Numbers 22

¹Wtedy synowie Izraela, podróżując dalej, rozbili swe namioty na równinach Moabu, po drugiej stronie Jordanu, przy Jerychu.

²Teraz Balak, syn Cippor, zobaczył to, co Izrael uczynił Amoryteuszom.

³I w Moabie był wielki strach przed ludem, ponieważ ich liczba była tak wielka: i uczucie Moabu było gorzkiemu przeciwko synom Izraela.

⁴Wtedy Moab powiedział do odpowiedzialnych mężów z Midian: Jasne jest, że ten wielki lud będzie ruiną wszystkiego dokoła nas, będąc dla nas strawą, jak wół pożera trawę pola. W tym czasie Balak, syn Cippor, był królem Moabu.

⁵Tedy wysłał mężów do Balaama, syna Beora, do Pethor nad Rzeką, w ziemi synów jego ludu, mówiąc do niego: Oto lud wyszedł z Egiptu, pokrywając całą twarz ziemi, i rozbili swe namioty naprzeciw mnie.

⁶Przyjdź teraz, wysłuchając mej modlitwy, i złóż przekleństwo na ten lud, gdyż jest liczniejszy niż ja: i wtedy będę silny, aby ich pokonać i wygnać ich z ziemi: jasne jest bowiem, że dobro pada na tego, który ma twoje błogosławieństwo, a ten, na którego złożysz przekleństwo, jest przeklęty.

⁷Więc odpowiedzialni mężowie z Moabu i Midian poszli, niosąc w rękach nagrody dla proroka; i przyszli do Balaama i powiedzieli mu to, co Balak im rozkazał powiedzieć.

⁸I powiedział im: Pozostańcie tutaj w nocy, a ja dam wam odpowiedź po wysłuchaniu tego, co mówi Pan; tak przywódcy Moabu pozostali tam z Balaamem w nocy.

⁹I Bóg przyszedł do Balaama i powiedział: Kim są ci mężowie przy tobie?

¹⁰I Balaam powiedział do Boga: Balak, syn Cippor, król Moabu, wysłał ich do mnie, mówiąc:

¹¹Oto lud, który wyszedł z Egiptu, pokrywa całą ziemię: teraz złóż na mnie przekleństwo na ten lud, aby mogłem z nimi walczyć, wygnając ich z ziemi.

¹²I Bóg powiedział do Balaama: Nie pójdziesz z nimi, ani nie złożysz przekleństwa na ten lud, gdyż ma moje błogosławieństwo.

¹³Rano Balaam wstał i powiedział przywódcom Balaka: Wróćcie do swojej ziemi, gdyż Pan nie pozwoli mi pójść z wami.

¹⁴Tak przywódcy Moabu wrócili do Balaka i powiedzieli: Balaam nie przyjdzie z nami.

¹⁵Tak Balak wysłał więcej przywódców, liczniejszych i wyższej pozycji niż tamci.

¹⁶I przyszli do Balaama i powiedzieli: Balak, syn Cippor, mówi: Niech cię nic nie powstrzymuje od przyjścia do mnie.

¹⁷Albowiem dam ci miejsce bardzo wielkich honorów, i cokolwiek mi powiesz, uczynię; więc przyjdź, wysłuchując mą modlitwę, i złóż przekleństwo na ten lud.

¹⁸Ale Balaam, w odpowiedzi, powiedział do sług Balaka: Nawet gdyby Balak dał mi dom pełen srebra i złota, nie byłoby mi możliwe uczynić coś więcej lub mniej niż rozkazy Pana, Boga mego.

¹⁹Tak pozostańcie tutaj w nocy, aż będę miał poznanie, co jeszcze Pan ma mi powiedzieć.

²⁰I w nocy Bóg przyszedł do Balaama i powiedział do niego: Jeśli ci mężowie przyszli po ciebie, idź z nimi: ale rób tylko to, co ci powiem.

²¹Tak rano Balaam wstał i, przygotowawszy swojego osła, poszedł z przywódcami Moabu.

²²Ale Bóg był rozgniewany tym, że poszedł: i anioł Pana zajął stanowisko na drodze, aby go powstrzymać od jego zamiaru. Teraz siedział na swoim осле, i dwaj jego słudzy byli z nim.

²³I osioł widział anioła Pana czekającego na drodze z mieczem w ręce; i odwracając się od drogi, osioł poszedł na pole; a Balaam uderzał osła, aby go powrócić na drogę.

²⁴Wtedy anioł Pana zajął stanowisko na wąskiej drodze przez winnicy, ze ścianą z tej strony i z tamtej.

²⁵I osioł widział anioła Pana i poszedł blisko ściany, przyciskając nogę Balaama do ściany; i on dał jej więcej uderzeń.

²⁶Wtedy anioł Pana poszedł dalej, zatrzymując się w wąskim miejscu, gdzie nie było miejsca na zawrócenie w prawo lub w lewo.

²⁷I osioł widział anioła Pana i padł na ziemię pod Balaamem; i pełen gniewu, Balaam uderzał go mocno swoim kijem.

²⁸Wtedy Pan dał osiołowi moc mówienia, i otwierając swoje usta, powiedział do Balaama: Co ja uczyniłem tobie, że biłeś mnie te trzy razy?

²⁹I Balaam powiedział do osła: Ty mnie ośmieszyłeś: gdybyż tylko miał miecz w ręce, zabiłbym cię.

³⁰I osioł powiedział do Balaama: Czyż ja nie jestem twoim osłem, na którym jeździłeś całe swe życie aż do tego dnia? i czyż kiedykolwiek uczyniłem to tobie? I on powiedział: Nie.

³¹Wtedy Pan otworzył oczy Balaama, i zobaczył anioła Pana na drodze z mieczem w ręce: i padł na twarz na ziemię.

³²I anioł Pana powiedział do niego: Dlaczego biłeś swego osła te trzy razy? Oto wyszedłem przeciwko tobie, aby cię powstrzymać, ponieważ twoja zamiar nie jest mi miły.

³³I osioł widział mnie, odwracając się ode mnie trzy razy: gdyby nie odwróciła się, zabiłbym cię na pewno i zachował ją w bezpieczeństwie.

³⁴I Balaam powiedział do anioła Pana: Uczyniłem źle, gdyż nie widziałem, że byłeś na drodze przeciwko mnie: ale teraz, jeśli jest to złe w twoich oczach, wrócę znowu.

³⁵I anioł Pana powiedział do Balaama: Idź z mężami; ale mów tylko to, co ci powiem. Wtedy Balaam poszedł z przywódcami Balaka.

³⁶Teraz Balak, słysząc, że Balaam przyszedł, poszedł do głównego miasta Moabu, na krawędzi Arnonu, w najdalszej części ziemi, w celu spotkania go.

³⁷I Balak powiedział do Balaama: Czyż nie wysłałem do ciebie, prosząc cię z całego serca, aby przyszedł do mnie? dlaczego nie przyszedłeś? czyż nie jestem w stanie dać ci miejsca honoru?

³⁸Wtedy Balaam powiedział do Balaka: Teraz przyszedłem do ciebie; ale czy mam moc powiedzieć coś? Tylko to, co Bóg włoży w moje usta, mogę mówić.

³⁹I Balaam poszedł z Balakiem do Kiriat-Chucot.

⁴⁰I Balak złożył ofiary z wołów i owiec, i wysłał do Balaama i do przywódców, którzy byli z nim.

⁴¹I rano Balak zabrał Balaama na wysokie miejsca Baala, i stamtąd mógł zobaczyć zewnętrzne granice ludu.