Numbers 12

¹I Miriam, i Aaron mówili przeciwko Mojżeszowi ze względu na kobietę etiopską, którą poślubił, gdyż pojął sobie kobietę etiopską.

²I powiedzieli: Tylko przez Mojżesza mówił PAN? Czyż nie mówił też przez nas? I PAN to usłyszał.

³(A Mojżesz, człowiek ten, był bardzo pokorny, bardziej niż wszyscy ludzie, którzy mieszkali na ziemi.)

⁴I PAN powiedział nagle do Mojżesza i do Aarona i do Miriam: Wyjdźcie wy trzej do Namiotu Zgromadzenia. I wyszli trzej.

⁵I PAN zstąpił w słupie chmury i stanął u drzwi Namiotu Zgromadzenia i powołał Aarona i Miriam; obaj wyszli.

⁶I powiedział: Słuchajcie moich słów: Jeśli byłby wśród was prorok, w widzeniu dałbym się mu poznać, PAN, i przez sen mówić do niego.

⁷Nie tak sługa mój Mojżesz, który jest wierny we całym domu moim.

⁸Usta do ust mówię z nim jawnie, a nie w przypowieściach; i postać PAN-a widzi on; przeto czemuż się nie baliście mówić przeciwko słudze memu Mojżeszowi?

⁹I zapłonął gniew PAN-a na nich; i odszedł.

¹⁰A chmura odeszła z Namiotu; i oto Miriam stała się trędowata, biała jak śnieg; i Aaron spojrzał na Miriam, i oto była trędowata.

¹¹I powiedział Aaron do Mojżesza: Ach, panie mój, błagam cię, nie nakładaj na nas grzechu, którym szaleli śmy i którym zgrzeszyliśmy.

¹²Niech nie będzie jak umarła, gdy z łona matki wychodzi, z połową ciała spróchniałą.

¹³I wołał Mojżesz do PAN-a, mówiąc: Boże, błagam cię, uzdrów ją teraz.

¹⁴I powiedział PAN do Mojżesza: Gdybyśmy tylko jej ojciec splunął jej w twarz, czyż nie powinna być pokorzona siedem dni? Niech będzie wygnana z obozu siedem dni, a potem niech będzie przyjęta z powrotem.

¹⁵I Miriam była wygnana z obozu siedem dni; a lud nie ruszał się z miejsca, aż Miriam została przyjęta z powrotem.

¹⁶A potem lud wyruszył z Hacerotu i rozbił obóz na pustyni Paran.