Numbers 20

¹W pierwszym miesiącu całej społeczności Izraelitów przybyła na Pustynię Cin i rozbili obóz w Kadesz. Tam umarła Miriam i została pochowana.

²Społeczności brakowało wody, dlatego zgromadzili się przeciwko Mojżeszowi i Aaronowi.

³Sprzeczali się z Mojżeszem i mówili: Och, gdybyśmy tylko umarli, gdy nasi bracia padli przed Panem!

⁴Po co wy przybyliście z gromadą Pana na tę pustynię, żebyśmy tu umarli, my i nasze zwierzęta hodowlane?

⁵Po co wy wyprowadziliście nas z Egiptu na to okropne miejsce? Nie ma tu ziarna, ani fig, ani winorośli, ani granatów. A wody do picia nie ma!

⁶Mojżesz i Aaron poszli sprzed zgromadzenia do wejścia do namiotu spotkania i padli na twarz swoją, a chwała Pana ukazała się im.

⁷Pan powiedział do Mojżesza:

⁸Weź laskę, ty i twój brat Aaron zbierzcie zgromadzenie razem. Przemówcie do tej skały w oczach ich, a ona wyda wodę. Wyprowadziście wodę ze skały dla gromady, żeby pili oni i ich zwierzęta hodowlane.

⁹Mojżesz wziął laskę sprzed oblicza Pana, jak mu rozkazał.

¹⁰On i Aaron zgromadzili zgromadzenie przed skałą i Mojżesz powiedział do nich: Słuchajcie, wy zbuntowani! Czy mamy wydobyć dla was wodę ze skały?

¹¹Następnie Mojżesz podniósł swoją rękę i uderzył w skałę dwa razy swoją laską. Woda trysnęła obficie, i gromada i ich zwierzęta hodowlane piły.

¹²Lecz Pan powiedział do Mojżesza i Aarona: Ponieważ nie wierzyliście we Mnie dostatecznie, aby uczcić Mnie jako Świętego w oczach Izraelitów, nie wprowadzicie tej gromady do ziemi, którą Ja im daję.

¹³To były wody Meryby, gdzie Izraelici sprzeczali się z Panem i gdzie On okazał się Święty pośród nich.

¹⁴Mojżesz wysłał posłańców z Kadesz do króla Edomu, mówiąc: Tak mówi do ciebie twój brat Izrael: Wiesz o wszystkich trudnościach, które nas spotykały.

¹⁵Nasi ojcowie zeszli do Egiptu i mieszkaliśmy tam przez wiele lat. Egipcjanie źle obchodzili się z nami i naszymi ojcami,

¹⁶ale gdy wzywaliśmy Pana, usłyszał On naszego głosu i posłał Anioła i wyprowadził nas z Egiptu. Teraz jesteśmy tutaj w Kadesz, mieście na granicy twojego terytorium.

¹⁷Prosimy, pozwól nam przejść przez twoją ziemię. Nie będziemy przechodzić przez żadne pole ani winnicę, ani pić wody z żadnej studni. Będziemy podążać Drogą Królewską i nie skręcimy w prawo ani w lewo, aż przejdziemy przez twoje terytorium.

¹⁸Lecz Edom odpowiedział: Nie możesz tutaj przechodzić; jeśli spróbujesz, wyjdziemy i zaatakujemy cię mieczem.

¹⁹Izraelici odpowiedzieli: Będziemy podążać główną drogą i jeśli my lub nasze zwierzęta hodowlane będziemy pić z twojej wody, zapłacimy za to. Chcemy tylko przejść na pieszo—nic więcej.

²⁰Ponownie odpowiedzieli: Nie możesz tutaj przechodzić. Wtedy Edom wyszedł przeciwko nim z wielką i potężną armią.

²¹Ponieważ Edom odmówił im przejścia przez swoje terytorium, Izrael odwrócił się od nich.

²²Całe zgromadzenie Izraelitów wyruszyli z Kadesz i przybyli na Górę Hor.

²³Na Górze Hor, blisko granicy Edomu, Pan powiedział do Mojżesza i Aarona:

²⁴Aaron będzie przyłączony do swojego narodu. Nie wejdzie on do ziemi, którą Ja daję Izraelitom, ponieważ obaj zbuntowaliście się przeciwko Mojemu rozkażowi przy wodach Meryby.

²⁵Weź Aarona i jego syna Eleazara i zabierz ich na Górę Hor.

²⁶Zdejmij szaty Aarona i włóż je na jego syna Eleazara, ponieważ Aaron będzie przyłączony do swojego narodu; umrze tam.

²⁷Mojżesz uczynił, jak Pan rozkazał: Weszli na Górę Hor w oczach całego zgromadzenia.

²⁸Mojżesz zdjął szaty Aarona i włożył je na jego syna Eleazara. I Aaron umarł tam na szczycie góry. Następnie Mojżesz i Eleazar zeszli z góry,

²⁹i gdy całe zgromadzenie poznało, że Aaron umarł, wszyscy Izraelici opłakiwali go przez trzydzieści dni.