Numbers 15

¹Pan powiedział do Mojżesza:

²„Mów do Izraelitów i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, którą wam daję za mieszkanie,

³i złożycie Panu ofiarę spożywczą ze stada lub z trzody, ofiarę spalną lub zwyczajną ofiarę, ofiarę za ślub lub ofiarę dobrowolną, albo ofiarę z poutych świąt, jako wonność miłą dla Pana,

⁴wówczas ten, kto składa ofiarę, ma przynieść Panu ofiarę mąki, dziesięcinę efy z najczystszej mąki wymieszanej z ćwiercią hina oleju oliwnego.

⁵Do każdego baranka ofiarowanego na ofiarę spalną lub zwyczajną przygotuj ćwierć hina wina jako ofiarę z napoju.

⁶Do barana przygotuj ofiarę mąki, dwie dziesiąte efy najczystszej mąki wymieszanej z trzecią częścią hina oleju oliwnego,

⁷i trzecią część hina wina jako ofiarę z napoju. Złóż ją jako wonność miłą dla Pana.

⁸Gdy przygotowujesz młodego byka na ofiarę spalną lub zwyczajną, na spełnienie ślubowania lub na ofiarę pojednania dla Pana,

⁹przynieś do byka ofiarę mąki, trzy dziesiąte efy najczystszej mąki wymieszanej z połową hina oleju oliwnego,

¹⁰i przynieś też połowę hina wina jako ofiarę z napoju. Będzie to ofiara spożywcza, wonność miła dla Pana.

¹¹Każdy byk, każdy baran, każdy baranek i każdy kozioł ma być przygotowany w ten sposób.

¹²Czynić tak masz dla każdej ofiary, które przygotowujesz.

¹³Każdy urodzony w ziemi musi czynić tak, gdy składa ofiarę spożywczą jako wonność miłą dla Pana.

¹⁴Na wszystkie czasy przyszłe, gdy obcy lub każdy, kto przebywa wśród was, składa ofiarę spożywczą jako wonność miłą dla Pana, ma czynić zupełnie tak, jak wy.

¹⁵Wspólnota ma mieć jednakie prawo zarówno dla was, jak i dla obcego przebywającego wśród was. To prawo wieczne dla waszych pokoleń. Przed Panem jesteście równi z obcym:

¹⁶Jednakie będą dla was wszystkie przepisy i wszystkie postanowienia dla obcego przebywającego wśród was."

¹⁷Pan powiedział do Mojżesza:

¹⁸„Mów do Izraelitów i powiedz im: Gdy wejdziecie do ziemi, do której was prowadzę,

¹⁹i będziecie spożywali chleb tej ziemi, wydzielcie dla Pana część jako ofiarę.

²⁰Wydzielcie bochenek z pierwszej części waszej mąki i złóżcie ją jako ofiarę z gumna.

²¹Na wszystkie czasy przyszłe macie dawać Panu ofiarę z pierwszej części waszej mąki.

²²Jeśli zaś wspólnota nieumyślnie zaniedbałaby którąkolwiek z przykazań, które Pan wydał Mojżeszowi,

²³ze wszystkich przykazań, które Pan wam wydał przez niego, od dnia, w którym Pan je wydał, aż na wszystkie czasy przyszłe,

²⁴to jeśli to stało się nieumyślnie, bez wiedzy wspólnoty, ma cała wspólnota przynieść jednego młodego byka jako ofiarę spalną na wonność miłą dla Pana, wraz z ofiarą mąki i ofiarą z napoju, zgodnie z przepisem, oraz jednego kozła jako ofiarę za grzech.

²⁵Kapłan ma dokonać przebłagania za całą wspólnotę Izraelitów, a będą im odpuszczone, bowiem to było nieumyślne, a oni przynieśli Panu swoją ofiarę spożywczą i ofiarę za grzech za swoją winę.

²⁶Będzie przebłagana cała wspólnota Izraelitów i obcy przebywający wśród nich, bo całemu ludowi przydarzyła się nieumyślna wina.

²⁷Jeśli zaś jedna osoba zgrzeszy nieumyślnie, ma przynieść kozę roczną jako ofiarę za grzech.

²⁸Kapłan ma dokonać przebłagania przed Panem za tego, który zgrzeszył nieumyślnie, gdy dokona przebłagania za niego, będzie mu odpuszczone.

²⁹Jednakie prawo macie dla każdego, kto popełni grzech nieumyślnie, czy to urodzony w Izraelu, czy obcy przebywający wśród was.

³⁰Lecz ktokolwiek działa zuchwale, czy to urodzony w ziemi, czy obcy, bluźni Panu i ten człowiek ma być wyłączony z pośród ludu Izraela.

³¹Ponieważ lekceważył słowo Pana i złamał jego przykazania, musi być wyłączony; jego wina pozostanie na nim."

³²Gdy Izraelici przebywali na pustyni, znaleziono człowieka zbierającego drewno w dniu sabatu.

³³Ci, którzy go znaleźli zbierającego drewno, przyprowadzili go do Mojżesza i Aarona oraz do całego zgromadzenia,

³⁴i trzymali go w opiece, ponieważ nie była jasna jego sprawa, co ma być uczynione.

³⁵Wtedy Pan powiedział do Mojżesza: „Człowiek musi umrzeć. Całe zgromadzenie ma go ukamienować poza obozem."

³⁶Wtedy całe zgromadzenie zaprowadziło go poza obóz i ukamienowało go na śmierć, jak Pan przykazał Mojżeszowi.

³⁷Pan powiedział do Mojżesza:

³⁸„Mów do Izraelitów i powiedz im: Na wszystkie czasy przyszłe macie robić sobie frędzle na krawędziach waszych szat, umieszczając na każdej frędzli sznurek błękitny.

³⁹Będziecie mieć te frędzle, aby na nie patrzyli i wspominali sobie wszystkie przykazania Pana, aby je wypełniać i nie szukać za ludzimi innych bóg ani nie podążać za żądzami swojego serca i oczu.

⁴⁰Wówczas będziecie pamiętać o wypełnianiu wszystkich moich przykazań i będziecie poświęceni dla waszego Boga.

⁴¹Jestem Pan, wasz Bóg, który wyprowadziłem was z Egiptu, abyście byli moim ludem. Jestem Pan, wasz Bóg."