Numbers 23

¹I Balaam powiedział do Balaka: Postaw mi tu siedem ołtarzy i przygotuj siedem wołów oraz siedem baranów.

²I Balak uczynił tak, jak powiedział Balaam; Balak i Balaam złożyli ofiarę na każdym ołtarzu z wołu i barana.

³Wówczas Balaam powiedział do Balaka: Stań przy swojej całopaleniu, a ja pójdę; może Pan przyjdzie mi na spotkanie, i powiem ci, cokolwiek mi objawi. I poszedł na wzgórze.

⁴I Bóg przyszedł do Balaama, a Balaam powiedział do niego: Przygotowałem siedem ołtarzy, oferując na każdym ołtarzu wołu i barana.

⁵I Pan włożył słowa w usta Balaama i powiedział: Wróć do Balaka i to powiesz.

⁶Wrócił więc do niego, gdzie stał przy swoim całopaleniu z wszystkimi książętami Moabu.

⁷I Balaam wypowiedział słowa, które Pan mu włożył w usta: Z Aram posłał mnie Balak, król Moabu, spod gór wschodu: chodź, złorzecz mi Jakubowi i rozgniewaj się na Izraela.

⁸Jakże mogę złorzec temu, którego Bóg nie złorzekł? Jakże mogę się gniewać na tego, na którego Pan się nie gniewa?

⁹Z wierzchołka skal widzę go, patrzę na niego ze wzgórz: oto lud, który zamieszkuje osobno i nie będzie liczony między narodami.

¹⁰Któż może policzyć pył Jakuba i znać liczbę czwartej części Izraela? Niech moja dusza umrze śmiercią sprawiedliwych i mój koniec będzie podobny do jego!

¹¹Wtedy Balak powiedział do Balaama: Co mi uczyniłeś? Wysłałem po ciebie, aby złorzekł moim wrogom, a ty ich błogosławisz!

¹²On odpowiedział: Czyż nie mam strzec się mówić tylko to, co Pan włoży mi w usta?

¹³I Balak powiedział do niego: Chodź ze mną na inne miejsce, skąd nie będziesz widział ich wszystkich, ale tylko ich brzegi; i złorzecz mi ich stamtąd.

¹⁴I wziął go na pole Cofim, na szczyt Pisgi, i tam wybudował siedem ołtarzy, oferując na każdym ołtarzu wołu i barana.

¹⁵Powiedział zaś do Balaka: Stań tu przy swoim całopaleniu, a ja pójdę tam na spotkanie.

¹⁶I Pan przyszedł do Balaama, włożył mu słowa w usta i powiedział: Wróć do Balaka i to powiesz.

¹⁷Przyszedł zaś do niego, gdzie stał przy swoim całopaleniu z książętami Moabu. Balak powiedział do niego: Co powiedział Pan?

¹⁸I Balaam wypowiedział słowa, które Pan mu włożył w usta: Wstań, Balaku, i słuchaj; otwórz uszy, synu Sippore:

¹⁹Bóg nie jest człowiekiem, aby kłamał, ani synem człowieka, aby się zmienił: czy to, co powiedział, nie uczyni? I czy słowa jego ust nie spełni?

²⁰Oto rozkazano mi błogosławić: i błogosławieństwo dał, którego nie mogę wziąć wstecz.

²¹Nie widzi nieprawości w Jakubie ani niegodziwości w Izraelu: Pan jego Bóg jest z nim, i okrzyk królewski jest pośród nich.

²²Bóg, który wywiódł ich z Egiptu, jest jak rogi dzikiego wołu.

²³Nie ma czarów przeciwko Jakubowi, nie ma wróżbiarstwa przeciwko Izraelowi; w stosownym czasie będzie powiedziane o Jakubie i Izraelu: Co Bóg uczynił!

²⁴Oto lud powstaje jak lew, podnosi się jak lwica; nie będzie odpoczywać, aż nie zje łupu i nie napije się krwi zabitych.

²⁵Wówczas Balak powiedział do Balaama: Jeśli nie możesz mi ich złorzec, to przynajmniej im nie błogosławiaj!

²⁶Balaam odpowiedział Balakowi: Czyż ci nie powiedziałem: Wszystko to, co Pan powie, będę czynić?

²⁷I Balak powiedział do Balaama: Chodź, zabiorę cię na inne miejsce; być może będzie się Bogu podobać, abyś mi ich złorzekł stamtąd.

²⁸I Balak wziął Balaama na szczyt Peor, który wychodzi na pustkowie.

²⁹I Balaam powiedział do Balaka: Postaw mi tu siedem ołtarzy i przygotuj mi siedem wołów i siedem baranów.

³⁰I Balak uczynił, jak powiedział Balaam, i złożył na każdym ołtarzu wołu i barana.