Numbers 12

¹Nu spraken Mirjam en Aäron kwaad over Mozes, vanwege de Kusitische vrouw die hij had genomen, want hij had een Kusitische vrouw tot vrouw genomen.

²En zij zeiden: Heeft de HERE slechts tot Mozes gesproken? Heeft Hij niet ook tot ons gesproken? En de HERE hoorde het.

³Mozes nu was een zeer zachtmoedig man, meer dan enig ander mens op aarde.

⁴En plotseling sprak de HERE tot Mozes en Aäron en Mirjam: Gaat naar buiten, gij drie, naar de tent der samenkomst. En de drie gingen naar buiten.

⁵En de HERE daalde neer in een wolkkolom, en stond in de deuropening der tent; en Hij riep Aäron en Mirjam naar zich toe.

⁶En Hij zeide: Hoort nu mijn woorden: Wanneer een profeet onder u is, Ik, de HERE, zal mij aan hem openenbaren in een gezicht, en tot hem zal Ik spreken in een droom.

⁷Maar niet alzo mijn knecht Mozes; hij is getrouw in al mijn huis.

⁸Met hem spreek Ik van mond tot mond, in klaarheid en niet in raadselspreking; en hij aanschouwt de gedaante des HEREN: waarom dan hebt gij niet gevreesd te spreken tegen mijn knecht Mozes?

⁹En de toorn des HEREN werd aangestoken tegen hen, en Hij ging heen.

¹⁰En de wolk week van boven de tent, en zie, Mirjam was melaats, wit als sneeuw; en Aäron zag naar Mirjam, en zie, zij was melaats.

¹¹Toen zeide Aäron tot Mozes: Ach, mijn heer, reken ons de zonde niet aan, die wij dwaas hebben gedaan en waarin wij gezondigd hebben.

¹²Laat haar toch niet zijn als een dode, wiens vlees half vergaan is, als hij uit de moederschoot komt.

¹³En Mozes riep tot de HERE en zeide: O God, genees haar toch.

¹⁴Toen zeide de HERE tot Mozes: Zo haar vader haar in het aangezicht zou hebben uitgespuwd, zou zij zich niet zeven dagen schamen? Laat haar zeven dagen buiten het leger opgesloten worden, en daarna zal zij weer opgenomen worden.

¹⁵Zo werd Mirjam zeven dagen buiten het leger opgesloten; en het volk trok niet verder, totdat Mirjam weer opgenomen was.

¹⁶Daarna trokken de kinderen Israëls van Chazerot en lageren zich in de woestijn van Paran.