Numbers 9

¹En de HERE sprak tot Mozes in de woestijn van Sinai, in de eerste maand van het tweede jaar nadat zij uit het land Egypte waren uitgegaan, zeggende:

²Laat ook de kinderen Israëls het pascha houden op zijn bepaalde tijd.

³Op de veertiende dag van deze maand, aan de avond, zult gij het houden op zijn bepaalde tijd; naar alle inzettingen ervan en naar alle gebruiken ervan zult gij het houden.

⁴En Mozes sprak tot de kinderen Israëls, dat zij het pascha zouden houden.

⁵En zij hielden het pascha op de veertiende dag van de eerste maand aan de avond in de woestijn van Sinai; naar alles wat de HERE Mozes geboden had, alzo deden de kinderen Israëls.

⁶En er waren zekere mannen, die onrein waren geworden door het lijk van een mens, dat zij het pascha niet op die dag konden houden; en zij kwamen voor Mozes en voor Aaron op die dag:

⁷En deze mannen zeiden tot hem: Wij zijn onrein geworden door het lijk van een mens; waarom worden wij achtergehouden, dat wij het offer des HERE niet op zijn bepaalde tijd mogen brengen onder de kinderen Israëls?

⁸En Mozes zei tot hen: Wacht, en ik zal horen, wat de HERE aangaande u zal gebieden.

⁹En de HERE sprak tot Mozes, zeggende:

¹⁰Spreek tot de kinderen Israëls, zeggende: Indien iemand van u of van uw nakomelingen onrein mocht zijn vanwege een dode, of op een verre reis zijn, hij zal toch het pascha voor de HERE houden.

¹¹Op de veertiende dag van de tweede maand aan de avond zullen zij het houden, en het zullen zij eten met ongezuurde broden en bittere kruiden.

¹²Zij zullen daarvan niets tot de morgen overlaten, ook geen been ervan breken; naar alle inzettingen van het pascha zullen zij het houden.

¹³Maar de man die rein is en niet op reis, en verzuimt het pascha te houden, die zelfde ziel zal uitgeroeid worden uit het midden zijns volks; omdat hij het offer des HERE op zijn bepaalde tijd niet gebracht heeft, zal die man zijn schuld dragen.

¹⁴En indien een vreemdeling bij u als ingezetene vertoeve, en het pascha voor de HERE houden wil; naar de inzetting van het pascha en naar zijn gebruik zal hij het doen; één inzetting zal voor u beiden zijn, voor de vreemdeling en voor hem, die in het land geboren is.

¹⁵En op de dag dat de tabernakel opgericht werd, bedekte de wolk de tabernakel, namelijk de tent der getuigenis; en aan de avond was op de tabernakel als het aanzien van vuur, tot de morgen.

¹⁶Alzo was het gedurig: de wolk bedekte het bij dag, en het aanzien van vuur bij nacht.

¹⁷En wanneer de wolk van de tabernakel werd opgeheven, dan trokken daarna de kinderen Israëls; en op de plaats, waar de wolk bleef, daar sloegen de kinderen Israëls hun tenten op.

¹⁸Op het gebod des HERE trokken de kinderen Israëls, en op het gebod des HERE sloegen zij hun tenten op; zolang de wolk op de tabernakel bleef, rustten zij in hun tenten.

¹⁹En wanneer de wolk lang op de tabernakel bleef vele dagen, dan bewaarden de kinderen Israëls de waarneming des HERE, en trokken niet.

²⁰En het geschiedde, wanneer de wolk weinige dagen op de tabernakel was; naar het gebod des HERE bleven zij in hun tenten, en naar het gebod des HERE trokken zij.

²¹En het geschiedde, wanneer de wolk bleef van avond tot morgen, en de wolk des morgens werd opgeheven, dan trokken zij; of het dag of nacht was, wanneer de wolk werd opgeheven, zij trokken.

²²Of twee dagen, of een maand, of een jaar, dat de wolk op de tabernakel bleef en daarop vertoefde, de kinderen Israëls bleven in hun tenten en trokken niet; maar wanneer zij werd opgeheven, trokken zij.

²³Op het gebod des HERE rustten zij in de tenten, en op het gebod des HERE trokken zij; zij bewaarden de waarneming des HERE, naar het gebod des HERE, door de hand van Mozes.