Numbers 12

¹I Miriam, i Aaron mówili przeciwko Mojżeszowi z powodu kobiety z Kuszy, którą wziął za żonę; albowiem wziął za żonę kobietę z Kuszy.

²I powiedzieli: Czyż Pan mówił tylko z Mojżeszem? Czyż nie mówił też z nami? I Pan to usłyszał.

³A Mojżesz był człowiekiem niezwykle pokornym, bardziej niż wszyscy ludzie na ziemi.

⁴I Pan mówił nagle do Mojżesza i do Aarona, i do Miriam: Wyjdźcie wy trzej do namiotu zgromadzenia. I wyszli wy trzej.

⁵I Pan zstąpił w słupie chmury, i stanął w drzwiach namiotu, i wezwał Aarona i Miriam; i wyszli obaj.

⁶I powiedział: Słuchajcie moich słów: jeśli będzie wśród was prorok, to się Ja, Pan, objawię mu w widzeniu, mówić będę do niego we śnie.

⁷Mój sługa Mojżesz nie jest taki; wierny jest w całym moim domu.

⁸Mówię z nim twarzą w twarz, jawnie, a nie w zagadkach; i postać Pana widzi. Dlaczego więc nie baliście się mówić przeciwko mojemu słudze, przeciwko Mojżeszowi?

⁹I rozpalił się gniew Pana na nich, i odszedł.

¹⁰I chmura odsunęła się od namiotu; a oto Miriam była trędowata, biała jak śnieg. I Aaron spojrzał na Miriam, i oto była trędowata.

¹¹I Aaron powiedział do Mojżesza: O, panie mój, nie przypisuj nam grzechu za to, że uczyniliśmy głupio i za to, że zgrzeszyliśmy.

¹²Nie daj, proszę, aby została jak osób umarła, której ciało już połowicznie rozpada się, gdy wychodzi z łona matki.

¹³I Mojżesz wołał do Pana, mówiąc: Boże, uzdraw ją, błagam Cię.

¹⁴I Pan powiedział do Mojżesza: Gdyby jej ojciec splunął jej w twarz, czyż nie miałaby się wstydzić siedem dni? Niech będzie zamknięta poza obozem siedem dni, a potem niech będzie wprowadzona do niego znowu.

¹⁵I Miriam była zamknięta poza obozem siedem dni; a naród nie wyruszał, aż Miriam została wprowadzona do niego znowu.

¹⁶I potem naród wyruszył z Hazerot i obozował na pustyni Paran.