Numbers 24

¹A gdy Bałaam ujrzał, że podobało się Panu błogosławić Izraela, nie poszedł, jak poprzednio, szukać czarów, lecz zwrócił swoją twarz ku pustyni.

²I podniósł Bałaam oczy swoje i ujrzał Izraela mieszkającego w namiotach według jego pokoleń; i Duch Boży padł nań.

³I rozpoczął swoją przypowieść i powiedział: Bałaam, syn Beora, powiedział, i mówi mąż o otwartych oczach:

⁴Powiedział ten, który słyszał słowa Boże, który widział wizję Wszechmogącego, który pada w zachwyt, lecz ma oczy otwarte:

⁵Jakże piękne są twoje namioty, Jakóbie, i twoje siedziby, Izraelu!

⁶Rozciągają się jak doliny, jak ogrody nad brzegiem rzeki, jak drzewa aloesu, które Pan nasadził, i jak cedry przy wodach.

⁷Z jego wiadra będzie się lać woda, i nasienie jego będzie przy wielu wodach; a jego król będzie wyższy niż Agag, i jego królestwo będzie wywyższone.

⁸Bóg wyprowadził go z Egiptu; ma on siłę jednorożca; pożre narody nieprzyjacielskie swoje i połamie ich kości, i przeniknie ich strzałami.

⁹Przykucnął, leży jak lew i jak lwica potężna; kto go podniesie? Błogosławiony, kto ciebie błogosławi, a przeklęty, kto ciebie przeklinasz.

¹⁰A gniew Balaka zapłonął przeciwko Bałaamowi, i złączył swoje ręce; i powiedział Balak do Bałaama: Wezwałem cię, aby przeklinał moich wrogów, a oto błogosławiłeś im już trzeci raz.

¹¹Przeto teraz uciekaj do miejsca swojego; myślałem cię wysoko wynieść, ale oto Pan powstrzymał cię od honoru.

¹²I powiedział Bałaam do Balaka: Czyż nie mówiłem również posłańcom twoim, których do mnie wysłałeś:

¹³Gdyby mi Balak dał pełny dom srebra i złota, nie mogę przekroczyć rozkazu Pana, aby czynić cokolwiek dobrego czy złego z mojej własnej woli; ale to, co Bóg powie, to powiem?

¹⁴A teraz oto idę do ludu mego; przyjdź, powiadomię cię, co lud ten uczyni ludowi twemu w dniach ostatnich.

¹⁵I rozpoczął swoją przypowieść i powiedział: Bałaam, syn Beora, powiedział, i mówi mąż o otwartych oczach:

¹⁶Powiedział ten, który słyszał słowa Boże i zna wiedzę Najwyższego, który widział wizję Wszechmogącego, który pada w zachwyt, lecz ma oczy otwarte:

¹⁷Będę go widział, ale nie teraz; ujrzę go, ale nie blisko; powstanie Gwiazda z Jakuba i wzejdzie Berła z Izraela, i pobije kąty Moabu, i zniszczy wszystkie dzieci Seta.

¹⁸A Edom będzie posiadłością, Seir również będzie posiadłością dla jego wrogów; a Izrael czynić będzie potężne czyny.

¹⁹Z Jakuba powstanie ten, który będzie panować, i zagubi pozostałych przy mieście.

²⁰A gdy spojrzał na Amalek, rozpoczął swoją przypowieść i powiedział: Amalek był pierwszym z narodów; lecz koniec jego będzie taki, że zginąć będzie na wieki.

²¹A spojrzawszy na Kenitów, rozpoczął swoją przypowieść i powiedział: Mocna jest twoja siedziба, i na skale osadzisz gniazdo swoje.

²²Wszakże Kenita będzie spustoszony, aż Asyria cię uprowadzi w niewolę.

²³I rozpoczął swoją przypowieść i powiedział: Biada! Kto będzie żył, gdy Bóg to uczyni?

²⁴I okręty przyjdą ze strony Kitim, i trapić będą Assyrię, i trapić będą Ebera, i on również zginąć będzie na wieki.

²⁵I powstał Bałaam i poszedł, i wrócił na miejsce swoje; i Balak również poszedł w swoją drogę.