzez swoje czary.

⁵Oto jestem przeciwko tobie, mówi Pan Zastępów, i podniosę twoje spódnice nad twoje oblicze. Pokażę narodom twoją nagość i królestwom twoją hańbę.

⁶Rzucę na ciebie obrzydliwe brud i cię znieważę, i uczynię cię widowiskiem.

⁷I stanie się, że wszyscy, którzy patrzą na ciebie, uciekną od ciebie i powiedzą: Niniwa jest zniszczona! Kto będzie opłakiwać ją? Gdzie szukać ci pocieszycieli?

⁸Czy jesteś lepszy od No-Amona, które siedziało wśród rzek i miało wody wokół siebie; której murem było morze i ścianą jej było morze?

⁹Kusz i Egipt były jej bezgraniczną siłą. Put i Libya były jej pomocnikami.

¹⁰Jednak została wyprowadzona do niewoli. Jej małe dzieci zostały roztrzaskane na czele wszystkich ulic, a o jej ludzi szanowanych losowano, a wszyscy jej wielcy mężowie byli związani łańcuchami.

¹¹Ty również będziesz pijany. Będziesz ukryty. Ty również będziesz szukać twierdzy z powodu nieprzyjaciela.

¹²Wszystkie twoje forty będą jak figi pierwsze dojrzałe: jeśli je potrząśnie się, wpadają do ust jedącego.

¹³Oto twoje wojska pośród ciebie są kobietami. Bramy twojej ziemi są szeroko otwarte dla twoich wrogów. Ogień strawił twoje zawory.

¹⁴Czerpnij wodę na oblężenie. Wzmocnij swoje forty. Wejdź w glinie i deptaj zaprawa. Wzmocnij piec cegielniczy.

¹⁵Tam ogień cię strawić. Miecz cię zedrze. Żre cię jak szarańczę. Rozmnażaj się jak szarańcza. Rozmnażaj się jakLocust.

¹⁶Rozmnożyłeś kupców swoich więcej niż gwiazdy niebios. Szarańcza obdziera i ucieka.

¹⁷Twoi strażnicy są jak szarańcza, a twoi książęta jak roje szarańczy, które osiadają na murach w chłodny dzień, ale gdy pojawia się słońce, uciekają i ich miejsce nie jest znane gdzie są.

¹⁸Twoi pasterze drzemią, królu Asyryjski. Twoi magnaci leżą. Twój lud rozprzestrzenia się na górach, a nikt ich nie zbiera.

¹⁹Nie ma uzdrowienia twojej rany, twoja rana jest śmiertelna. Wszyscy, którzy słyszą wiadomość o tobie, klaszczą do ciebie; bo kto nie doznał twojej bezmiernej okrucieństwa?