Numbers 30

¹I Mojżesz powiedział przywódcom pokoleń synów Izraela, mówiąc: To jest rzecz, którą PAN rozkazał.

²Jeśli mąż złoży ślubowanie Panu, lub przysiągnie przysięgę, wiążąc swoją duszę zobowiązaniem; nie powinien łamać swojego słowa, ale czyniać według wszystkiego, co wyjdzie z jego ust.

³Jeśli też kobieta złoży ślubowanie Panu i zwiąże się zobowiązaniem, będąc w domu swojego ojca w czasie swojej młodości;

⁴I jej ojciec usłyszy jej ślubowanie i zobowiązanie, którym związała swoją duszę, a jej ojciec zachowa milczenie wobec niej; wówczas wszystkie jej ślubowania będą ważne i każde zobowiązanie, którym związała swoją duszę, będzie ważne.

⁵Lecz jeśli jej ojciec zabroni jej w dniu, gdy usłyszy; żadne z jej ślubowań ani zobowiązań, którymi związała swoją duszę, nie będzie ważne; a PAN jej przebaczy, ponieważ jej ojciec jej zabronił.

⁶A jeśli miała męża, gdy składała ślubowanie, lub wypowiedziała cokolwiek z jej warg, którym związała swoją duszę;

⁷I jej mąż usłyszał to i zachował milczenie wobec niej w dniu, gdy to usłyszał: wówczas jej ślubowania będą ważne i jej zobowiązania, którymi związała swoją duszę, będą ważne.

⁸Lecz jeśli jej mąż zabroni jej w dniu, gdy to usłyszał; wówczas unicestwi jej ślubowanie, które złożyła, i to, co wypowiedziała z jej warg, którym związała swoją duszę; a PAN jej przebaczy.

⁹Lecz każde ślubowanie wdowy i tej, która jest rozwiedziona, którym związały swoje dusze, będzie na nich ważne.

¹⁰A jeśli złożyła ślubowanie w domu swojego męża, lub związała swoją duszę zobowiązaniem pod przysięgą;

¹¹I jej mąż usłyszał to i zachował milczenie wobec niej, i jej nie zabronił: wówczas wszystkie jej ślubowania będą ważne i każde zobowiązanie, którym związała swoją duszę, będzie ważne.

¹²Lecz jeśli jej mąż całkowicie unicestwił je w dniu, gdy je usłyszał; wówczas nic z tego, co wyszło z jej warg dotyczące jej ślubowań, lub dotyczące zobowiązania jej duszy, nie będzie ważne: jej mąż unicestwił je; a PAN jej przebaczy.

¹³Każde ślubowanie i każdą przysięgę wiążącą, aby martwić duszę, jej mąż może potwierdzić, lub jej mąż może unicestwić.

¹⁴Lecz jeśli jej mąż całkowicie zachowa milczenie wobec niej dzień za dniem; wówczas potwierdza wszystkie jej ślubowania, lub wszystkie jej zobowiązania, które na niej są: potwierdza je, ponieważ zachował milczenie wobec niej w dniu, gdy je usłyszał.

¹⁵Lecz jeśli w jakikolwiek sposób unicestwi je po tym, gdy je usłyszał; wówczas powinien nosić jej nieprawość.

¹⁶To są ustawy, które PAN rozkazał Mojżeszowi, między mężem a jego żoną, między ojcem a jego córką, będącej jeszcze w czasie jej młodości w domu swojego ojca.