Numbers 22

¹Następnie Izraelici wyruszyli na równiny Moabu i rozbili obóz nad Jordanem naprzeciw Jerycha.

²Balak, syn Sippor, widział wszystko, co Izrael uczynił Amorytom,

³i Moab przerażył się, ponieważ ludzi było bardzo wiele. Moab napełnił się lękiem z powodu Izraelitów.

⁴Moabici powiedzieli starszyznom Midyanu: „To mnóstwo pożre wszystko wokół nas, jak wół zjada trawę w polu". Balak, syn Sippor, który był wówczas królem Moabu,

⁵wysłał posłów, aby wezwać Balaama, syna Beora, który przebywał w Petor nad Eufratem w swojej ojczyźnie. Balak powiedział: „Lud wyszedł z Egiptu; pokrywa oblicze ziemi i osiedlił się koło mnie.

⁶Przystąp teraz i złorzecz mi ten lud, bo jest zbyt potężny dla mnie. Może wtedy będę w stanie go pokonać i wypędzić go z ziemi. Gdyż wiem, że ten, którego ty błogosławisz, jest błogosławiony, a ten, którego ty złorzeczysz, jest złorzeczony".

⁷Starszyzna Moabu i Midyanu wyjechała, biorąc ze sobą wynagrodę za wróżbę. Kiedy przybyli do Balaama, opowiedzieli mu, co powiedział Balak.

⁸„Przespij noc tutaj" – powiedział im Balaam – „a ja dam wam odpowiedź taką, jaką mi da Pan". Urzędnicy moabscy pozostali u niego.

⁹Bóg przybył do Balaama i zapytał: „Kim są ci mężczyźni u ciebie?"

¹⁰Balaam odpowiedział Bogu: „Balak, syn Sippor, król Moabu, wysłał mi takie słowo:

¹¹»Lud wyszedł z Egiptu i pokrywa oblicze ziemi. Przystąp teraz i złorzecz mi go. Może wtedy będę w stanie walczyć z nim i go wypędzić«".

¹²Ale Bóg powiedział do Balaama: „Nie idź z nimi. Nie wolno ci złorzec tego ludu, bo on jest błogosławiony".

¹³Następnego ranka Balaam wstał i powiedział do urzędników Balaka: „Wróćcie do swojej ziemi, bo Pan nie pozwolił mi iść z wami".

¹⁴Urzędnicy moabscy wrócili do Balaka i powiedzieli: „Balaam odmówił przyjścia z nami".

¹⁵Wtedy Balak wysłał innych urzędników, liczniejszych i bardziej szanowanych niż pierwsi.

¹⁶Przybyli do Balaama i powiedzieli: „Tak mówi Balak, syn Sippor: Niech cię nic nie powstrzymuje, aby nie przyszedł do mnie,

¹⁷bo hojnie cię wynagodzę i zrobię wszystko, co powiesz. Przystąp teraz i złorzecz mi ten lud".

¹⁸Ale Balaam odpowiedział im: „Choćby Balak dał mi całe srebro i złoto ze swojego pałacu, nie mogę uczynić niczego, ani wielkiego ani małego, aby przekroczyć rozkaz Pana, Boga mojego.

¹⁹Teraz sprzespij noc tutaj, abym mógł dowiedzieć się, co jeszcze Pan mi powie".

²⁰Tejże nocy Bóg przybył do Balaama i powiedział: „Ponieważ ci mężczyźni przyszli cię wezwać, idź z nimi, ale czyń tylko to, co ci każę".

²¹Balaam wstał rano, osiodłał swojego osła i wyruszył z urzędnikami moabskimi.

²²Ale gniew Boży rozpalił się, gdy szedł, i anioł Pański stanął na drodze, aby mu się oprzeć. Balaam jechał na swoim осле, a dwaj jego słudzy byli z nim.

²³Gdy osioł zobaczył anioła Pańskiego stojącego na drodze z mieczem wyciągniętym w ręce, zjechał z drogi na pole. Balaam uderzył go, aby wrócić na drogę.

²⁴Wtedy anioł Pański stanął na wąskiej ścieżce pośród winnic, a mury były po obu stronach.

²⁵Gdy osioł zobaczył anioła Pańskiego, przycisnął się do muru, przygniatając nogę Balaama do muru. Wtedy znowu go uderzył.

²⁶Anioł Pański przesunął się dalej i stanął w wąskim miejscu, gdzie nie było miejsca na skręcenie ani w prawo ani w lewo.

²⁷Gdy osioł zobaczył anioła Pańskiego, padł pod Balaamem, a on rozgniewał się i uderzył go kijem.

²⁸Wtedy Pan otworzył usta осła, i on powiedział do Balaama: „Co ci uczyniłem, że mnie bijesz już po raz trzeci?"

²⁹Balaam odpowiedział осłu: „Wyśmiałeś mnie! Gdybym miał miecz w ręce, zabiłbym cię teraz".

³⁰Osioł powiedział do Balaama: „Czyż nie jestem twoim собственным осłem, którym jeździłeś zawsze do dzisiaj? Czy miałem w zwyczaju robić ci tak?" „Nie" – powiedział.

³¹Wtedy Pan otworzył oczy Balaama, i zobaczył anioła Pańskiego stojącego na drodze z mieczem wyciągniętym. Ukłonił się nisko i padł na twarz.

³²Anioł Pański zapytał go: „Dlaczego biłeś swojego осła te trzy razy? Przyszedłem ci się oprzeć, bo twoja droga jest lekkomyślna przedtem mną.

³³Osioł widział mnie i trzy razy zwrócił się ode mnie. Gdyby się ode mnie nie zwrócił, zabiłbym cię teraz, ale jego bym oszczędził".

³⁴Balaam powiedział do anioła Pańskiego: „Zgrzeszyłem. Nie zdawałem sobie sprawy, że stoisz na drodze, aby mi się oprzeć. Jeśli ci się nie podoba, wrócę".

³⁵Anioł Pański powiedział do Balaama: „Idź z tymi mężczyznami, ale mów tylko to, co ci powiem". Balaam wyruszył z urzędnikami Balaka.

³⁶Kiedy Balak usłyszał, że przybywa Balaam, wyszedł mu naprzeciw w mieście moabskim nad Arnonem, na granicy swojego terytorium.

³⁷Balak powiedział do Balaama: „Czyż nie wysłałem do ciebie pilnego wezwania? Dlaczego nie przyszedłeś do mnie? Czyż rzeczywiście nie jestem w stanie cię wynagodzić?"

³⁸„Otóż przyszedłem do ciebie teraz" – odpowiedział Balaam – „ale nie mogę mówić, co mi się podoba. Muszę mówić tylko to, co Bóg włoży mi w usta".

³⁹Następnie Balaam poszedł z Balakiem do Kirjat-Chucy.

⁴⁰Balak złożył ofiarę z bydła i owiec, a część z tego dał Baamowi i urzednikom, którzy byli z nim.

⁴¹Następnego ranka Balak zabrał Balaama na Bamot-Baal, i stamtąd mógł widać obrzeża obozu izraelskiego.