Numbers 23

¹I Balaam powiedział do Balaka: Postaw mi w tym miejscu siedem ołtarzy i przygotujesz mi w tym miejscu siedem młodych byków i siedem baranów.

²I Balak uczynił tak, jak powiedział Balaam, i Balak oraz Balaam złożyli ofiarę z młodego byka i barana na ołtarzu.

³I Balaam powiedział do Balaka: Postaw się przy twojej całopaleniu, a ja pójdę. Może Pan przyjdzie mi naprzeciw, i cokolwiek mi ukaże, powiem tobie. I poszedł na miejsce wysokie.

⁴I Bóg przystąpił do Balaama, i powiedział Mu: Siedem ołtarzy przygotowałem i złożyłem ofiarę z młodego byka i barana na ołtarzu.

⁵I Pan włożył słowo w usta Balaama i rzekł: Wróć do Balaka i mów tak.

⁶I wrócił do niego, a oto stał przy swoim całopaleniu, on i wszyscy książęta Moabu.

⁷I podniósł swoją przysłowię i powiedział: Z Aram mnie prowadzi Balak, król Moabu, z gór wschodu. Chodź, przeklinaj mi Jakuba, chodź, gniewaj się na Izraela.

⁸Jakże mogę przeklinać, gdy Bóg nie przekliął? Jakże mogę się gniewać, gdy Pan się nie gniewał?

⁹Bo ze szczytu skal widzę go, i z wysokości patrzę nań. Oto naród, który mieszka samotnie i nie liczył się wśród narodów.

¹⁰Kto policzył pył Jakuba i liczbę czwartej części Izraela? Niech umrę śmiercią sprawiedliwych i niech mój koniec będzie jak jego!

¹¹I Balak powiedział do Balaama: Cóż mi uczyniłeś? Wziąłem cię, aby przeklinał moich nieprzyjaciół, a ty je błogosławiłeś!

¹²I odpowiedział: Czyż nie powinien ja strzec, aby mówić to, co Pan włoży mi w usta?

¹³I Balak powiedział do niego: Chodź proszę ze mną na inne miejsce, z którego będziesz go widział, ale tylko jego koniec widzieć będziesz, całego nie zobaczysz, i przeklinaj go mi stamtąd.

¹⁴I wziął go na pole Zofim, na szczyt Pisgi, i wybudował siedem ołtarzy, i złożył ofiarę z młodego byka i barana na ołtarzu.

¹⁵I powiedział do Balaka: Postaw się tutaj przy swoim całopaleniu, a ja tam się spotkam z Nim.

¹⁶I Pan przystąpił do Balaama i włożył słowo w jego usta i rzekł: Wróć do Balaka i mów tak.

¹⁷I przyszedł do niego, a oto stał przy swoim całopaleniu, i książęta Moabu z nim. I Balak powiedział do niego: Co powiedział Pan?

¹⁸I podniósł swoją przysłowiię i powiedział: Wstań, Balaku, i słuchaj; nakłoń ucha ku mnie, synu Sippore!

¹⁹Bóg nie jest człowiekiem, aby kłamał, ani synem człowieczym, aby żałował. Czy On powiedział i nie uczyni tego? Czy mówił i nie potwierdzi tego?

²⁰Oto do błogosławienia wezwałem: On błogosławił, i nie mogę tego odwrócić.

²¹Nie widział nieprawości w Jakubie, ani nie oglądał bezprawia w Izraelu. Pan, jego Bóg, jest z nim, i okrzyk króla w nim.

²²Bóg prowadzi ich z Egiptu, szybkością jednorożca dla niego.

²³Albowiem nie ma czarów przeciw Jakubowi, ani wróżb przeciw Izraelowi. W swoim czasie będzie powiedziane o Jakubie i Izraelu: Co uczynił Bóg!

²⁴Oto lud jak lwica powstaje, i jak lew się podnosi. Nie kładzie się, aż pożre ofiarę, i będzie pić krew zabitych.

²⁵I Balak powiedział do Balaama: Ani go nie przeklinaj wcale, ani też go w ogóle nie błogosławiąc nie błogosławiaj!

²⁶I Balaam odpowiedział i powiedział do Balaka: Czyż ci nie powiedziałem: Wszystko, co Pan powiedziałby, to czynię?

²⁷I Balak powiedział do Balaama: Chodź proszę, zawiozę cię na inne miejsce; może będzie dobrze w oczach Boga, byś mi go tam przeklinał.

²⁸I Balak wziął Balaama na szczyt Peor, który wznosi się nad pustynię.

²⁹I Balaam powiedział do Balaka: Postaw mi w tym miejscu siedem ołtarzy i przygotujesz mi w tym miejscu siedem młodych byków i siedem baranów.

³⁰I Balak uczynił tak, jak powiedział Balaam, i złożył ofiarę z młodego byka i barana na ołtarzu.