Numbers 12

¹Mirjam en Aäron begonnen tegen Mozes te spreken vanwege zijn Kusjitiese vrouw, want hij had een Kusjitiete getrouwd.

²"Heeft de Here alleen door Mozes gesproken?" vroegen zij. "Heeft Hij niet ook door ons gesproken?" En de Here hoorde dit.

³(Nu was Mozes een zeer bescheiden man, bescheidener dan wie ook op de aarde.)

⁴Onmiddellijk sprak de Here tot Mozes, Aäron en Mirjam: "Ga naar buiten naar de tent der samenkomst, u drie allen." Dus gingen de drie naar buiten.

⁵Toen daalde de Here neer in een wolkkolom; Hij stond in de ingang van de tent en riep Aäron en Mirjam. Toen de twee naar voren stapten,

⁶zei Hij: "Luistert naar mijn woorden: Wanneer er een profeet onder u is, openbaar Ik Mij aan hem in visioenen, Ik spreek tot hem in dromen.

⁷Maar dit geldt niet voor mijn knecht Mozes; hij is getrouw in mijn ganse huis.

⁸Met hem spreek Ik van aangezicht tot aangezicht, duidelijk en niet in raadselen; hij aanschouwt de gestalte des Heren. Waarom hebben gij dan niet gevreesd tegen mijn knecht Mozes te spreken?"

⁹De toorn des Heren ontvlamde tegen hen, en Hij verliet hen.

¹⁰Toen de wolk zich van boven de tent verhief, was Mirjams huid melaats—zij werd wit als sneeuw. Aäron wendde zich naar haar om en zag dat zij een beesmettelijke huidziekte had,

¹¹en hij zeide tot Mozes: "Ik bid u, mijn heer, reken ons niet de zonde aan die wij zo dwaas hebben begaan.

¹²Laat haar niet zijn als een doodgeboren kind dat uit de schoot zijner moeder komt met zijn vlees halfverteerd."

¹³Zo riep Mozes tot de Here: "Ik bid U, God, genees haar!"

¹⁴De Here antwoordde Mozes: "Indien haar vader in haar aangezicht had gespuwd, zou zij niet zeven dagen schande hebben gehad? Sluit haar zeven dagen buiten het leger op; daarna mag zij terugkeren."

¹⁵Zo werd Mirjam zeven dagen buiten het leger opgesloten, en het volk trok niet verder totdat zij was teruggebracht.

¹⁶Daarna braken het volk op uit Hazerot en sloegen hun tenten op in de woestijn Paran.