Numbers 35

¹Na równinach Moabu, nad Jordanem, naprzeciw Jerycha, Pan mówił do Mojżesza:

²"Rozkaż synom Izraela, aby dali Lewitynom miasta do zamieszkania z dziedzictwa, które będą posiadać. I dajcie im też pastwiska wokół miast.

³Niech więc mają miasta do zamieszkania i pastwiska dla bydła, które posiadają, i dla wszelkich zwierząt ich.

⁴Pastwiska wokół miast, które dacie Lewitynom, mają się rozciągać na tysiąc łokci od muru miasta.

⁵Na zewnątrz miasta odmieżcie dwa tysiące łokci na stronie wschodniej, dwa tysiące na południu, dwa tysiące na zachodzie i dwa tysiące na północy, a miasto będzie pośrodku. To będzie dla nich pastwisko do miast.

⁶Sześć z miast, które dacie Lewitynom, będzie miastami ucieczki, do których uciec może ten, kto zabił człowieka. Oprócz tego dajcie im czterdzieści dwa inne miasta.

⁷Razem wszystkich miast, które dacie Lewitynom, będzie czterdzieści osiem, wraz z ich pastwiskami.

⁸Miasta, które dacie Lewitynom z ziemi, którą będą posiadać synowie Izraela, mają być przydzielane proporcjonalnie do dziedzictwa każdego pokolenia: od pokolenia liczniejszego weźcie więcej miast, od pokolenia mniejszego weźcie mniej miast."

⁹Potem Pan mówił do Mojżesza:

¹⁰"Mów do synów Izraela i powiedz im: Gdy przejdziecie Jordan do Kanaanu,

¹¹wybierzcie sobie miasta, aby były wam miastami ucieczki, do których uciec może ten, kto zabił człowieka bez umyślności.

¹²Będą one dla was miejscami ucieczki przed mścicielem krwi, aby oskarżony o morderstwo nie umarł, zanim nie stanie przed zgromadzeniem na sądzie.

¹³Te sześć miast będzie wam miastami ucieczki.

¹⁴Trzy miasta dajcie po tej stronie Jordanu i trzy miasta w Kanaanie jako miasta ucieczki.

¹⁵Te sześć miast będzie dla synów Izraela i dla obcokrajowca przebywającego wśród nich miejscem ucieczki, aby tam mogła uciec każda osoba, która zabiła człowieka przypadkowo.

¹⁶Jeśli ktoś uderzy drugiego narzędziem żelaznym i zabije go, to morderca on jest; mordercy należy wydać na śmierć.

¹⁷Albo jeśli ktoś trzyma w ręce kamień i uderzy nim człowieka na śmierć, to morderca on jest; mordercy należy wydać na śmierć.

¹⁸Albo jeśli ktoś trzyma w ręce narzędzie drewniane i uderzy nim człowieka na śmierć, to morderca on jest; mordercy należy wydać na śmierć.

¹⁹Mściciel krwi będzie tym, który uśmierca mordercę; gdy spotka mordercę, mściciel krwi niech go uśmierci.

²⁰Jeśli zaś ktoś w złości popchnął drugiego lub cisnął weń coś umyślnie, tak że ten umarł,

²¹albo z nienawiści uderzył go pięścią, tak że tamten umarł, to ten, kto uderzył, powinien być skazany na śmierć; mordercy jest. Mściciel krwi, gdy go spotka, niech uśmierci mordercę.

²²Lecz jeśli bez złości popchnął go przypadkowo lub bez zamiaru rzucił na niego jakiś przedmiot,

²³albo bez widzenia go, puścił weń kamień tak wielki, że ten umarł, a tamten nie był jego wrogiem i nie chciał mu zła,

²⁴to zgromadzenie będzie sędzią między oskarżonym a mścicielem krwi według tych praw.

²⁵Zgromadzenie niech wybawi oskarżonego z rąk mściciela krwi i zawróci go do miasta ucieczki, do którego uciekł. Tam powinien przebywać aż do śmierci arcykapłana, który namaszczony był świętym olejem.

²⁶Jeśli zaś oskarżony wyjdzie poza granice miasta ucieczki, do którego uciekł,

²⁷a mściciel krwi spotka go poza granicami miasta jego ucieczki, może go mściciel krwi zabić, bez przewinienia o morderstwo.

²⁸Bo oskarżony powinien przebywać w mieście ucieczki aż do śmierci arcykapłana; a po śmierci arcykapłana może wrócić do swego mienia.

²⁹To będzie dla was ustawą sądową na wszystkie czasy w każdym miejscu, gdzie będziecie mieszkać.

³⁰Każdego, kto zabił człowieka, należy wydać na śmierć jako mordercę na podstawie zeznania świadków; ale na podstawie zeznania jednego świadka nikt nie powinien być skazany na śmierć.

³¹Nie przyjmujcie okupa za życie mordercy, który godny jest śmierci; on musi być skazany na śmierć.

³²I za tego, który uciekł do miasta ucieczki, nie przyjmujcie okupa, aby wrócił do swej ziemi, zanim nie umrze arcykapłan.

³³Nie zanieczyszczajcie ziemi, na której będziecie mieszkać; krew zanieczyszcza ziemię, a w ziemi, na której wylana jest krew, nie może być dokonane zadośćuczynienie oprócz krwi tego, który ją wylał.

³⁴Nie kalajcie ziemi, którą będziecie zamieszkiwać i na której Ja przebywam; albowiem Ja, Pan, przebywam pośród synów Izraela."