Numbers 21

¹A Kananejczyk — król Arad — mieszkający na południu, usłyszał, że Izrael przychodzi drogą Atharim, i walczył przeciwko Izraelowi, i wziął z nich niewolników.

²I Izrael złożył śluб Panu i powiedział: Jeśli rzeczywiście wydasz ten naród w moją moc, poświęcę ich miasta.

³I Pan wysłuchał głosu Izraela i wydał Kananejczyka, i poświęcili go i jego miasta, i nazwali to miejsce Horma.

⁴I wyruszyli z góry Hor, drogą Morza Czerwonego, aby okrążyć ziemię Edomu, i duch ludu zaczął tracić cierpliwość w drodze.

⁵I lud mówił przeciwko Bogu i przeciwko Mojżeszowi: Dlaczego wyprowadziłeś nas z Egiptu, aby umrzeć na pustyni? Nie ma chleba, nie ma wody, a nasza dusza ma wstręt do tego lekkomyślnego chleba.

⁶I Pan posłał wśród ludu węże płonące, które gryźli lud, i wielka liczba Izraelitów umarła.

⁷I lud przyszedł do Mojżesza i powiedział: Zgrzeszyliśmy, że mówiliśmy przeciwko Panu i przeciwko tobie; módl się do Pana, aby oddalił od nas węża. I Mojżesz modlił się za lud.

⁸I Pan powiedział do Mojżesza: Zrób sobie węża płonącego i postaw go na sztandarze; i będzie, że każdy, który będzie ukąszony i spojrzy na niego, będzie żył.

⁹I Mojżesz uczynił węża z mosiądzu i postawił go na sztandarze, i stało się, że gdy wąż gryził którąś z osób, a ona patrzyła wyczekująco na węża z mosiądzu, żyła.

¹⁰I synowie Izraela wyruszyli i obozowali w Oboth.

¹¹I wyruszyli z Oboth i obozowali w Ije-Abarim na pustyni, która jest naprzeciw Moabu, ku wschodowi słońca.

¹²Stamtąd wyruszyli i obozowali w dolinie Zared.

¹³Stamtąd wyruszyli i obozowali poza Arnonem, który jest na pustyni wychodzącej z granicy Amorytów; albowiem Arnon jest granicą Moabu, między Moabem a Amorytem.

¹⁴Dlatego mówi się w księdze Wojen Pana: Waheb w Sufie i potoki Arnonu.

¹⁵I źródło potoków, które zwróciło się ku mieszkaniu Ar, i przylegało do granicy Moabu.

¹⁶I stamtąd do Beer; to jest studnia, o której Pan powiedział do Mojżesza: Zgromadź lud, a dam im wodę.

¹⁷Wówczas śpiewał Izrael to pieśń o studni; odpowiedzieli na nią:

¹⁸Studnię kopali książęta, przygotowali ją szlachetni z ludu, z prawodawcą, ze swoimi berłami. I z pustyni wyruszyli do Mattany.

¹⁹I z Mattany do Nahaliel, a z Nahaliel do Bamoth.

²⁰I z Bamoth do doliny, która jest na polu Moabu, na szczyt Pisgii, który patrzy ku pustymi.

²¹I Izrael posłał posłów do Sichona, króla Amorytu, mówiąc:

²²Pozwól mi przejść przez twoją ziemię; nie będziemy się odchylać na pole ani do winnicy; nie będziemy pić wód ze studni; będziemy iść drogą królewską, aż przejdziemy twoją granicę.

²³A Sichon nie pozwolił Izraelowi przejść przez swoją granicę, lecz Sichon zgromadził wszystek swój lud i wyszedł naprzeciw Izraelowi na pustyni, i przyszedł do Jahaz, i walczył przeciwko Izraelowi.

²⁴I Izrael poraził go mieczem i овładł jego ziemią od Arnonu aż do Jabboku, aż do synów Ammona; albowiem granica synów Ammona była silna.

²⁵I Izrael wziął wszystkie te miasta i mieszkał we wszystkich miastach Amorytu, w Heszbonie i we wszystkich jego wioskach.

²⁶Albowiem Heszbon jest miastem Sichona, króla Amorytu, i on walczył przeciwko poprzedniemu królowi Moabu i wziął całą jego ziemię z jego rąk aż do Arnonu.

²⁷Dlatego mówią ci, którzy posługują się przysłowiami: Wejdźcie do Heszbonu, niech miasto Sichona będzie odbudowane i przygotowane.

²⁸Albowiem ogień wyszedł z Heszbonu, płomień z miasta Sichona, pożarł Ar Moabu, panów wysokości Arnonu.

²⁹Biada tobie, o Moabie, zginąłeś, ludzie Chemosza! Wydał swoich synów, którzy uciekli, i swojej córki w niewolę królowi Amorytu — Sichonowi!

³⁰I my strzelaliśmy w nich; Heszbon zginął aż do Dibonu, i opustoszyliśmy aż do Nofy, która sięga Medeby.

³¹I Izrael mieszkał w ziemi Amorytu.

³²I Mojżesz wysłał, aby zwiadować Jazer, i zajęli jego wioski, i wygnali Amorytu, który tam był.

³³I zwrócili się, i weszli drogą Basanu, i Og, król Basanu, wyszedł naprzeciw nim, on i wszystek jego lud, do walki, do Edrei.

³⁴I Pan powiedział do Mojżesza: Nie bój się go, albowiem w twoją moc wydałem go i wszystek jego lud i jego ziemię, i uczynisz mu, jak uczyniłeś Sichonowi, królowi Amorytu, który mieszkał w Heszbonie.

³⁵I porazili go i jego synów i wszystek jego lud, aż do tego, że mu nie pozostał żaden szczątek, i овładli jego ziemią.