Numbers 20

¹In de eerste maand kwam de hele Israelitische gemeenschap aan in de woestijn Zin, en zij bleven in Kades. Daar stierf Mirjam en werd zij begraven.

²Nu was er geen water voor de gemeenschap, en het volk verzamelde zich tegen Mozes en Aäron.

³Zij twistten met Mozes en zeiden: "Hadden wij toch kunnen sterven toen onze broeders voor het aangezicht des HEREN waren gestorven!

⁴Waarom hebt gij de gemeenschap des HEREN in deze woestijn gebracht, opdat wij en ons vee hier zouden sterven?

⁵Waarom hebt gij ons uit Egypte doen opmerkingen naar deze ellendige plaats? Zij heeft geen graan of vijgen, wijngaarden of granaatappels. En er is geen water om te drinken!"

⁶Mozes en Aäron gingen van de vergadering naar de ingang van de tent der samenkomst en vielen op hun aangezicht neer, en de heerlijkheid des HEREN verscheen hun.

⁷De HERE sprak tot Mozes:

⁸"Neem de staf, en gij en uw broeder Aäron, verzamelt de gemeenschap bijeen. Spreek tot die rots voor hun ogen, en zij zal haar water uitgeven. Gij zult water uit de rots voor de gemeenschap doen voortkomen, opdat zij en hun vee drinken."

⁹Mozes nam de staf van voor het aangezicht des HEREN, gelijk als Hij hem geboden had.

¹⁰Hij en Aäron verzamelden de gemeenschap voor de rots bijeen, en Mozes zei tot hen: "Hoort nu, gij weerspannigen, zullen wij u water uit deze rots doen voortkomen?"

¹¹Toen hief Mozes zijn arm op en sloeg de rots tweemaal met zijn staf. Water stroomde uit, en de gemeenschap en hun vee dronken.

¹²Maar de HERE sprak tot Mozes en Aäron: "Omdat gij niet in Mij hebt vertrouwd, opdat gij Mij heilig gemaakt zoudt hebben voor de ogen der Israelieten, daarom zult gij deze gemeenschap niet in het land brengen, dat Ik hun gegeven heb."

¹³Dit waren de wateren van Meriba, waar de Israelieten tegen de HERE twistten, en waar Hij zich heilig onder hen betooond heeft.

¹⁴Mozes zond boden van Kades naar de koning van Edom, zeggende: "Dit zegt uw broeder Israel: Gij weet al de moeite, die ons overkomen is.

¹⁵Onze vaderen zijn naar Egypte afgegaan, en wij hebben daar vele jaren gewoond. De Egyptenaren hebben ons en onze vaderen kwaad gedaan,

¹⁶maar toen wij tot de HERE riepen, hoorde Hij onze roepstem en zond een engel en voerde ons uit Egypte. Nu zijn wij hier te Kades, een stad aan de grens van uw gebied.

¹⁷Laat ons toch door uw land trekken. Wij zullen niet door enig veld of wijngaard gaan, en geen water uit enige put drinken. Wij zullen langs de Koninklijke weg trekken en niet ter rechter- noch ter linkerzijde afwijken, totdat wij door uw gebied zijn getrokken."

¹⁸Maar Edom antwoordde: "Gij zult hier niet doorgaan; en zo gij het doet, zal ik u met het zwaard tegemoet treden."

¹⁹De Israelieten antwoordden hem: "Wij zullen langs de hoofdweg gaan, en zo wij of ons vee van uw water drinken, zullen wij daarvoor betalen. Wij willen slechts voetgangers zijn; niets anders."

²⁰Maar hij antwoordde: "Gij zult hier niet doorgaan." Toen trok Edom tegen hen uit met veel volks en met sterke hand.

²¹Alzo weigerde Edom Israel door zijn grondgebied te laten trekken, en Israel week van hem af.

²²De hele Israelitische gemeenschap brak op van Kades en kwam aan de Berg Hor.

²³Aan de Berg Hor, aan de grens van Edom, sprak de HERE tot Mozes en Aäron:

²⁴"Aäron zal tot zijn volk verzameld worden. Hij zal niet in het land komen, dat Ik de Israelieten gegeven heb, omdat gij beiden tegen Mijn gebod hebben opgebeurd aan de wateren van Meriba.

²⁵Neemt Aäron en zijn zoon Eleazar en brengt hen op de Berg Hor.

²⁶Trekt Aäron zijn klederen uit en doet die aan zijn zoon Eleazar; want Aäron zal tot zijn volk verzameld worden; hij zal daar sterven."

²⁷Mozes deed, gelijk als de HERE geboden had. Zij gingen op de Berg Hor voor de ogen van de hele gemeenschap.

²⁸Mozes trok Aäron zijn klederen uit en deed die aan zijn zoon Eleazar. En Aäron stierf daar op de top van de berg. Toen daalden Mozes en Eleazar van de berg af,

²⁹en toen de hele gemeenschap vernam, dat Aäron gestorven was, bewenen al de Israelieten Aäron dertig dagen.