Numbers 15

¹En de HERE sprak tot Mozes, zeggende:

²Spreek tot de kinderen van Israël, en zeg tot hen: Wanneer gij in het land uwer woonplaatsen komt, dat Ik u geve,

³En gij een vuuroffer tot de HERE brengt, een brandoffer of een offerande ter vervulling van een gelofte, of een vrijwillig offer, of in uw feestdagen, om een liefelijke reuk voor de HERE, uit het rund of uit de schapen:

⁴Dan zal degene, die zijn offerande tot de HERE brengt, een spijsoffer van een tiende deel bloem, gemengd met het vierde deel van een hin olie, brengen.

⁵En het vierde deel van een hin wijn tot drankoffer zult gij tot het brandoffer of tot het offer bereiden, voor een lam.

⁶Of voor een ram, zult gij tot spijsoffer twee tiende delen bloem, gemengd met het derde deel van een hin olie, bereiden.

⁷En tot drankoffer zult gij het derde deel van een hin wijn offeren, tot een liefelijke reuk voor de HERE.

⁸En wanneer gij een rund tot brandoffer bereidt, of tot een offerande ter vervulling van een gelofte, of tot vredeoffers voor de HERE:

⁹Dan zal hij bij het rund een spijsoffer van drie tiende delen bloem, gemengd met half hin olie, brengen.

¹⁰En gij zult tot drankoffer half hin wijn brengen, een offer, door het vuur gemaakt, tot een liefelijke reuk voor de HERE.

¹¹Alzo zal het geschieden voor één rund, of voor één ram, of voor een lam, of voor een jong geitenbok.

¹²Naar het getal, dat gij bereidt, alzo zult gij met elk naar zijn getal doen.

¹³Al wie inheems geboren is, zal deze dingen alzo doen, door een vuuroffer, tot een liefelijke reuk voor de HERE.

¹⁴En wanneer een vreemdeling bij u inwone, of wie verder onder u in uw geslachten zij, en hij een vuuroffer, tot een liefelijke reuk voor de HERE, offere; gelijk gij doet, alzo zal hij doen.

¹⁵Één inzetting zal zijn voor de gemeente en voor de vreemdeling, die bij u inwone, een eeuwige inzetting in uw geslachten: gelijk gij, alzo zal de vreemdeling voor de HERE zijn.

¹⁶Één wet en één wijze zal voor u en voor de vreemdeling, die bij u inwone, zijn.

¹⁷En de HERE sprak tot Mozes, zeggende:

¹⁸Spreek tot de kinderen van Israël, en zeg tot hen: Wanneer gij in het land komt, waar Ik u breng,

¹⁹Dan zal het geschieden, dat gij van het brood des lands eet, zult gij een hefoffer voor de HERE opheffen.

²⁰Van het eerste van uw deeg zult gij een koekje ter hefoffer opheffen: gelijk gij de hefoffer van de dorsvloer opheffen, alzo zult gij het opheffen.

²¹Van het eerste van uw deeg zult gij de HERE een hefoffer geven in uw geslachten.

²²En wanneer gij zondigt, en niet al deze geboden, welke de HERE tot Mozes gesproken heeft, waarneemt,

²³Al wat de HERE u door de hand van Mozes geboden heeft, van de dag af, dat de HERE het Mozes geboden heeft, en voortaan in uw geslachten;

²⁴Dan zal het geschieden, zo iets uit het gezicht van de gemeente door dwaalsing begaan is, dat de ganse gemeente een jong rund tot brandoffer offere, tot een liefelijke reuk voor de HERE, met zijn spijsoffer en zijn drankoffer, naar de wijze, en één bokje der geiten tot zondeoffer.

²⁵En de priester zal verzoening doen voor de ganse gemeente der kinderen van Israël, en het zal hun vergeven worden; want het is dwaalsing, en zij zullen hun offer, een vuuroffer voor de HERE, en hun zondeoffer voor de HERE, voor hun dwaalsing, brengen:

²⁶En het zal vergeven worden de ganse gemeente der kinderen van Israël, en de vreemdeling, die onder hen inwone; want het ganse volk was in dwaalsing.

²⁷En wanneer een enkele ziel door dwaalsing zondigt, dan zal zij een geit, van het eerste jaar, ter zondeoffer brengen.

²⁸En de priester zal verzoening doen voor de ziel, die door dwaalsing zondigt, wanneer zij door dwaalsing voor de HERE zondigt, om voor hem verzoening te doen; en het zal hem vergeven worden.

²⁹Voor hem, die door dwaalsing zondigt, zult gij één wet hebben, beide voor hem, die uit de kinderen van Israël geboren is, en voor de vreemdeling, die onder hen inwone.

³⁰Maar de ziel, die iets met opzet doet, zij deze inheems geboren of een vreemdeling, die lastert de HERE; en die ziel zal uit het midden van haar volk uitgeroeid worden.

³¹Omdat hij het woord des HEREN veracht, en zijn gebod overtreden heeft, die ziel zal zonder uitzondering uitgeroeid worden; zijn schuld zal op hem zijn.

³²En terwijl de kinderen van Israël in de woestijn waren, vonden zij een man, die hout verzamelde op de sabbatdag.

³³En zij, die hem hout verzamelen vonden, brachten hem tot Mozes en tot Aaron, en tot de ganse gemeente.

³⁴En zij zetten hem in de gevangenis, omdat niet duidelijk was bepaald, wat men hem doen zou.

³⁵En de HERE zeide tot Mozes: Die man zal zekerlijk ter dood gebracht worden; gij zult hem buiten de leger met stenen stenigen.

³⁶En de ganse gemeente bracht hem buiten de leger, en steenigde hem met stenen, en hij stierf; gelijk de HERE Mozes geboden had.

³⁷En de HERE sprak tot Mozes, zeggende:

³⁸Spreek tot de kinderen van Israël, en zeg tot hen, dat zij zich quasten maken aan de hoeken hunner klederen, in hunne geslachten, en dat zij aan de quaste der hoeken een snaar van blauwe kleur leggen:

³⁹En het zal u tot een quaste zijn, opdat gij ernaar ziet, en al de geboden des HEREN gedenkt, en die doet; en dat gij niet nagaat uw hart en uw ogen, naar welke gij gebruikt u af te keren:

⁴⁰Opdat gij al mijn geboden gedenkt, en die doet, en heilig zijt voor uw God.

⁴¹Ik ben de HERE, uw God, Die u uit Egypte uitgevoerd heb, opdat Ik uw God ben; Ik ben de HERE, uw God.